Monthly Archives: Νοέμβριος 2008

1η δεκεμβριου: παγκοσμια ημέρα κατα του aids

Standard

1959

Το παλαιότερο δείγμα αίματος μολυσμένο από τον HIV, από αιμοληψία ενός άνδρα στη Leopoldville του Congo ανήκει σε αυτή τη χρονιά.

1981

Εντοπίζονται οι πρώτες ασυνήθιστες περιπτώσεις ανοσολογικής ανεπάρκειας  σε ομοφυλόφιλους άνδρες, γυναίκες και χρήστες ενέσιμων τοξικών ουσιών.

1982

Το Acquired immunodeficiency syndrome (AIDS- ΣΕΑΑ) ορίζεται για πρώτη φορά.

Την ίδια χρονιά εντοπίζονται και οι τρείς τρόποι μετάδοσής του: με το αίμα και τα παράγωγά του, από τη μητέρα στο παιδί και με τη σεξουαλική επαφή.

1983

Ο  Δρ. Luc Montagnier στη Γαλλία απομονώνει τον ιό που σχετίζεται με λεμφαδενοπάθεια [lymphadenopathy – associated virus (LAV)], τον ιό που μετέπειτα ονομάστηκε ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας ή HIV. Αποκαλύπτεται η επιδημία μέσω ετεροφυλόφιλης επαφής στην Κεντρική Αφρική. 

1984

Ο Δρ. Robert Gallo στις ΗΠΑ εντοπίζει τον HIV ως αίτιο του AIDS. Αρχίζει και στην Ελλάδα η καταγραφή των ανθρώπων με AIDS.

1985

Το 1985, τουλάχιστον ένα περιστατικό με  HIV έχει αναφερθεί σε κάθε περιοχή του κόσμου.  Το πρώτο τεστ  ανίχνευσης HIV αντισωμάτων διατίθεται στο εμπόριο στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, ενώ ξεκινά ο έλεγχος των μονάδων αίματος προς μετάγγιση. Η Ελλάδα ακολουθεί.  Περισσότεροι από 2000 άνθρωποι παρακολουθούν το πρώτο Διεθνές Συνέδριο AIDS στην Ατλάντα.  Ενας σταρ, ο Rock Hudson, είναι η πρώτη διεθνής εικόνα του AIDS.

1986

Δημιουργείται μια διεθνής επιτροπή για τους ανθρώπους με HIV/AIDS- το σημερινό Global Network of People Living with HIV/AIDS (GNP+).

1987

Η πρώτη ΜΚΟ στην Αφρική για το  AIDS (The AIDS Support Organisation or TASO) κάνει την εμφάνισή της στην  Uganda. Γίνεται το μοντέλλο για αντίστοιχες οργανώσεις σε όλο τον κόσμο. Η ΠΟΥ* διαμορφώνει το ειδικό πρόγραμμα για το AIDS. Το AIDS γίνεται το πρώτο νόσημα που απασχολεί τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ.  Το πρώτο φάρμακο για το  AIDS – azidothymidine (AZT) – εγκρίνεται προς χρήση στις ΗΠΑ.

Ο ακτιβισμός στο AIDS αποκτά όνομα: Ιδρύεται η ACT UP της Νέας Υόρκης.

1988

Υπουργοί Υγείας από όλο τον κόσμο, συναντώνται στο Λονδίνο για να συζητήσουν την επιδημία του AIDS.  Η ΠΟΥ ορίζει την 1η Δεκεμβρίου, ως Διεθνή ημέρα κατά του AIDS.

Οι γυναίκες αποτελούν ήδη το μισό των ενηλίκων που έχουν προσβληθεί από τον ιό στην Υποσαχάριο Αφρική.

1991

Η κόκκινη κορδέλλα γίνεται το διεθνές σύμβολο επαγρύπνησης για το AIDS.  Ιδρύεται το διεθνές δίκτυο ΜΚΟ The global network of non-governmental and community-based organizations ICASO (International Council of AIDS Service Organizations).

1993

Ιδρύεται η Ελληνική ACT UP. Ανάμεσα σε όσους αγανακτισμένοι έχουν αποφασίσει να αντιδράσουν, ένας άνθρωπος που ήξερε να ονειρεύεται και να μάχεται: η Μελίνα Μερκούρη.

1994

Οι επιστήμονες διατυπώνουν την πρώτη θεραπευτική παρέμβαση για την πρόληψη της μετάδοσης του HIV από τη μητέρα στο παιδί.

Στη Σύνοδο για το AIDS στο Παρίσι,  42 κυβερνήσεις δηλώνουν οτι η εμπλοκή των ανθρώπων με  HIV είναι σημαντικό αλλά και ηθικό θέμα για μια αποτελεσματική εθνική παρέμβαση για τον έλεγχο της επιδημίας.

1995

Εντοπίζεται HIV επιδημία στους χρήστες ενέσιμων τοξικών ουσιών στην Ανατολική Ευρώπη. 

1996

Επιτέλους το πρόγραμμα του ΟΗΕ για το HIV/AIDS (UNAIDS) γίνεται λειτουργικό. Για πρώτη φορά αποδεικνύεται η αποτελεσματικότητα της συνδυασμένης αντιρετροϊκής θεραπείας στο 11ο Διεθνές συνέδριο στο Βανκούβερ του Καναδά. 

Η Βραζιλία γίνεται η πρώτη αναπτυσσόμενη χώρα που παρέχει αντιρετροΪκή θεραπεία μέσω του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

1998

Η ΜΚΟ, Treatment Action Campaign (TAC) ιδρύεται στη Ν. Αφρική με στόχο την εθνική κινητοποίηση για την πρόσβαση στη θεραπεία των ανθρώπων με  HIV. Τριάντα εννέα φαρμακευτικές εταιρείες μηνύουν την κυβέρνηση της Ν. Αφρικής με στόχο την ανάκληση της νομοθεσίας που επιτρέπει τη μείωση των τιμών των αντιρετροϊκών φαρμάκων. Πολλές ΜΚΟ  ενεργοποιούνται για την πρόσβαση στη θεραπεία και την προάσπιση της Ν. Αφρικής  έναντι των ΗΠΑ  και των φαρμακευτικών εταρειών που αποτελούν κοινό μέτωπο.

1999

Οι πρώτες δοκιμές για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου για τον  HIV ξεκινά στην Ταϋλάνδη. Σαν αποτέλεσμα της διεθνούς πίεσης των ακτιβιστών, η  θέση των ΗΠΑ άλλαξε δραματικά, οδηγώντας στη δήλωση του Κλίντον  στη σύνοδο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου στο Σηάτλ, για την ανάγκη νέων μορφών εμπορίου που θα επιτρέπουν στους ανθρώπους των φτωχών χωρών την πρόσβαση στη φαρμακευτική αγωγή.

2000

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, συζητά για πρώτη φορά το AIDS  Η αναχαίτιση του  AIDS, της φυματίωσης και της Ελονοσίας  είναι ακόμη ένας από τους στόχους της Χιλιετίας για τον ΟΗΕ. Η UNAIDS και η WHO ανακοινώνουν συνδυασμένη πρωτοβουλία με πέντε φαρμακευτικές εταιρείες για να αυξήσουν τον αριθμό των ανθρώπων που έχουν πρόσβαση στη θεραπεία.  (the Accelerating Access Initiative).

2001

Ο γραμματέας του ΟΗΕ,  Kofi Annan, ζητά τη διάθεση  7-10 δισεκ. US$ ετησίως για την αντιμετώπιση του AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η πρώτη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ με θέμα  που αναγνωρίζει το AIDS ως αίτιο παγκόσμιας καταστροφής και καλεί για μια συντονισμένη παγκόσμια αντίδραση.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου υιοθετεί τη διακήρυξη της  Doha  που επιτρέπει ευρύτερη πρόσβαση στην αντιρετροΪκή θεραπεία με τα γενερικά φάρμακα.**

2002

Ενεργοποιείται το Διεθνές Ταμεία για την αντιμετώπιση του  AIDS, της Φυματίωσης και της Ελονοσίας.

2003

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοινώνει τη διάθεση 15 δις.  US$  για την αντιμετώπιση του  AIDS.  Η  WHO και η  UNAIDS ξεκινούν την πρωτοβουλία  με στόχο την αύξηση του αριθμού των ασθενών με AIDS που έχουν πρόσβαση στην αντιρετροΪκή θεραπεία από τις 400.000, στα 3 εκατομμύρια έως το 2005.

2004

Η UNAIDS ενεργοποιεί τη Διεθνή Συμμαχία Γυναικών και AIDS. Μια συμφωνία επιτυγχάνεται : Οι Ενα εθνικό σχέδιο δράσης, μια Εθνική Επιτροπή και ένα σύστημα ελέγχου και αξιολόγησης ώστε να συντονιστεί η διεθνής προσπάθεια ενάντια στο AIDS.

2005

Ο στόχος Το 2005 στη Διεθνή Διάσκεψη για τους στόχους της χιλιετίας στη Νέα Υόρκη,  οι ηγέτες των χωρών αποφάσισαν να κλιμακώσουν τις δράσεις για την πρόληψη, τη θεραπεία και την υποστήριξη των ανθρώπων με HIV με στόχο την επίτευξη πρόσβασης στη θεραπεία όλων όσων τη χρειάζονται έως το 2010. Η UNICEF και η UNAIDS ξεκίνησαν την καμπάνια  «Unite for Children Unite Against AIDS».

 

 Στο τέλος των 25 ετών:

  • Μόλις  1.3 εκατομ. άνθρωποι έχουν πρόσβαση στη θεραπεία.
  • Η επιδημία δεν είναι υπό έλεγχο, απειλώντας τη διεθνή ισορροπία και οικονομία.
  • Το Μάϊο-Ιούνιο 2006 στον ΟΗΕ συγκαλείται νέα διάσκεψη για την αντιμετώπιση της επιδημίας: για τις υποσχέσεις του 2001 που δόθηκαν αλλά δεν τηρήθηκαν.
  • Η Ελλάδα παρουσιάζει ανησυχητική αύξηση των ανθρώπων με HIV…
  • Δεν υπάρχουν ειδικευμένα προγράμματα παρέμβασης και όπως φαίνεται δεν θα υπάρξουν σοβαρές κρατικές προσπάθειες για τον έλεγχο της επιδημίας..

http://www.actup.gr/

 

401px-red_ribbon_svg

ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ AIDS πραγματοποιείται από 27/11 έως 2/12 στο πλαίσιο της εκστρατείας ενημέρωσης «Πρώτα Ρώτα» από την ΜΚΟ Praksis και τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα : http://www.praksis.gr

 

 

«Πάρε – Φόρα – Εξετάσου!»

Για ακόμη μια φορά η νεανική καμπάνια ενημέρωσης της ΜΚΟ PRAKSIS και της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, «ΠΡΩΤΑ ΡΩΤΑ» ξαφνιάζει ευχάριστα. Με στόχο την προσέγγιση όσο το δυνατόν περισσότερων ακόμη και όσων νομίζουν ότι το θέμα δεν τους αφορά, 15 ηθοποιοί, δημοσιογράφοι, αθλητές και άνθρωποι από τον καλλιτεχνικό χώρο φωτογραφήθηκαν για να ενισχύσουν τα μηνύματα πρόληψης και ενημέρωσης γύρω από τον ιό Hiv-Aids. Παράλληλα, για το διάστημα 27 Νοεμβρίου μέχρι 1η Δεκεμβρίου προγραμματίζονται εκδηλώσεις, συναυλίες και δρώμενα ευαισθητοποίησης.

Με κεντρικό μήνυμα «Πάρε – Φόρα – Εξετάσου!», η φετινή καμπάνια εστιάζει με δυναμικό τρόπο, τόσο στην απαραίτητη χρήση του προφυλακτικού, όσο και στην εξέταση του γενικού πληθυσμού σε τακτά χρονικά διαστήματα, αναδεικνύοντας την σημασία της ατομικής ευθύνης του καθενός ξεχωριστά στον περιορισμό της λοίμωξης.

«Το Aids στον δυτικό κόσμο πιστεύουμε ότι είναι υπόθεση και ατομικής ευθύνης. Παρ’  όλες τις ατέλειες και τις ελλείψεις που εντοπίζονται σε κεντρικό επίπεδο, την αποσπασματική ενημέρωση, την διαπιστωμένη ανάγκη για μεγαλύτερες δαπάνες στα κέντρα πρόληψης και έρευνας αλλά και κυρίως τη δυσκολία ελεύθερης πρόσβασης πληθυσμών στην εξέταση και στην φαρμακευτική αγωγή, ο καθένας μας οφείλει να αναλάβει τις προσωπικές του ευθύνες στο ζήτημα αυτό. Με την φετινή καμπάνια επικεντρωνόμαστε τόσο στη χρήση του προφυλακτικού, ως μοναδικού αξιόπιστου μέσου πρόληψης αλλά και στην τακτική εξέταση, που μας αφορά όλους» τονίζει ο Πρόεδρος της PRAKSIS, Τζανέτος Αντύπας.

aids20day20200820afisa20internet

Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ*, ο συνολικός αριθμός HIV οροθετικών ατόμων που δηλώθηκαν στην Ελλάδα μέχρι την 31η Οκτωβρίου 2007 ανέρχεται σε 8584 (τα φετινά στοιχεία δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί). Ωστόσο, ο πραγματικός αριθμός των οροθετικών στη χώρα υπολογίζεται να είναι τριπλάσιος (δηλαδή περισσότερα από 25.000 άτομα), καθώς υπάρχει ο λεγόμενος «κρυφός αριθμός» όσων ζουν με τον ιό και είτε δεν το γνωρίζουν γιατί δεν έχουν εξεταστεί, είτε δεν το έχουν δηλώσει. Ο εφησυχασμός που κυριαρχεί για το θέμα σήμερα ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για την εξάπλωση του ιού. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν αύξηση του αριθμού των οροθετικών στην Ελλάδα για αυτόν ακριβώς το λόγο. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι από το 2002 και έπειτα, ο αριθμός των νέων μολύνσεων που δηλώθηκαν παρουσιάζει αυξητικές τάσεις κάθε χρόνο, με έμφαση στις ηλικίες 25-34 ετών.

Σε μια συμβολική κίνηση, στο πλαίσιο της καμπάνιας, τη Δευτέρα 1 και την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου, η Εθνική Σχολή Δημόσια Υγείας (Λεωφ. Αλεξάνδρας 196, Αθήνα) θα επεκτείνει το ωράριο των εξετάσεων (8.30 π.μ. – 12 μ.μ) και με επιπλέον προσωπικό θα δέχεται ανώνυμα και δωρεάν πολίτες που επιθυμούν να εξεταστούν για τον ιό Hiv.

Εκδηλώσεις Ενημέρωσης

Ενδεικτικά, το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει Συνέντευξη Τύπου, FreeHugs με γνωστούς ηθοποιούς και παρουσιαστές, μουσικό Φεστιβάλ νεανικών συγκροτημάτων με ελεύθερη είσοδο στην «Τεχνόπολις» Δήμου Αθηναίων, εικαστική έκθεση, πορεία ενημέρωσης με τη συνοδεία κρουστών στο κέντρο της Αθήνας, διανομή ενημερωτικού υλικού και προφυλακτικών σε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Κομοτηνή και Μυτιλήνη.

Για το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων κάντε κλικ παρακάτωΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
http://files.praksis.gr/aidsdayprogrammaekdiloseon.JPG

 

Το φεστιβάλ για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Aids πραγματοποιείται στο πλαίσιο της εκστρατείας ενημέρωσης Πρώτα Ρώτα από την ΜΚΟ PRAKSIS και τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι η φετινή εκστρατεία ενημέρωσης υποστηρίζεται από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και το ΚΕΕΛΠΝΟ. Σημαντική είναι η συμβολή και συμμετοχή ακόμη 16 Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις εκδηλώσεις και την Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Aids, επικοινωνήστε με το Δημήτρη Ρουμπή, Υπεύθυνο Τύπου της PRAKSIS στο τηλέφωνο 210 520 5200 .

* ΚΕΕΛΠΝΟ, Δελτίο Επιδημιολογικής Επιτήρησης της Hiv/ Aids λοίμωξης στην Ελλάδα, 31-10-2007, (τεύχος 22), Αθήνα. http://www.keelpno.gr


 

http://lifewithiv.wordpress.com/

http://www.hivaids.gr/homepage.php?id=pliroforisi/hivaids

 

 

Advertisements

do the locomotion with me!

Standard

χορεύω

ρ αμετβ χορεύω [xo’revo]
κινώ το σώμα ακολουθώντας το ρυθμό μουσικής
 

Μαθαίνω πάλι το σώμα μου, κάνουμε πάλι παρέα. Σιγά σιγά θα γίνουμε φίλοι από απλοί γνωστοί, μέρα με τη μέρα γνωριζόμαστε καλύτερα. Εχτές με πήρε από το χέρι, με πήγε εκεί που ζει και με γνώρισε στους δικούς του. Οι γονείς Χέρι & Πόδι, ζευγάρι πάντα τσακωμένο και αγαπημένο, τα ανίψια, Αστράγαλοι, Μπράτσα, Παλάμη και Γόνατο, πολύ χαριτωμένα και έτοιμα για παιχνίδι. Η γιαγια εισπνοή και ο παπούς εκπνοή χαμογελαστοί και συγκινημένοι που ξαναβρεθήκαμε.

 

Μου συστήνει κι άλλους συγγενείς, φίλους, γείτονες, που δεν είχε τύχει να γνωρίσω ποτέ, ή γνώριζα παλιά αλλά μετά ήρθαν μέρες μακριές και απασχολημένες, και χάσαμε επαφή… Με πιάνει από το χέρι, όχι δεν με πιάνει, με τραβάει, μου λέει «τι κρίμα που δεν έχεις αλογοουρά, έτσι θα σε τράβαγα καλύτερα», όλο ενθουσιασμό και σβελτάδα, με πάει σε μέρη άλλοτε αγαπημένα, που έχω χρόνια να επισκευτώ.

 

Συναντάμε τον κουμπάρο Αυχένα, τη νύφη Σπονδυλική Στήλη, την μικρή αδερφή Μέση και τους ξαδέρφους Γλουτούς. Το μικρό σπίτι του σώματος έιναι πάντα γεμάτο κόσμο, φωνές από γέλια παιδιών και μυρωδιές από σπιτικό φαγητό. Ο Λαιμός ξαφνικά σηκώνεται όρθιος, και φωνάζει! «Έχουμε μουσαφιρέους!» Καλώς τα δεχτήκαμε, ήρθαν οι κυρίες Κράμπες, και όπως πάντα, όταν έρχονται οι κυρίες αυτές στο σπίτι, όλοι κάνουν τάχα μου δήθεν τους πολυάσχολους, τους αργοπορημένους για να ξεκουμπιστούν το συντομότερο και να κινήσουν για άλλο σώμα.

 

Απίστευτο πως χάνουμε τις παλιές παρέες, και φθίνει ακόμη και η ανάμνηση τους, μέχρι που έρχεται μια μέρα που δεν πιστεύουμε στ’ αλήθεια ότι υπηρξαν ποτέ. Ο χρόνος, αδισόπιτος, οδοστροτήρας. Το σώμα δεν το βάζει κάτω. «Κοίτα τώρα που ξαναβρεθήκαμε, μη χαθούμε πάλι, κρίμα είναι, να τα λέμε, να έρχεσαι να πίνουμε καφέ, όχι μη χάνεσαι, να παίρνεις και κανένα τηλέφωνο, και που΄σαι, είδα το Στομάχι και μου είπε ότι τελευταία είχατε τσακωθεί και όλο πρηζόταν και όλο σου κράταγε μούτρα, και όλο εσύ τα κράταγες όλα μέσα και δεν μιλούσες. Και η Μέση, ξέρεις τώρα δα πόσο γκρινιάρα είναι. Γυρίζει αριστερά, δεξιά και όλο βάζει λόγια, ότι δεν νοιάζεσαι πραγματικά, ότι για σένα δεν είναι αρκετά σημαντική, ότι πάνω που την είχες βοηθήσει με τη φυσιοθεραπεία την άφησες και … ξανακύλισε.»

 

Όχι! Έχεις τόσο δίκιο. Πιστεύω να τα καταφέρω αυτή τη φορά, αξίζει τον κόπο! Θα είμαστε σε επαφή. Το έχεις το τηλέφωνο μου, ε;

Everybodys doin a brand new dance now
(cmon baby do the loco-motion)
I know youll get to like it
If you give it a chance now
(cmon baby do the loco-motion)
My little baby sister can do it with ease
Its easier than learning your a b cs
So come on, come on,
Do the loco-motion with me

You gotta swing your hips now
Come on baby, jump up, hmmm jump back
Oh well I think you got the knack

Now that you can do it
Lets make a chain now
(cmon baby do the loco-motion)
Chug-a chug-a motion like a railway train now
(cmon baby do the loco-motion)
Do it nice and easy now dont lose control
A little bit of rhythm and a lot of soul
So come on, come on,
Do the loco-motion with me
You gotta swing your hips now
Come on, come on,
Do the loco-motion with me
Yeah

Chug chug (sampling)

Move around the floor in a loco-motion
(cmon baby do the loco-motion)
Do it holding hands if you got the notion
(cmon baby do the loco-motion)
Theres never been a dance thats so easy to do
It even makes you happy
When youre feeling blue
So come on come on do the loco-motion with me
You gotta swing your hips now

Come on, come on,
Do the loco-motion with me
Yeah
Come on, come on,
Do the loco-motion with me
You gotta swing your hips now

πέτα τη μαμά απ’ το τραίνο

Standard

Η Β. δεν στεριώνει γιατί η μαμά παντρέυτηκε μικρή, τι μικρή, κοριτσάκι. Η Α. στο πιο χαλαρό, είναι κόρη της ίδιας μαμάς και, στο πιο χαλαρό, δεν στεριώνει αλλά δε χαλιέται κιόλας. Η Κ. δέχεται στα 40 της παρατηρήσεις (δέσε τα κορδόνια σου!, πρόσεχε!, χαμήλωσε τη μουσική, δεν σε ακούμε!) από τη μαθήτρια – μητέρα της ενώ παραδίδει μαθήματα χορού. Και σφίγγει τα δόντια. Η Μ. τρέμει την ώρα που θα αντικρίσει τη μάνα και θα πρέπει πάλι να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Ναι πήγε πάλι κομμωτήριο, και κούρεψε τα μαλλιά της κοντά, παρά το γεγονός ότι αυτό στενοχωρεί τη μητέρα! Α! Και έχει εξιδανικεύσει τόσο πολύ τον πατέρα της που δεν πιστεύει ότι υπάρχει πουθενά άντρας τόσο απόλυτα ιδανικός για την ίδια.

Η Μ. η Α. η Β. και μία ακόμη που προτιμά να παραμείνει ανώνυμη, και οφείλουμε να το σεβαστούμε αυτό, βρέθηκαν σχεδόν τυχαία πριν από λίγες μέρες να πίνουν καφέ και χωρίς δεύτερη σκέψη να ανταλλάζουν προσωπικές και επώδυνες λεπτομέρειες (αλήθεια γιατί ό,τι πονάει είναι τόσο ξεκαρδιστικό όταν το συζητάμε;) για τα κουσούρια που κληρονόμησαν από την προηγούμενη γενιά και με τόση αγάπη κουβαλούν στους ώμους.

Οι καημένες οι μανούλες/μάνες/μητέρες δεν πήραν το μεταπτυχιακό στην «αποφυγή τραυμάτων κορών/υιών», ούτε καν το πτυχίο τους στο «παιδιά, αυτά τα τέρατα». Ένα σχολείο της ζωής κουτσά στραβά έβγαλαν και αυτό …ξεπερασμένο. Είναι άδικο, αν όχι παρανοϊκό να τις κατηγορούμε για τις αδυναμίες μας, τα default μας, τις ελλείψεις, τα κόμπλεξ, τα καλάμια, τον αυτο-οίκτο, τις αυταπάτες, και την χαμηλή συναισθηματική νοημοσύνη μας. Όμως τι ελευθερία, αλήθεια, τι ουτοπία ελευθερίας, ένας κόσμος χωρίς μάνες.

Στο Grey’s Anatomy η Meredith ξανασυναντά τη μητέρα της γιατί για κάποιο λόγο ο οργανισμός της κάνεις ένα mini break από το altzheimer’s. Η ρήξη είναι άμεση. Η μητέρα χωρίς περιστροφές λέει στην κόρη της πως για άλλη μια φορά είναι για αυτήν μία μεγάλη απογοήτευση. Οι ταμπέλες που μας βάζουν οι μανούλες μας κρατούν πολλα χρόνια.. Όταν αποφασίσουν (στα αγγλικά, once they’ve made up their minds, αποδίδεται πολύ καλύτερα, μια φορά αποφασίζουν και μετά κολλάει η ρετσινιά και τέρμα) ότι δεν είμαστε αρκετά έξυπνοι, όμορφοι, κοινωνικοί, ευγενικοί, χαριτωμένοι, κομψοί, φρόνιμοι, ικανοί, καπάτσοι, αυτό ήταν.

Δεν παει να γίνεις καρδιοχειρούργος, χορευτής, ακαδημαϊκός; Ακόμη και διάσημος βραβευμένος σεφ να είσαι, η μαμά σου μια ζωή μπορεί να σου γκρινιάζει ότι τα φαγητά σου είναι ανάλατα ή ότι τους λείπει αυτό το κάτι που θα τα απογείωνε. Και όχι μόνο αυτό! Αλλά όταν το κάνει αυτό, πάντα νιώθεις ότι σου κόβουν το ένα χέρι, σου παίρνουν πίσω ένα βραβείο, σε κατάλαβαν, είσαι απάτη, δεν είσαι κάτι σπουδαίο, κρίμα και τους είχες καταφέρει…. Μάλλον είναι ένας μηχανισμός άμυνας της Α Τ Ε Λ Ε Ι Ω Τ Η Σ αγάπης που νιώθει η μάνα για το βλαστάρι της, αλλιώς δεν εξηγείται αυτή η αλάνθαστη ικανότητα της να πληγώνει θανατηφόρα το παιδί της με ακρίβεια χειρούργου όταν αυτό εξυπηρετεί την ανάγκη της να ασκήσει τα μητρικά της καθήκοντα/δικαιώματα εξουσίας πάνω στο «παιδί» της. (Πότε λήγουν τα δικαιώματα άραγε; Mετά τα 40 έχω ελπίδες να χαλαρώσει η πίεση; Υπάρχει περίπτωση κάποτε οι επιλογές μου να μην φιλτράρωνται ακόμη και από εμένα την ίδια από επερχόμενη τη λογοκρισία της μάνας;)

στέρεο νόβα live

Standard

stereonovalice2

Εντεκα χρόνια μετά τη διάλυσή τους, ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά συγκροτήματα, θα βρεθούν μαζί ξανά επί σκηνής. Οι Στέρεο Νόβα, θα δώσουν μία και μοναδική συναυλία στις 5 Δεκεμβρίου, με αφορμή το πάρτι γενεθλίων του free press Lifo. Με δωρέαν είσοδο!

Έχουν περάσει πολλά πολλά χρόνια από τότε που στα αμφιθέατρα κάποιος έλεγε «τώρα ξέρω τι θέλω», και από μπροστά συμπλήρωνε κάποιος άλλος «ένα μαύρο τριαντάφυλλο, και τη δύναμη για να παλεύω». Οι Στέρεο Νόβα στιγμάτισαν τα παιδιά αυτά της γενιάς μου που η ελληνική μουσική πλήγωνε τα αυτιά τους, ο ελληνικός στίχος τη γλώσσα τους, και ο ρυθμός το σώμα τους. Είμαστε μια γενιά ανθρώπων που ακούν μόνο αγγλόφωνη μουσική γιατί πολύ απλά δεν υπήρξε άλλη επιλογή.

Μέχρι την εμφάνιση των Στέρεο Νόβα. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Μόλις ένα χρόνο περίπου μετά την έκρηξη της acid, tekno και house μουσικής σκηνής. Όταν η ποίηση και η νοσταλγική μελαγχολία του Κωνσταντίνου Βήτα, συνάντησε το τέμπο της ambient tecno του Μιχάλη Δέλτα και του Αντώνη Πι. Τότε βάλαμε σπίτι μας βινύλιο ελληνικής παραγωγής!

Από τον πρώτο ρομαντικό δίσκο, μέχρι το New Life και τα χρόνια του MTV, την οριστική διάλυση του γκρουπ το 1997, και τις προσωπικές δουλειές που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια, ο Μιχάλης Δ.και ο Κωνσταντίνος Β. μας ταξιδεύουν άλλοτε σε μια θάλασσα συναισθημάτων, άλλοτε σε περισσότερο εγκεφαλικές διαδρομές, σε ένα μουσικό ταξίδι μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα.

Στις 5/12 είμαστε όλοι καλεσμένοι στις παλιές εκγαταστάσεις Μπήτρου, Πέτρου Ράλλη 38.

Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο και θα ‘ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο γιατί μια καινούρια αγάπη θα χύνεται σα μέλι κι από ένα σημείο τής Γης αυτός ο ήλιος θ’ ανατέλλει πιο όμορφος από ποτέ σα στρογγυλό χρυσάφι θα λάμψει στο βλέμμα σου σα μεγάλο διαμάντι

Κι εγώ που κάνω όνειρα χωρίς να κοιμάμαι περνάω μέσα από ένα κρύσταλλο χωρίς να φοβάμαι γιατί τα όνειρα που κάνω όταν περπατώ στο δρόμο είναι πιο έντιμα απ’ αυτά που μας πλασάρει ο νόμος ο νόμος μιας εταιρίας, ο νόμος μιας πολιτείας

Η χώρα μου είναι αποικία μιας πιο μεγάλης αποικίας Χρώματα απ’ τον πόλεμο μιας υδατογραφίας χρώματα αγάπης και χρώματα βίας Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα

Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ’ το κεφάλι τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι Είναι σα μαγνήτης που με κάνει να ονειρεύομαι να μιλάω στα κτίρια, στα σύννεφα, ή να προσεύχομαι

Να ‘χα μια θάλασσα έξω απ’ το σπίτι μου κι όποτε βρέχει να πετάω απ’ το μπαλκόνι μου κρατώντας το χέρι σου για πάντα στις φραουλένιες πεδιάδες, στις γραμμικές κοιλάδες Κι όπως συγκρούεται ένα αεροπλάνο στο μυαλό μου να γίνει το σώμα σου ένα με το δικό μου Πες μου, πες μου, τι σκέφτεσαι για μένα όταν τα σώματά μας στέκουν σταυρωμένα κι από ένα σημείο της Γης αυτός ο ήλιος ανατέλει

Κάποιος τότε σ’ ένα στόχο σημαδεύει Χρώματα απ’ τον πόλεμο μιας υδατογραφίας χρώματα αγάπης και χρώματα βίας Θάψε τις κούκλες σου κι όλα τα πλαστικά όπλα μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ’ το κεφάλι τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι.

 

 

 

 

ξέρω τι έκανες πέρυσι το καλοκαίρι

Standard

yhst-23075260307887_2028_33666115

Εκεί που κάνεις ήσυχα και ωραία τις διακοπούλες σου, και η μέρα η μία μετά την άλλη γεμίζει με θάλασσα, βιβλία και ατελείωτα απογεύματα στο αγαπημένο beachbar, λες μια μέρα, έτσι στο άσχετο, να πας στην πόλη. Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 2008 στην Κορσική, και η πόλη είναι για αυτό το πρωινό το Porto Vecchio. (Παλιό Λιμάνι)

Εδώ τίποτα δε θυμίζει Γαλλία. Ή μάλλον όλα θυμίζουν ένα επιτυχημένο συνδυασμό Κρήτης, Κεφαλονιάς, Τοσκάνης και Μάλτας. Οι ντόπιοι προφέρουν «Πόρτου-βέχιου» ή κάπως έτσι, το γαλλιστί port veille σε έντονη ιταλο-γαλλική προφορά! (Που μοιάζει περισσότερο με πορτογαλλέζικη παρά με οτιδήποτε άλλο)

Στάση στην άνω χώρα για χάζι στα μαγαζιά και χωρίς να το πολύσκεφτώ μπαίνω σε μαγαζάκι με διακοσμητικά αλλά και χρηστικά είδη, με ευχάριστη pop αισθητική και ακόμη πιο ευχάριστα φιλική διάθεση από την πλευρά της ιδιοκτήτριας του. Βρισκόμαστε ήδη μία ολόκληρη εβδομάδα στο νησί και είναι η πρώτη φορά που μας μιλάει κάποιος γάλλος για περισσότερο από 5 με 10 λεπτά, και μάλιστα χαμογελάει καθ’ όλη τη διάρκεια της συνομιλίας. Ναι, σωστά έχεις μαντέψει. Δεν είναι κορσικανή!

Όσο εξηγεί στην παρέα μου πως λίγο πιο κάτω είναι το εξοχικό του Στεφάν Φρε, του Κριστιάν Κλαβιέ, αλλά και του Μπελμοντό, εγώ σκανάρω το περιεχόμενο του καταστήματος. Από σημειωματάρια μέχρι καφετιέρες και από έπιπλα μέχρι σαγιονάρες, όλα είναι  πολύχρωμα, πρωτότυπα, φτιαγμένα από απλά, οικολογικά υλικά και φέρουν την υπογραφή ανερχόμενων καλλιτεχνών.

Όταν επιτέλους έφτασα στο ταμείο, κρατούσα μία μεγάλη τσάντα, μία κορνίζα και ένα υπέροχο τετράδιο στο οποίο σήμερα γράφω συνταγές της μαμάς. Οι υπόλοιπες μέρες κύλησαν γρήγορα, πίσω στην παραλία, μακριά από την πόλη, τα μαγαζιά και τα αυτοκίνητα.

 

 

 

 

Τώρα πια έξω έχει πιάσει για τα καλά το κρύο και οι διακοπές είναι ανάμνηση παλιά. Όμως κάτι άλλαξε μετά τις διακοπές αυτές. Ή μάλλον κάτι άλλαξα. Από εκείνη την ημέρα στο αυτοκίνητο μου βρίσκεται πάντα η τσάντα για τα ψώνια (atomic soda) και οι πλαστικές σακούλες δεν είναι πια φίλες μου.

Σ’ αυτό το νησί της μεσογείου με τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους, συνυπάρχει αρμονικά με την τοπική ντοπιολαλιά, το πείσμα και την επαναστατική mentalite, μία ανάπτυξη βορείου ευρώπης, μια κουλτούρα γαλλική που τους κάνει να θεωρούν αδιανόητο να χρησιμοποιούν πλαστικό όταν μπορούν να το αποφύγουν. Άλλωστε στη Γαλλία οι πλαστικές σακούλες μίας χρήσης έχουν εδώ και μερικά χρόνια αποσυρθεί από όλες σχεδόν τις αλυσίδες λιανεμπορίου.

Μετά ακολουθεί η βιομηχανία της μόδας, που παίζει το δικό της παιχνίδι, με τους νέους κώδικες συμπεριφοράς και ηθικής προσφέροντας άπειρες επιλογές για stylish και fun shopping ακόμη και μέσα στο ναό της βαριεστημάρας και του κατεστημένου, το super market.

Οι τσάντες αυτές έχουν  αρχίσει να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και στη χώρα μας τον τελευταίο καιρό. Όμως (τουλάχιστον κατά την άποψη μου) με ελλιπή επικοινωνία τόσο από δημόσιους φορείς όσο και από τις ίδιες τις επιχειρήσεις λιανεμπορίου που τις έχουν εισαγάγει στα καταστήματα τους. Την  επόμενη φορά που θα δεις μια τέτοια τσάντα μπροστά στα ταμεία των σούπερ μάρκετς, δοκίμασε την. Δεν έχεις να χάσεις. Το περιβάλλον από την άλλη, έχει να κερδίσει. Η προσαρμογή στα νέα δεδομένα είναι εξέλιξη, πρόοδος, και τελικά επιβίωση.

20 νοέμβρη – ας υψώσουμε τη φωνή

Standard

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν.

http://kratoumenoi.wordpress.com/2008/11/20/ourvoice/

http://www.cosmo.gr/News/Hellas/221154.html

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_18/11/2008_256746

Όχι στο όνομά μας

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω” – Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις 3 Νοεμβρίου, μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις 3 Νοεμβρίου, σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

http://kratoumenoi.wordpress.com/

diaries of a blog-girl (episode 02.98) αφιερωμένο (στη φίλη μου δασκαλάκευνα, ξέρει αυτή)

Standard

Feb

  1. ΚΥΡΙΑΚΗ – Boiler House / στου Owen / far away so close
  2. ΔΕΥΤΕΡΑ – κέντρο με Σασλίδιδες / Hobbit με Β Βlock boys
  3. TΡΙΤΗ – Crash on Ed / ηχογράφησε νέο κομμάτι
  4. ΤΕΤΑΡΤΗ – posted the letter / Eva called from London
  5. ΠΕΜΠΤΗ – Βοiler House / παρανόησα / Ryan & Ed
  6. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – dinner με Owen, Small King, Ed, Pete / Ήρθε η Εύα!
  7. ΣΑΒΒΑΤΟ – Square Ballon / ICON @ Ocean Village με Έυα, Αβραάμ
  8. ΚΥΡΙΑΚΗ – ίδια ομάδα στο Hobbit / φοβερές βόλτες
  9. ΔΕΥΤΕΡΑ – Η Εύα επιστρέφει στο Λονδίνο / εγώ αναπληρώνω σε ύπνο
  10. TΡΙΤΗ – back to reality / lecture / για καφέ με erasmous-students
  11. ΤΕΤΑΡΤΗ – another jamming session
  12. ΠΕΜΠΤΗ – yet another wierd day / @ Dom’s / @ Myrto’s / all messed up
  13. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – down / down / down / Shite situation @ Hobbit
  14. ΣΑΒΒΑΤΟ – έστειλα valentine’s card
  15. ΚΥΡΙΑΚΗ – Boiler House με Μυρτώ / everyone’s there
  16. ΔΕΥΤΕΡΑ – stayed in / αϋπνία / Ήρθε ο Βασίλης και ο Σόφος από Αθήνα
  17. ΤΡΙΤΗ – Boiler House / αυτός δεν είναι εκεί
  18. ΤΕΤΑΡΤΗ – Entwinement
  19. ΠΕΜΠΤΗ – βαμμένα χάλκινα μαλλιά / σούπερ διάθεση / @ Dom’s
  20. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – 1998’s 1st tutoria! / All B Block boys και εμείς στο Hobbit
  21. ΣΑΒΒΑΤΟ – κέντρο / ωραία μέρα / αλλά είμαι κάπως / UNION / live / Justin
  22. ΚΥΡΙΑΚΗ – ομολόγησα τον έρωτα μου στο Boiler House
  23. ΔΕΥΤΕΡΑ – τηλεφώνησε ο Βασίλης / έρχεται αύριο / nothing ever happens kind of day
  24. ΤΡΙΤΗ – live @ THE BOILER HOUSE / crying session @ M Block
  25. ΤΕΤΑΡΤΗ -mam’s b-day / στη λίμνη με το Βασίλη / λαμπερός ουρανός / ICON με Βασίλη, Αβραάμ
  26. ΠΕΜΠΤΗ -Lost Highway / Food shopping / Laundry day / & other borring stuff
  27. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ -με Scarlett στο Boiler House / @ Dom’s
  28. ΣΑΒΒΑΤΟ -S Block / Dom is upsett / drum & base @ Boiler House