στέρεο νόβα live

Standard

stereonovalice2

Εντεκα χρόνια μετά τη διάλυσή τους, ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά συγκροτήματα, θα βρεθούν μαζί ξανά επί σκηνής. Οι Στέρεο Νόβα, θα δώσουν μία και μοναδική συναυλία στις 5 Δεκεμβρίου, με αφορμή το πάρτι γενεθλίων του free press Lifo. Με δωρέαν είσοδο!

Έχουν περάσει πολλά πολλά χρόνια από τότε που στα αμφιθέατρα κάποιος έλεγε «τώρα ξέρω τι θέλω», και από μπροστά συμπλήρωνε κάποιος άλλος «ένα μαύρο τριαντάφυλλο, και τη δύναμη για να παλεύω». Οι Στέρεο Νόβα στιγμάτισαν τα παιδιά αυτά της γενιάς μου που η ελληνική μουσική πλήγωνε τα αυτιά τους, ο ελληνικός στίχος τη γλώσσα τους, και ο ρυθμός το σώμα τους. Είμαστε μια γενιά ανθρώπων που ακούν μόνο αγγλόφωνη μουσική γιατί πολύ απλά δεν υπήρξε άλλη επιλογή.

Μέχρι την εμφάνιση των Στέρεο Νόβα. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Μόλις ένα χρόνο περίπου μετά την έκρηξη της acid, tekno και house μουσικής σκηνής. Όταν η ποίηση και η νοσταλγική μελαγχολία του Κωνσταντίνου Βήτα, συνάντησε το τέμπο της ambient tecno του Μιχάλη Δέλτα και του Αντώνη Πι. Τότε βάλαμε σπίτι μας βινύλιο ελληνικής παραγωγής!

Από τον πρώτο ρομαντικό δίσκο, μέχρι το New Life και τα χρόνια του MTV, την οριστική διάλυση του γκρουπ το 1997, και τις προσωπικές δουλειές που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια, ο Μιχάλης Δ.και ο Κωνσταντίνος Β. μας ταξιδεύουν άλλοτε σε μια θάλασσα συναισθημάτων, άλλοτε σε περισσότερο εγκεφαλικές διαδρομές, σε ένα μουσικό ταξίδι μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα.

Στις 5/12 είμαστε όλοι καλεσμένοι στις παλιές εκγαταστάσεις Μπήτρου, Πέτρου Ράλλη 38.

Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο και θα ‘ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο γιατί μια καινούρια αγάπη θα χύνεται σα μέλι κι από ένα σημείο τής Γης αυτός ο ήλιος θ’ ανατέλλει πιο όμορφος από ποτέ σα στρογγυλό χρυσάφι θα λάμψει στο βλέμμα σου σα μεγάλο διαμάντι

Κι εγώ που κάνω όνειρα χωρίς να κοιμάμαι περνάω μέσα από ένα κρύσταλλο χωρίς να φοβάμαι γιατί τα όνειρα που κάνω όταν περπατώ στο δρόμο είναι πιο έντιμα απ’ αυτά που μας πλασάρει ο νόμος ο νόμος μιας εταιρίας, ο νόμος μιας πολιτείας

Η χώρα μου είναι αποικία μιας πιο μεγάλης αποικίας Χρώματα απ’ τον πόλεμο μιας υδατογραφίας χρώματα αγάπης και χρώματα βίας Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα

Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ’ το κεφάλι τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι Είναι σα μαγνήτης που με κάνει να ονειρεύομαι να μιλάω στα κτίρια, στα σύννεφα, ή να προσεύχομαι

Να ‘χα μια θάλασσα έξω απ’ το σπίτι μου κι όποτε βρέχει να πετάω απ’ το μπαλκόνι μου κρατώντας το χέρι σου για πάντα στις φραουλένιες πεδιάδες, στις γραμμικές κοιλάδες Κι όπως συγκρούεται ένα αεροπλάνο στο μυαλό μου να γίνει το σώμα σου ένα με το δικό μου Πες μου, πες μου, τι σκέφτεσαι για μένα όταν τα σώματά μας στέκουν σταυρωμένα κι από ένα σημείο της Γης αυτός ο ήλιος ανατέλει

Κάποιος τότε σ’ ένα στόχο σημαδεύει Χρώματα απ’ τον πόλεμο μιας υδατογραφίας χρώματα αγάπης και χρώματα βίας Θάψε τις κούκλες σου κι όλα τα πλαστικά όπλα μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ’ το κεφάλι τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι.

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s