Monthly Archives: Δεκέμβριος 2008

Παραμυθ…issimo! «_μα… αυτό δεν γίνεται! _Όλα γίνονται!»

Standard

 t

Εύθυμοι μπόμπιρες, μαμάδες, νονές, μπαμπάδες (ναι! και από αυτούς έχει) γέλια παιδικά, αυθόρμητα, φωνούλες ενθουσιώδεις αλλά και άλλες και περισσότερο τενόρες και μπάσες ανακατεύονται γλυκά εδώ και ένα μήνα περίπου στη «μικρή πόρτα» του θεάτρου της Ξένιας Καλογεροπούλου.

Δίπλα μου ένα πιτσιρίκι κάθεται σχεδόν όρθιο στο κάθισμα, στην πρώτη σειρά, προκειμένου να μη χάνει λεπτό από τη δράση! Και συμμετέχει! Και το χαμόγελο του είναι τόσο πλατύ που… οι λέξεις δεν μπορούν να το περιγράψουν! 

  

«Μα, αυτό δεν γίνεται! Όλα γίνονται!» Ιταλικά παραμύθια, φαντασία, όρεξη και κέφι για αληθινό θέατρο, δημιουργικό, ευφάνταστο, φτιαγμένο για το πιο ακομπλεξάριστο και ειλικρινές κοινό, και πάνω απ’ όλα μια προσέγγιση των παιδιών ως έξυπνα, και όχι μόνο χαριτωμένα πλάσματα, αποτελούν τα βασικά συστατικά αυτής της συναρπαστικής και επιτυχημένης παράστασης που με έκανε να γελάω σαν να ήμουν και εγώ παιδί χτές το μεσημέρι.

  

Με χιούμορ, φαντασία, και αισιοδοξία θυμόμαστε απ’ την αρχή τι σημαίνει θέληση, πίστη, υπομονή, θάρρος, γενναιότητα! Χάρη στο αφαιρετικό και τόσο μελετημένα σκηνικό και τα εξαιρετικά κοστούμια, τα παιδιά πλάθουν την υπόλοιπη σκηνή στο μυαλουδάκι τους, και αφήνουν την φαντασία τους ελέυθερη να συμπληρώσει …τα κενά! Η ζωντάνια των νέων ηθοποιών και η αμεσότητα του κειμένου βάζει μέσα στην αφήγηση μικρούς και μεγάλους, που χωρίς λωξές ματιές στο ρολόι, γελούν κι αυτοί δίπλα στους μικρούς τους φίλους.

issimo2

Οι νονοί και οι νονές της πόλης μπορούν να ησυχάσουν! Τα φετινά χριστούγεννα δεν είναι αναγκαστικά και βαρετά χριστούγεννα!

Ένα καινούριο έργο βασισμένο σε λαϊκά παραμύθια της Ιταλίας ορισμένα από όσα ενέπνευσαν και την πέννα του μεγάλου συγγραφέα Ίταλο Καλβίνο, θα παρουσιάσουν η Ξένια Καλογεροπούλου και ο Θωμάς Μοσχόπουλος, κατά την νέα θεατρική περίοδο, στο θέατρο Πόρτα. Το έργο που απευθύνεται σε θεατές όλων των ηλικιών, θα στηθεί και θα ολοκληρωθεί κατά τη διάρκεια των προβών – μέθοδο που «εγκαινίασαν» οι δύο συγγραφείς στο ανέβασμα της Κοιμωμένης που ξύπνησε, πριν από δύο χρόνια.

Πρόκειται για ιστορίες δροσερές, ανάλαφρες και αισιόδοξες, που αποδεικνύουν με σπιρτάδα και χιούμορ ότι, όταν κάποιος θέλει και μπορεί, τα βγάζει πέρα με τις μεγαλύτερες δυσκολίες: όπως ένας φτωχός γιδοβοσκός που γίνεται βασιλιάς, μια άπειρη κοπέλα που καταφέρνει να σταματήσει έναν πόλεμο ή ένα άλλο κορίτσι που διασχίζει ολομόναχο στεριές και θάλασσες για να γλυτώσει από τη μοίρα της, και άλλα πολλά…

Η παράσταση είναι μια κεφάτη θεατρική φαντασμαγορία με μεταμφιεσμένες πριγκίπισσες και μεταμορφωμένους πρίγκιπες, με φλύαρους παπαγάλους και χήνες που τραγουδούν, με γενναίους ιππότες και παράξενους μάγους και βασίλισσες που φτιάχνουν πίτσες. Με ξύλινα φορέματα που περπατούν πάνω στη θάλασσα κι άλλα στο χρώμα του νερού και του αέρα που έχουν επάνω τους, όλα τ’ αστέρια τ’ ουρανού.
Κι όλοι αυτοί διασταυρώνονται σε παλάτια, φυλακές, κοτέτσια και κουζίνες. Παίρνουν μέρος σε κονταρομαχίες, τρώνε μακαρονάδες, χορεύουν σαν τρελοί και τραγουδάνε τους καημούς τους. Ήρωες και ιστορίες από την πλούσια παράδοση της γειτονικής χώρας που ταύτισε, όσο καμιά άλλη τον πολιτισμό της με την χαρά της ζωής. Ένα θέαμα ανάλαφρο, γλυκό και δροσερό σαν…ιταλικό παγωτό!  

 Η σκηνοθεσία είναι του Θωμά Μοσχόπουλου, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Έλλης Παπαγεωργακοπούλου, η χορογραφία της Μάρθας Κλουκίνα, η μουσική του Κορνήλιου Σελαμσή και οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου, με βοηθό σκηνοθέτη την Αλεξάνδρα Παραμερίτη. Παίζουν οι ηθοποιοί : Ηλιάνα Γαϊτάνη, Τώνια Γελεκλίδου, Γιάννης Κουκουράκης, Δάφνη Μαρκάκη, Χρίστος Νικολάου, Τατιάνα Πίττα, Σαράντης Μιχάλης, Στέλιος Χλιαράς.Θέατρο ΠΟΡΤΑ : Μεσογείων 59, Αμπελόκηποι. 210 77 11 333
www.portatheatre.gr

Advertisements

για ποιόν χτυπάει η καμπάνα!

Standard

Στις 5/12 χωρίς λόγο ήμουν peaches n cream, ή μάλλον κάποιο λόγο θα είχα, δε μπορεί, πάντως όλα έμοιαζαν όμορφα, σχεδόν ευτυχισμένα! …και έτσι προέκυψε και το σχετικό post το οποίο πατούσε πάνω στο soundtrack του la vita e bella, ένα τραγούδι που κάποτε μου έγραψε σε αυτοσχέδιο compilation cd ένας φίλος για δώρο χριστουγέννων!

Το ίδιο βράδυ, μετά από ένα απολαυστικό δείπνο, βρέθηκα προς μεγάλη μου έκπληξη, με ένα πανέμορφο, λαμπερό, παράξενα αστραφτευρό και ιδανικά κομψό δαχτυλίδι. «Η ζωή είναι όντως ωραία» σκέφτηκα! Αλλά τα γεγονότα μερικές φορές τρέχουν με πιο γοργούς ρυθμούς από τα συναισθήματα, κι έτσι την επόμενη μέρα, πριν καν προλάβω να προφτάσω το νέο, μία νέα είδηση ήρθε να διαταράξει την ήρεμη ευτυχία, το χαμόγελο έσπασε, ήρθε η είδηση της δολοφονίας…

10 μέρες περίπου μετά, η ζωή συνεχίζεται, (show MUST go on, δεν έχουμε επιλογή) σκέφτομαι τώρα κοιτώντας το δαχτυλίδι, -είναι το νέο μου χόμπυ, απλά το κοιτάζω, για πολλή ώρα- παρατηρώντας την αυξημένη κίνηση στο κέντρο της πόλης, που τελικά στολίστηκε, βλέποντας τους Αθηναίους να τολμούν σιγά σιγά να μπαίνουν σε μια ρουτίνα αγορών των δώρων, εξορμήσεων, …κοιτώ το δαχτυλίδι και σκέφτομαι τα παιδιά αυτά που βρίσκονται εδώ και αυτά που θα ‘ρθούν, (που θα φέρουμε στη ζωή;)  και την πολιτεία που τους κληροδοτούμε, το μέλλον που τους εξασφαλίζουμε, την παιδεία που τους προσφέρουμε, τις αξίες που τους διδάσκουμε.

Όλα θα μπουν σιγά σιγά στη θέση τους, τα χαμόγελα θα ξαναβολευτούν στα πρόσωπα μας, οι ζωές μας θα πάρουν και πάλι τους ρυθμούς τους, θα αφήσουμε τη συλλογική σκέψη, τη διαδήλωση, τις συγκεντρώσεις, το μάζεμα, τη συζήτηση, θα επιστρέψουμε στις πολυάσχολες καθημερινότητες μας, στις δουλειές μας, στις υποχρεώσεις, στο τρέξιμο, στις αγωνίες, φιλοδοξίες, εμμονές, σε όλα όσα συνιστούν την ατομικότητα μας, θα κανονίσουμε βραδινές εξόδους, θα πάμε σε πάρτυ, θα χορέψουμε, θα πιούμε, θα σηκώσουμε τα ποτήρια, θα ανταλλάξουμε ευχές, …, άραγε θα ευχηθούμε για αυτά που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ έχουμε ανάγκη, ή πάλι μία από τα ίδια, TO ΝΕΟ ΕΞΥΠΝΟ κινητό τηλέφωνο, καινούριο laptop, i-pods, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΟΜΙΛΙΑΣ, ΔΩΡΕΑΝ ΜΗΝΥΜΑΤΑ, ΜΜS, SMS, LCD, TFT, ψηφιακά όνειρα… άγιε βασίλη όπου και νά’ σαι μη μας ξεχνάς, να μας θυμάσαι,…

Αυτή τη φορά όμως θέλω να πιστεύω πως δεν θα ξεχάσουμε ολωσδιόλου όσα συνέβησαν. Δεν θα γυρίσουμε τη ματιά από την άλλη. Πως λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος, θα κάνουμε οι κάτοικοι αυτής της χώρας, έστω 1 μόνο σκέψη για το κοινό μας μέλλον, έστω 1 μόνο ευχή για την κοινή μας ζωή, γιατί συμβοιώνουμε είτε το θέλουμε είτε όχι μέσα στους 4 τοίχους που αποτελούν αυτό που λέμε Ελλάδα, με ότι σημαίνει αυτό για τον καθένα, και γιατί κάθε χρόνο όλο και λιγότερο περήφανοι είμαστε που αποκαλούμαστε Έλληνες, κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι νέοι φεύγουν για μια άλλη χώρα σε αναζήτηση εργασίας σύμφωνης με τη μόρφωση τους, αμοιβής ανάλογης προσόντων, μεταχείρισης βάσει ικανοτήτων, αξιοκρατίας, δικαιοσύνης, σεβασμού, ποιότητας ζωής.

Εύχομαι καλή μας χρονιά, και η ζωή στην Ελλάδα να μας προκαλέσει λιγότερο θυμό το 2009.

post traumatic stress

Standard

Όταν επέλεγα το «we come one» στο προηγούμενο post, πίστευα ή μάλλον ένιωθα πως κάπως έτσι έχουν τα πράγματα. Πως όλη η κοινωνία, το σύνολο των πολιτών, συμ-πάσχει, ενώνει τη φωνή, με το παιδί που χάθηκε αναίτια, με την οικογένεια του που θρηνεί τον άδικο χαμό του.

Δεν μπορούσα να φανταστώ πως είναι δυνατόν, λίγες μέρες αργότερα να ακούσω / δω δηλώσεις του τύπου: «Tο αν το παιδί έπρεπε ή όχι να χάσει τη ζωή του θα το αποφασίσει η δικαιοσύνη«. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι συνομιλώ με το 20% του πληθυσμού όταν η Τ. η Μ. η Ρ. και ο Γ. φωνάζουμε τόσες μέρες τα ίδια εξοργισμένα / λυπημένα λόγια, και όχι με το μέσο έλληνα. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα βρεθώ σε τραπέζι με αγαπημένα πρόσωπα να μουδιάζω με τις σχεδόν φασιστικές αντιλήψεις περί αλητείας, κωλόπαιδων, νεάρών κουκουλοφόρων, να τσακώνομαι υπέρ των και να ακούω πως ο (ανόητος, ψυχοπαθής) αστυνομικός ήταν σε άμυνα.

ΣΕ ΑΜΥΝΑ; 

ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΜΟΣ;

ΠΟΣΟ ΠΙΣΩ ΝΑ ΠΑΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΑΡΑΓΕ;

ΓΙΑΤΙ ΠΙΑΝΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΑΝΑΛΥΕΙ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ;

ΝΑ ΑΝΤΙΚΡΟΥΕΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ;

ΠΟΤΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΓΙΝΕ ΑΜΕΡΙΚΗ των καλών και των κακών;

Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι οι αγαπητοί μας δημοσιογράφοι θα στήσουν φαγοπότι αποπροσανατολισμού / πως οι αγαπητοί μας πολιτικού θα στήσουν γλέντι ψηφοθηρίας… όλοι να κάνουν πλιάτσικο πάνω στο πτώμα του εφήβου… και μετά να δείχνουν υποκριτικά με το δάχτυλο το πλιάτσικο του «ανώνυμου Έλληνα πολιτη» στα καταστήματα, του Έλληνα με το όνειρο του ακριβού κινητού τηλεφώνου, της μεγάλης τηλεόρασης και του αθόρυβου πληντυρίου, του Έλληνα που μετράει τα χρήματα στο πορτοφόλι κάθε μέρα, που κοιτάζει τα στολίδια στις βιτρίνες και δεν τολμάει να ψωνίσει, του Έλληνα που αντάλλαξε τις αξίες του με τις καταναλωτικές «ανάγκες του», ενός ΕΛΛΗΝΑ ΝΕΑΣ ΚΟΠΗΣ που ευδοκιμεί στα αστικά μας κέντρα τα τελευταία χρόνια. (κάτω από τη μύτη μας).

 ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥΣ ΑΣΤΕΡΕΣ- ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ MAΣ ΠΟΥ ΕΠΕΤΥΧΑΝ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

  1. NA MAΣ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥΝ, πέτυχε!, κανείς δεν μιλάει για τον άδικο θάνατο, όλοι μιλούν για το πλιάτσικο, την αλητεία, (όχι των πολιτικών, όχι των παπάδων, όχι των δημαγωγών, αλλά των πολιτών!). Αλήθεια, ποιοί αποφασίζουν ότι τα παιδιά μας είναι αλήτες; Τι είναι κοινωνικός ιστός; Pως ορίζει κανείς το κωλόπαιδο; Ποιές δυνάμεις ωθούν στην δημιουργία του; Ποιές δυνάμεις ωθούν στην δημιουργία των Κούγιων αυτής της κοινωνίας; Πως γεννιέται ο μπάτσος μέσα μας; Ποιοί εκπαιδεύουμε τους νέους μας στη βία; Πως μιλούμε για σεβασμό όταν με λαγνεία επιλέγουμε την καλύτερη λήψη από την κηδεία του νεαρού αγοριού, όταν το κατεξοχήν «σοβαρό» τηλεοπτικό κανάλι προβάλλει παραποιημένα βίντεο κουτρουβαλώντας τα σκαλοπάτια της ηθικής; 
  2. ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΧΑΣΟΥΝ, όλες οι παρέες, από το σχολείο και το πανεπιστήμιο, μέχρι το κομμωτήριο και το γυμναστήριο, το γραφείο, το ταξί, τις ταβέρνες και τα καφενεία, τα groups στο facebook τσακώνονται. Οι καλοί εναντίον των κακών. Οι καλού φυσικά θέλουν πίσω την τάξη, τα χριστούγεννα, τη λάμψη, το εμπόριο, γρήγορα η σήψη να τυλιχθεί με τα γιορτινά της και να κρύψει την ντροπή. Οι κακοί είναι οι άλλοι που κατανοούν τα παιδιά, τον θυμό, και πιστεύουν πως όλη αυτή η αντάρα ίσως αποτελέσει πεδίο προβληματισμού, ίσως αναταράξει ισορροπίες, ίσως φέρει τα πάνω κάτω, τα αριστερά δεξιά, ίσως ξύπνησε ορισμένους από το λύθαργο, ίσως, ίσως…

Οι γιατροί λένε πως ο οργανισμός ασθενεί για να επανέλθει σε μια νέα ισορροπία.  Τα δε συμπτώματα υπάρχουν για να αντιληφθούμε την ασθένεια, μας προειδοποιούν ότι κάτι δεν πάει καλά. Ότι ήρθε η ώρα να ψάξουμε, να δούμε τι τρέχει, να εξετάσουμε τα αίτια, να πολεμήσουμε την ασθένεια.

καλό ταξίδι Αλέξανδρε

Standard

 

 «Καλό δρόμο Αλεξανδρούλη, θα σε θυμόμαστε για πάντα», γράφουν στα blogs οι φίλοι του.

 Τα λόγια μου έχουν στερέψει.

 «Ας κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και ας τιμήσουμε αυτόν τον έφηβο με το δάκρυ μας να προέρχεται από τη συγκίνηση και όχι από τα δακρυγόνα ή τις καμένες βιτρίνες». http://parafoniades.wordpress.com/

 

 

diaries of a blog-girl (episode 11.02.01)

Standard

n681551317_579751_20982

Αναρωτιέμαι πως θα αντιδράσεις. Προσπαθώ να βολευτώ στη μαύρη πολυθρόνα μου, και το μήνυμα που σου έχω στείλει μαθαίνω ότι μόλις παραδώθηκε. Αναρωτιέμαι πως αντιδράς. Σε φαντάζομαι στην Αθήνα – που; –  τόσα χιλιόμετρα μακρυά διαβάζεις το μήνυμα μου που δεν γράφει πως περνάω. Μόνο ότι χιονίζει.

Αν και φοβάμαι ότι θα διαβάσεις περισσότερα απ’ όσα σου γράφω. Αυτό δεν γίνεται πάντα; Ή και λιγότερα. Ανάλογα σε τι φάση είσαι και σε τι φάση είμαστε.

Στο cd παίζει cafe del mar και η διάθεση μου πλήρως εναρμονισμένη, ονειρική μελαγχολία, ήρεμη χαρά, ή κάτι τέτοιο. Και αναμονή, αγωνία, περιέργεια. Για το εδώ και τώρα. «Ακόμη χιονίζει. Εσύ; Kαλά;»

Aνοίγω το μπλοκάκι με το λογότυπο του πανεπιστημίου στο δεξί μερος της σελίδας και διαβάζω σκόρπια, χύμα…

2/2/01 Μαρίζα στο Rotterdam…. το μυαλό μου κολλημένο στην Αθήνα / στους φίλους μου / στους δικούς μου / το κινητό συνέχεια του χεριού μου / Μαρίζα στο Rotterdam?…

4/2/01 Αποφασίζω πως είμαι ταξιδιάρα ψυχή, προσαρμοστική, με καλή πυξίδα, ή τέλος πάντων ανώριμη και βιαστική να γνωρίσω ανθρώπους και μέρη. Πάντα έβλεπα τη ζωή σαν learning experience ούτως ή άλλως.

5/2/01 Η μοναξιά βάρεσε tilt. Έγραψα λίγες κουβέντες – που ήταν και οι τελευταίες μέχρι σήμερα 11/2/01- «I might as well accept the realities. I am all alone here. Μία αόρατη, άοσμη, περιττή παρουσία. I could just sit down and cry about it or I could not. The choice is mine.» Πρέπει να κάνω κουμάντα για το well being μου. Κυρίως το ψυχολογικό. Θέλω να κάνω τόσα πράγματα….

Θέλω να κάνω μια μικρή παρένθεση και να σου πω ότι δεν είμαι σταθερός άνθρωπος. Αλλάζω. Μου αρέσει να αλλάζω. Προσπαθώ και αλλάζω. Και μια αλλαγή μου είναι ότι έχω γίνει πιο ενεργητική προς το περιβάλλον μου, παρά παθητική. 

7/2/01 Έκανα κίνηση / επανάσταση / πήρα το παιχνίδι στα χέρια μου. (Τι λέω η …άνα; Mόνο σε σένα μπορώ να μιλήσω τόσο ανοιχτά!) Όπως λέει και η Θοδώρα, έκανα «κινησιολογία». Πήγα στο Locus Publicus σε Party των International Students. Συστήθηκα σε όλες τις φάτσες που μου έκαναν click και σε όλες τις φάτσες στις οποίες έκανα εγώ click. Ήταν πιο εύκολο απ’ ότι μπορούσα να φανταστώ. Γιατί όλοι είμαστε deep down ίδιοι. Όλοι ήρθαμε εδώ για να περάσουμε καλά, και η καλή παρέα βοηθάει.

mario-mariza-francesco_drunk-as-usual_another-party

11/2/01 Από τη μέρα εκείνη, ακολούθησε snowball effect. Κάθε μέρα έξω σε άλλο club, σε άλλο party, με όλο και περισσότερους γνωστούς και φίλους, ανταλλαγή τηλεφώνων, επισκέψεις σε δωμάτια, κεράσματα, προτάσεις για δείπνα, μαγειρέμματα, βόλτες, χαβαλές στο πανεπιστήμιο, πολύ αλκοόλ, πολύ γέλιο, ξενύχτια το ένα πίσω από το άλλο. Σήμερα μέρα επανασύνταξης. Πρέπει να πάρω ένα day off από καταχρήσεις γιατί το σώμα μου έχει ταλαιπωρηθεί και ζητάει ένα διάλειμμα. (μετά από clubbing Tετάρτη/Πέμπτη/Παρασκευή/Σάββατο). Η αλήθεια είναι ότι πιο πολύ από το σώμα μου έχει ταλαιπωρηθεί το πορτοφόλι μου και με βλέπω να γυρίζω Αθήνα πριν την ώρα μου! Η Πορτογαλλία με έχει βαφτίσει party animal και η Ισπανία (αχ ρε Mario!) στην οποία συστήθηκα «My name is I’m very tired» απάντησε «…and my name is you’ re not tired».

Ξέρω ήδη πόσο πολύ θα στεναχωρηθώ όταν θα φύγω από εδώ. Είναι το τελευταίο μου extended party πριν την πραγματική ενηλικίωση (στα 26) όταν θα σταμματήσω να σπουδάζω και θα πιάσω δουλειά, θα φορέσω τη στολή της παραγωγικότητας, και της υποκρισίας. Είναι το τελευταίο μου extended party στο οποίο Ι am allowed to  be who I want to be, who I really am. Kι ας βρέχει συνέχεια, κι ας κάνει κρύο, κι ας φυσάει, κι ας μην έχω τις ανέσεις ενός πραγματικού σπιτιού.

Κι αυτή η χώρα είναι τόσο super ρε γμτ! Κι η πόλη αυτή έχει παντού νερό, παντού κόσμο έξω στους δρόμους, όλες  τις ώρες, αυτοκίνητα, ρυθμό, δεν κοιμάται το βράδυ. Οι καθηγητές κάνουν αστειάκια του στυλ «να πάρετε το reading material από το copy shop, όχι το coffee shop«.

Ο Ολλανδός είναι στα …δια του. Μιλάει μία γλώσσα που θεωρεί και ο ίδιος άσχημη, δεν είναι ξενοφοβικός και έχει ανακατέψει τα αγγλικά με τα γερμανικά και τα γαλλικά. Ντύνεται με κριτήριο την άνεση και όχι τη μόδα. Διοικείται από πλούσιες οικογένειες εδώ και πολλά χρόνια και ξέρει ότι δεν έχει ουσιαστική δημοκρατία αλλά δεν τον απασχολεί γιατί η οικονομιά του τα πάει μια χαρά. Δεν έχει εγχώρια βιομηχανία αλλά αφήνει τον ιάπωνα και τον γερμανό και τον αμερικανό να βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα, ενώ ο ίδιος πλουτίζει από το εμπόριο.

1042r-9293

Το χρήμα είναι η επικρατούσα θρησκεία. Ο ολλανδός έχει τις λιγότερες εκκλησίες από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Μάλιστα όταν είχε στην κατοχή του τη Νέα Υόρκη (τότε Νέο Άμστερνταμ) ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που κάποιοι άνθρωποι επικρατούν σε μια νέα περιοχή και ξεκινούν την οικοδόμηση χωρίς όμως να χτίσουν ούτε ένα ναό.  Το 80% του πληθυσμού οδηγεί ποδήλατο και το 40% μόνο είναι ολλανδοί. Ο ολλανδός έιναι ουδέτερος. Όπως ήταν και στον α΄και β΄παγκόσμιο πόλεμο. Και παρόλο που ο γερμανός όχι απλά βομβάρδισε το Ρόττερνταμ, αλλά δεν άφησε κυριολεκτικά τίποτα όρθιο, ο ολλανδός δεν του κρατάει κακία. Έχτισε την πόλη από την αρχή και τώρα την μοστράρει ως post modern architecture.

Ο ολλανδός πουλάει στις 5 το πρωί ποδήλατα στη μαύρη αγορά για 25 γκίλντες (4.οοο δρχ) και παρανομεί γατί από τη μία το εμπόριο κυλάει στις φλέβες του και από την άλλη του στέρησαν τη γλύκα του παράνομου εμπορίου αφότου νομιμοποίησαν την κάναβη στα coffee shops αλλά και τα διάφορα άλλα στα λεγόμενα smart shops.

Θα σου έγραφα κι άλλα, αλλά βλέπω ότι άρχισες να χασμουριέσαι. So, αυτά για την ώρα. Σ’ αγαπώ!

Γράψε μου!

ΕΛ.ΑΣ Foreva

Standard

Παρακαλούνται οι γονείς των κανακάρηδων να τους αγοράσουν καλύτερο i-pod, μεγαλύτερο pc, νέα pc games, πιο γρήγορη γραμμή internet, ΑΜΕΣΑ.

Επίσης, κούκλες για σεξ, γυναίκες ίσως, προφυλακτικά χρωματιστά και αρωματικά, και ότι άλλο πιστεύετε ότι μπορεί να βοηθήσει για να ζήσουν αρμονικά και ευτυχισμένα στα όμορφα δωμάτια τους.

Τι δουλειά έχει το παιδί σας KYΡΙΑ ΜΟΥ στην τροχιά της σφαίρας μας; Γιατί παρεμποδίζετε το θεάρεστο έργο μας και μας ΑΝΑΚΟΠΤΕΤΕ  τις ανερχόμενες μπατσο-καριέρες στα καλά καθούμενα; Πότε επιτέλους θα μαντρώσετε τα παιδάκια σας στα πανέμορφα internet cafe, στα υπέροχα design-άτα δωμάτια τους, στα πανέμορφα προάστεια; Πότε θα καταλάβετε ότι στο κέντρο μπορείτε να κατεβείτε μόνο για χριστουγεννιάτικό shopping, βόλτα στο καρουζέλ και ανέμελη πεζοπορία στον περιφερειακό του θησείου, με βλέμμα περήφανο προς την ακρόπολη;

Γιατί αφήνετε τα τσογλάνια σας να καίνε τις όμορφες πόλεις μας; Γιατί ξεσηκώνεστε; Πότε θα κάτσετε επιτέλους φρόνιμα; Δεν βλέπετε ειδήσεις εσείς; Δεν βλέπετε ότι το κέντρο είναι εμπόλεμη ζώνη; Τι δουλειά έχετε στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου; Νομίζετε ότι οι φοιτητές του πολυτεχνείου θα είχαν κάνει εξέγερση αν τους είχαμε δώσει όλα αυτά τα καλούδια που απολαμβάνουν τα δικά σας παιδιά σήμερα;

 

 

Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης προειδοποιεί: Οι άσκοπες βόλτες (αλητεία) στο κέντρο της πόλης βλάπτουν σοβαρά την υγεία και μπορεί να αποβούν μοιραίες.

Για μια Ελλάδα νέα, για μια Ελλ.Ας όμορφη, μείνετε ΣΠΙΤΙ!

 

Συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα . Αντίστοιχες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έγιναν και σε άλλες πόλεις.

Στην Αθήνα, το βράδυ οι συμπλοκές επικεντρώθηκαν στην ευρύτερη περιοχή της πλατείας των Εξαρχείων και του κτιρίου του Πολυτεχνείου. Στην οδό Πατησίων τα επεισόδια επεκτάθηκαν από την Ομόνοια σχεδόν μέχρι το ύψος της Αγίου Μελετίου, στην Κυψέλη. Οι δρόμοι έχουν ανοίξει, εκτός από το τμήμα της οδού Πατησίων, από τα Χαυτεία μέχρι την Κοδριγκτώνος.

Αστυνομικές δυνάμεις εισήλθαν στην Πλατεία Εξαρχείων και οι διαδηλωτές, προερχόμενοι κυρίως από τον ευρύτερο αντιεξουσιαστικό χώρο κατευθύνθηκαν στην οδό Στουρνάρη και τους γύρω δρόμους συγκρουόμενη με τις αστυνομικές δυνάμεις. Αρκετοί από τους δρόμους είναι κλειστοί.

Διαδηλωτές εκτόξευσαν μολότοφ από την ταράτσα του Πολυτεχνείου και της ΑΣΟΕΕ.

Αργότερα, οι δυνάμεις των ΜΑΤ οπισθοχώρησαν, παραμένοντας ωστόσο σε απόσταση ασφαλείας σε κάθετους δρόμους της Πατησίων. Πυρκαγιά σημειώθηκε στο κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών Πλαίσιο, πίσω από το Πολυτεχνείο. Στην περιοχή υπερίπτατο ελικόπτερο της Αστυνομία φωτίζοντας με τον προβολέα του τους διαδηλωτές.

* Ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής συγκάλεσε με αφορμή τα επεισόδια σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου με τον υπουργό Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλο και τον υφυπουργό  Παναγιώτη Χηνοφώτη.

Στην Αθήνα η πορεία ξεκίνησε από το Μουσείο και κατευθύνθηκε προς τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ).

Όταν η πορεία μπήκε στη λεωφόρο Αλεξάνδρας άρχισαν να σημειώνονται επεισόδια με αποτέλεσμα να υπάρξουν ζημιές σε καταστήματα, φωτιές σε κάδους απορριμμάτων κατά τη διάρκεια της πορείας. Πυρκαγιά εκδηλώθηκε σε υποκατάστημα της Εμπορικής Τράπεζας, αντιπροσωπείας της Ford, το σούπερ μάρκετ Βερόπουλος και άλλα σημεία. Ζημιές υπέστησαν επίσης γραφεία της Νέας Δημοκρατίας.

Στις 3 το μεσημέρι ομάδα ατόμων που βρίσκονταν στη γωνία Αλεξάνδρας και Χαριλάου Τρικούπη, έβαλαν φωτιά σε κτίριο του ΥΠΕΧΩΔΕ. Η Πυροσβεστική έφθασε άμεσα, καθώς απειλήθηκε διπλανή πολυκατοικία.

Η αστυνομία απάντησε με χρήση δακρυγόνων, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί πανικός στην πλειοψηφία των διαδηλωτών και η πορεία να αρχίσει να διαλύεται.

Η πορεία σταμάτησε στον Αρειο Πάγο και τα στενά κατά μήκος της Αλεξάνδρας όπου διασκορπίστηκαν διαδηλωτές και έγινε ένας κλεφτοπόλεμος με δυνάμεις των ΜΑΤ. Συμπλοκές σημειώθηκαν μεταξύ αστυνομικών και διαδηλωτών, πριν οι δεύτεροι κατευθυνθούν προς το Πολυτεχνείο.

Μικροεπεισόδια αναφέρθηκαν στην οδό Ναυαρίνου, καθώς και επί της Πατησίων και της οδού Στουρνάρη. Ασφυκτική ήταν η ατμόσφαιρα από τα δακρυγόνα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τουλάχιστον δέκα άτομα μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία. Φέρουν κακώσεις στην πλάτη, κακώσεις, ενώ ένα άτομο φέρει τραύμα στο δάχτυλο από μαχαίρι. Επιπλέον, και τρεις αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί. Συνολικά 25 άτομα προσήχθησαν στο τμήμα.

Το Συμβούλιο του ΤΕΙ Αθήνας, αποφάσισε την αναστολή της λειτουργίας του Ιδρύματος για τη Δευτέρα, σε μια προσπάθεια εκτόνωσης της έντασης. Επίσης δεν θα λειτουργήσουν το Πολυτεχνείο και το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθήνας.

Αντίστοιχη πορεία έγινε στη Θεσσαλονίκη, με τη συμμετοχή περισσότερων από 1.000 ατόμων, από την Καμάρα προς το αστυνομικό τμήμα Λευκού Πύργου.

Μπροστά από το αστυνομικό τμήμα Λευκού Πύργου σημειώθηκαν επεισόδια, με ρίψη αντικειμένων από πλευράς διαδηλωτών και απάντηση των αστυνομικών με χημικά.

Oι διαδηλωτές διαλύθηκαν και στη συνέχεια ενώθηκαν μπροστά από το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, με ομάδα άλλων ατόμων.

Τα επεισόδια συνεχίστηκαν, με ζημιές σε βιτρίνες καταστημάτων και σε σταθμευμένα οχήματα, ενώ ταραχές σημειώθηκαν και στο αστυνομικό τμήμα της Ανω Πόλης. Οδομαχίες σημειώθηκαν γύρω από την Πολυτεχνική και Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ, αλλά και στην Εθνικής Αμύνης.

Μετά την πορεία άγνωστοι κατέφυγαν εντός του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου αφού έβαλαν φωτιά σε κοντέινερ εργοταξίου του μετρό που βρίσκεται μπροστά από την κεντρική βιβλιοθήκη του ΑΠΘ.

Μέσα στο Πανεπιστήμιο βρίσκονται 100 με 150 άτομα, τα οποία πετούν μολότοφ και πέτρες σε αστυνομικούς που απαντούν με δακρυγόνα και κροτίδες.

Το βράδυ τα επεισόδια συνεχίστηκαν στην Εγνατίας και την Εθνικής Αμύνης, ενώ οδοφράγματα στήθηκαν εξως από τη Φιλοσοφική Σχολή.

Κατάληψη επ’ αόριστον στον Δικηγορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης πραγματοποίησαν φοιτητικές παρατάξεις. Οι φοιτητές καταγγέλλουν ότι αστυνομικοί κάνουν χρήση πλαστικών σφαιρών και ότι προσπάθησαν να παραβιάσουν και το πανεπιστημιακό άσυλο.

Μία γυναίκα τραυματίστηκε από πέτρα στο κεφάλι και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου της προσφέρθηκαν οι πρώτες βοήθειες.

Τεταμένη η κατάσταση και στην Πάτρα, μετά από επεισόδια που σημειώθηκαν νωρίτερα το μεσημέρι, έξω από το κτίριο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αχαΐας, στην οδό Ερμού.

Περίπου 300 άτομα βρίσκονται συγκεντρωμένα στο παράρτημα του Πανεπιστημίου Πατρών στην οδό Κορίνθου, στο κέντρο της πόλης. Οι συγκεντρωμένοι έχουν ανάψει φωτιές και η κυκλοφορία των οχημάτων έχει διακοπεί.

Νωρίτερα, διαδηλωτές πέταξαν βόμβες μολότωφ και πέτρες στους αστυνομικούς, ενώ οι άνδρες των ΜΑΤ έκαναν χρήση δακρυγόνων και χημικών. Επίσης συνέλαβαν πέντε άτομα, τα οποία οδηγήθηκαν στην Ασφάλεια Πατρών.

Δύο αστυνομικοί τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο του Ρίου. 

Επεισόδια σημειώθηκαν το βράδυ της Κυριακής στο κέντρο της Καβάλας από ομάδα κουκουλοφόρων στη διάρκεια της γιορτής για την έναρξη των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων στην πλατεία Ελευθερίας. 

Ομάδα κουκουλοφόρων επιτέθηκε στο κτίριο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Καβάλας, λίγα μέτρα από την πλατεία Ελευθερίας, με μολότοφ, δακρυγόνα και καπνογόνα με αποτέλεσμα να προκληθεί φωτιά στον ισόγειο χώρο του κτιρίου, όπου στεγάζεται το γραφείο έκδοσης διαβατηρίων και να σημειωθούν ζημιές σε δυο περιπολικά οχήματα. Η αστυνομία προχώρησε σε δυο προσαγωγές.

Ζημιές σε δημόσια κτίρια (στο αστυνομικό τμήμα, στο κτίριο της Νομαρχίας, το Δικαστικό Μέγαρο) και σε τράπεζες αναφέρθηκαν και στο Ηράκλειο Κρήτης καθώς και σε αυτοκίνητα. Διαδηλωτές έβαλαν φωτιά στην Eurobank επί της οδού Δικαιοσύνης. Οδομαχίες σημειώθηκαν με αστυνομικούς στο κέντρο της πόλης.

Ένταση και επεισόδια υπήρξαν κοντά στο αστυνομικό μέγαρο Χανίων. Πορεία διαμαρτυρίας από φορείς, κατοίκους και φοιτητές πραγματοποιήθηκε και στο Ρέθυμνο χωρίς να υπάρξουν επεισόδια και συμπλοκές.

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μυτιλήνη, όπου το «Μπίνειο» κτήριο του Πανεπιστημίου Αιγαίου τελεί υπό κατάληψη. 

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε και στην Τρίπολη. Φοιτητικοί σύλλογοι του Πανεπιστημίου Πελοπονήσσου στην Τρίπολη οργάνωσαν πορεία που τερμάτισε στο κτίριο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Πελοποννήσου. Δεν σημειώθηκαν επεισόδια.

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=965315&lngDtrID=244

 

 

http://prezatv.blogspot.com/2008/12/16_07.html

http://cgi.di.uoa.gr/~std04100/index.php?post=76

http://efhbos.wordpress.com/2008/12/07/gregory/

peaches and cream

Standard

Κοίτα να δεις που από τις 1/12 θέλω να πάω να πληρώσω το νοίκι και τελικά κατάφερα να το πληρώσω σήμερα, πρώτη φορά σε όλα τα χρόνια ένοικης ζωής δεν είμαι τυπική… και από την ίδια πάλι μέρα θέλω να γράψω εδώ… και νά’ μαι επιτέλους, κυριολεκτικά η ζωή με έχει ξεπεράσει αυτή τη φορά.

Κοίτα τώρα κι εσύ μου θέλεις blog στα καλά καθούμενα, και μαθήματα και διαβάσματα, και γυμναστικές και χορούς,  και βόλτες με τον ανηψιό και αυτό και κείνο και τ’ άλλο, και πάμε να δούμε τις προσφορές στα μαγαζιά, έχει ένα παζάρι χριστουγεννιάτικο στο δήμο, (καλά εγώ πότε θα στολίσω;) και θέλω να ασχοληθώ με τις γλάστρες μου, δε θα το πιστέψεις, έγιναν 6 οι γλάστες στο μπροστινό μπαλκόνι, και τα χαλιά, ν’ αλλάξουμε τα χαλιά, είναι πολλές οι ώρες, φυστικάκι πασατεμπάκος… (έλεγε ένας τοπικός έμπορος από την Πάρο, στο πλοίο της γραμμής κάποτε)

Ένα μήνα εδώ, και φυσικά είναι πολύ νωρίς για απολογισμό, όμως ένα δύο συμπεράσματα μπορείς εύκολα να τα βγάλεις. Τώρα πια ξέρω σε ποιόν απευθύνομαι, και εσύ ξέρεις. Ξέρω και για τι πράγμα μιλάω!

Έχουμε και λέμε. Η «καθαρά και ξάστερα» και η Free Press-Ona μου, καταπιάνονται η μία με πιο κυνικό και επιθετικό τρόπο και η άλλη με πιο ελεύθερο και ήπιο τρόπο με τα δικά μου, τα this and that που με απασχολούν. Σαχλαμάρες, υποσχέσεις, μεγάλες δηλώσεις, ευχές και κατάρες,  γενικά κι αφηρημένα, πιο συγκεριμένα και προσωπικά, αλάτι, πιπέρι, κόλιανδρο. Σιγοβράζεις για 15 περίπου λεπτά.

 …από την ανακύκλωση μέχρι την καλύτερη δίαιτα, από τις συναυλίες με το λάθος crowd μέχρι τις ειδήσεις του τρόμου από τα κανάλια, από τις εναλλακτικές συνταγές που παλεύω τελευταία στην κουζίνα μου μέχρι τον τελευταίο έρωτα με τον ανηψιό μου…

Μετά ξυπνά ο πολίτης μέσα μου. Όχι ο πολίτης Κέιν. Αυτός ο περίεργος Έλληνας, που έχει άποψη και γνώμη. Έρχεται που και που και ανακατεύει στο «Πήγα είδα έφυγα» κινηματογράφο, downloads, τηλεοράσεις, video, χορούς και θέατρα… με τα γνωστά μπαχαρικά τους μέχρι να δέσει η σάλτσα. Ενώ όταν το ζήτημα είναι πιο αιχμηρό και με θυμώνει περισσότερο (και μάλλον με απασχολεί περισσότερο) τότε το διαχειρίζεται η «Είναι ζήτημα πολιτισμού».

2 κατηγορίες ιδιωτικές (idiot=βλάκς) και 2 δημόσιες. Jusqu’ ici tout va bient.

Η κατηγορία «αποσπασματικά» δεν θα μπορούσε να λείπει από το παρόν blog καθώς πρόκειται για πραγματικές ημερολογιακές εγγραφές της προ πληκτρολογίου ζωής μου χωρίς editing, ούτε κάν χτένισμα, διατηρώντας την ορμή, και την άγνοια, (ανάλογα την περίπτωση) και προτίστως την ειλικρίνεια των χαμένων νιάτων μου.

…κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου πού πάνε κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα που πετάνε.