post traumatic stress

Standard

Όταν επέλεγα το «we come one» στο προηγούμενο post, πίστευα ή μάλλον ένιωθα πως κάπως έτσι έχουν τα πράγματα. Πως όλη η κοινωνία, το σύνολο των πολιτών, συμ-πάσχει, ενώνει τη φωνή, με το παιδί που χάθηκε αναίτια, με την οικογένεια του που θρηνεί τον άδικο χαμό του.

Δεν μπορούσα να φανταστώ πως είναι δυνατόν, λίγες μέρες αργότερα να ακούσω / δω δηλώσεις του τύπου: «Tο αν το παιδί έπρεπε ή όχι να χάσει τη ζωή του θα το αποφασίσει η δικαιοσύνη«. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι συνομιλώ με το 20% του πληθυσμού όταν η Τ. η Μ. η Ρ. και ο Γ. φωνάζουμε τόσες μέρες τα ίδια εξοργισμένα / λυπημένα λόγια, και όχι με το μέσο έλληνα. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα βρεθώ σε τραπέζι με αγαπημένα πρόσωπα να μουδιάζω με τις σχεδόν φασιστικές αντιλήψεις περί αλητείας, κωλόπαιδων, νεάρών κουκουλοφόρων, να τσακώνομαι υπέρ των και να ακούω πως ο (ανόητος, ψυχοπαθής) αστυνομικός ήταν σε άμυνα.

ΣΕ ΑΜΥΝΑ; 

ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΜΟΣ;

ΠΟΣΟ ΠΙΣΩ ΝΑ ΠΑΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΑΡΑΓΕ;

ΓΙΑΤΙ ΠΙΑΝΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΑΝΑΛΥΕΙ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ;

ΝΑ ΑΝΤΙΚΡΟΥΕΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ;

ΠΟΤΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΓΙΝΕ ΑΜΕΡΙΚΗ των καλών και των κακών;

Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι οι αγαπητοί μας δημοσιογράφοι θα στήσουν φαγοπότι αποπροσανατολισμού / πως οι αγαπητοί μας πολιτικού θα στήσουν γλέντι ψηφοθηρίας… όλοι να κάνουν πλιάτσικο πάνω στο πτώμα του εφήβου… και μετά να δείχνουν υποκριτικά με το δάχτυλο το πλιάτσικο του «ανώνυμου Έλληνα πολιτη» στα καταστήματα, του Έλληνα με το όνειρο του ακριβού κινητού τηλεφώνου, της μεγάλης τηλεόρασης και του αθόρυβου πληντυρίου, του Έλληνα που μετράει τα χρήματα στο πορτοφόλι κάθε μέρα, που κοιτάζει τα στολίδια στις βιτρίνες και δεν τολμάει να ψωνίσει, του Έλληνα που αντάλλαξε τις αξίες του με τις καταναλωτικές «ανάγκες του», ενός ΕΛΛΗΝΑ ΝΕΑΣ ΚΟΠΗΣ που ευδοκιμεί στα αστικά μας κέντρα τα τελευταία χρόνια. (κάτω από τη μύτη μας).

 ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥΣ ΑΣΤΕΡΕΣ- ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ MAΣ ΠΟΥ ΕΠΕΤΥΧΑΝ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

  1. NA MAΣ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥΝ, πέτυχε!, κανείς δεν μιλάει για τον άδικο θάνατο, όλοι μιλούν για το πλιάτσικο, την αλητεία, (όχι των πολιτικών, όχι των παπάδων, όχι των δημαγωγών, αλλά των πολιτών!). Αλήθεια, ποιοί αποφασίζουν ότι τα παιδιά μας είναι αλήτες; Τι είναι κοινωνικός ιστός; Pως ορίζει κανείς το κωλόπαιδο; Ποιές δυνάμεις ωθούν στην δημιουργία του; Ποιές δυνάμεις ωθούν στην δημιουργία των Κούγιων αυτής της κοινωνίας; Πως γεννιέται ο μπάτσος μέσα μας; Ποιοί εκπαιδεύουμε τους νέους μας στη βία; Πως μιλούμε για σεβασμό όταν με λαγνεία επιλέγουμε την καλύτερη λήψη από την κηδεία του νεαρού αγοριού, όταν το κατεξοχήν «σοβαρό» τηλεοπτικό κανάλι προβάλλει παραποιημένα βίντεο κουτρουβαλώντας τα σκαλοπάτια της ηθικής; 
  2. ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΧΑΣΟΥΝ, όλες οι παρέες, από το σχολείο και το πανεπιστήμιο, μέχρι το κομμωτήριο και το γυμναστήριο, το γραφείο, το ταξί, τις ταβέρνες και τα καφενεία, τα groups στο facebook τσακώνονται. Οι καλοί εναντίον των κακών. Οι καλού φυσικά θέλουν πίσω την τάξη, τα χριστούγεννα, τη λάμψη, το εμπόριο, γρήγορα η σήψη να τυλιχθεί με τα γιορτινά της και να κρύψει την ντροπή. Οι κακοί είναι οι άλλοι που κατανοούν τα παιδιά, τον θυμό, και πιστεύουν πως όλη αυτή η αντάρα ίσως αποτελέσει πεδίο προβληματισμού, ίσως αναταράξει ισορροπίες, ίσως φέρει τα πάνω κάτω, τα αριστερά δεξιά, ίσως ξύπνησε ορισμένους από το λύθαργο, ίσως, ίσως…

Οι γιατροί λένε πως ο οργανισμός ασθενεί για να επανέλθει σε μια νέα ισορροπία.  Τα δε συμπτώματα υπάρχουν για να αντιληφθούμε την ασθένεια, μας προειδοποιούν ότι κάτι δεν πάει καλά. Ότι ήρθε η ώρα να ψάξουμε, να δούμε τι τρέχει, να εξετάσουμε τα αίτια, να πολεμήσουμε την ασθένεια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s