self placement – εσείς σε ποιό target group απευθύνεστε σήμερα;

Standard

Το 2009 είναι εδώ, επιτέλους!, αν σκεφτείς ότι από το Νοέμβριο γιορτάζουμε αυτά τα Χριστούγεννα, ότι τελικά τολμήσαμε και βγήκαμε για τα δώρα κατά τα μέσα του Δεκεμβρίου, ότι τρία χρόνια ακόμη απομένουν, κάν΄τε λίγο υπομονή, θα περάσει!

Από τη μία έχω post-engagement thoughts, από την άλλη έχω χριστουγεννιάτικο απολογισμό, και για να μην ξεχνιόμαστε έχω τη Γάζα που είναι εδώ, είναι παντού, είναι στο πίσω αλλά και στο μπροστινό μέρος του μυαλού μου, έχω το ένα μου ματι στη μικρή bisous – o στραβισμός είναι ένα πραγματικό ενδεχόμενο – έχω τον Κακλαμάνη που κάποιος τον έκοψε από την απευθείας σύνδεση ενώ μετρούσε αντίστροφα λίγα δευτερόλεπτα πριν την αλλαγή του χρόνου, έχω τον Jonathan Coe που μου θυμίζει την απόλαυση της ανακάλυψης ενός νέου τρόπου να περιγράψεις δύο ανθρώπους που περπατούν σιωπηλά πλάι πλάι, γιατί αποφεύγουν το διαπληκτισμό…

Αcross the steel footbridge, and over the railway line. There are a few trains at this time of night, services to London and Birmingham and Oxford have all but ceased, but now as they cross the foorbridge a goods train passes beneath their feet. It seems immensely long and noisy, making conversation impossible. A good job then, that they have no wish to converse, although a detached observer, supposing onε were to pass by, might have noticed on Ted’s face the marks of a growing unease, the strainings of a question long since framed but as yet unable to express itself. (page 25)

Ο διαπληκτισμός δεν είναι υγιής. Έπρεπε να με είχα προειδοποιήσει! If only. Aλλά τελικά βρέθηκα ανήμερα Χριστούγεννα – και αυτός ο χριστιανός κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια γεννιέται για χατήρι των χριστιανών, τι να πεις, και μεις πρέπει να φάμε και να πιούμε σαν να μην έχει ξαναγεννηθεί ποτέ – να συν-τρώω και να συν-ομιλώ (ή αλλιώς διαφωνώ) με νέο (κατά τα φαινόμενα) συν-δετημόνα, πλην όμως όχι και τόσο νέο στις αντιλήψεις, περί ΞΕΝΩΝ, περί πολύ καλών ανθρώπων – μπάτσων – που καλά κάνουν και τους πλακώνουν στο ξύλο τους αληταράδες, που ήρθαν και μας πήραν τις δουλειές, (λέει ο 30άρης που δουλεύει στην δική του εταιρία που του άνοιξε ο πατέρας του και δεν έχει στη δούλεψη του κανέναν εργαζόμενο χωρίς ελληνική ταυτότητα) και να μην ξέρω από που να φύγω, να βλέπω στο τραπέζι πρόσωπα να συσπώνται και άλλα να σκύβουν με νόημα – άσ’ το δεν οδηγεί πουθενά, μέρες που είναι, τι τα θες, ο καυγάς είναι βουλγκάρ, είναι πασέ, είναι τηλεοπτική σειρά του Δαλιανίδη, είναι αισθητικής 80’ς, είναι κακό feng sui, είναι κακό life style, είναι των σπηλαίων, εσύ μια χαρά κορίτσι, σοβαρή κοπέλα, τι τα βάζεις τώρα με το βολεμένο συνομοίλικο σου, άσ’ το δεν οδηγεί πουθενά – και γω να απαντάω, σαν να πρόκειται για νοήμονα συνδετημόνα, λες και είχα δίπλα μου κάποιον με αυτιά που χρησιμοποιούνται για να ακούει, μυαλό για να αναλύει, και ψυχή για να νιώθει.

Μέγα λάθος. Εκτός του ότι επέστρεψα σπίτι μου σκασμένη, κυριολεκτικά έξαλλη, μελαγχολική, και απαισιόδοξη, (πάνω απ’ όλα μόνη γιατί οι απόψεις μου εξέφραζαν μια μειοψηφία άκουσα και τη μικρή κατσάδα γιατί πάλι ήμουν η επαναστάτρια ανάμεσα στους λογικούς, η αναταραχή μέσα στη λιακάδα, ποιός θέλει βροχή στην παραλία, κανείς, χάλασα την ατμόσφαιρα των χριστουγέννων, είπαμε οι συζητήσεις για λεφτά, δουλειές, αξιοκρατία, ρεμούλα, μέσο, δημόσιο, αστυνομία, αναρχικούς, μικρούς αλέξηδες, παιδεία, ασφάλεια, εργασία, κόμματα, νέους, ανεργία, οικονομία, μετανάστες, ομοφυλόφυλλους, τέχνη ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΝΤΑΙ. Στις παρέες, το σαβουάρ βιβρ προστάζει να μιλάμε για καφετιέρες, καφετέριες, μανικιούρ-πεντικιούρ, ποδόσφαιρο, ποιος παντρεύτηκε, ποια πήρε, ποιος χώρισε, με ποια κοιμάται.

Άντε στο τσακίρ κέφι μιλάμε και για κανένα έργο που είδαμε στο σινεμά και αυτό γιατί δεν είχε πολιτικό / κοινωνικό /οικονομικό υπόστρωμμα, ήταν 100% αγνή ψυχαγωγία, από αυτή που επιτρέπεται να βλέπουμε με μεγάλο pop corn και πλατύ χαμόγελο. (Προς Θεού, δεν έχω τίποτα με το εμπορικό σινεμά, το αγαπώ, το λατρεύω, με αυτούς που μας φιμώνουν το στώμα τα έχω βάλει.) Προσοχή όμως! Είναι πολύ στενά τα περιθώρια, στο ίδιο τραπέζι κάποιος στην προσπάθεια του να επαναφέρει την τάξη και την ηρεμία, λίγο πριν σερβιριστεί το γλυκό, και ευτχώς μαζευτούν τα μαχαίρια… γύρισε την κουβέντα στον Παπαϊωάνου και στη Μήδεια του, αυτόν τον πως τον λένε μωρέ που έκανε την τελετή έναρξης, ναι αυτόν!, …και η συζήτηση κατέληξε σε ομοφοβική προπαγάνδα… Μα και αυτά τα αγόρια να χορεύουν με κολάν! Έλεος πιά!

Λοιπόν, για να μην μακρυγορούμε, και για αποφυγή παρόμοιων περιστατικών, στο σπίτι, στο γραφείο, στο facebook, το βράδυ με τους φίλους η συνταγή είναι απλή: Είσαι με θρήσκο; δεν μιλάς για βατοπαίδι. Είσαι με φίλοτης κυβέρνησης; Δεν μιλάς για τίποτα. Eίσαι με δημόσιο υπάλληλο; Δεν αναφέρεσαι καθόλου στο θέμα της δουλειάς. Eίσαι με ρατσιστή; Δεν υπάρχουν άλλοι εκτός από ΕΜΑΣ. Είσαι με αριστερό; Φυσικά και θα κατέβεις στα προπύλαια! Eίσαι με δεξιό; Μα τώρα και αυτά τα κωλόπαιδα τι διάολο προσπαθούν να αποδείξουν; To marketing έχει αναπτύξει το positioning και τις αγορές στόχους εδώ και πολλά χρόνια. Οι έννοιες είναι σχετικά γνωστές σε όλους μας, τοποθετήσου λοιπόν και εσύ ανάλογα με το συνομιλητή-στόχο, κινήσου έξυπνα και ευέλικτα, και όλοι θα σε αγαπούν, θα σε προτιμούν, θα θέλουν να βρίσκονται μαζί σου.

Αν πάλι δεν ξέρεις ακόμη τα χούγια του συνομιλητή σου, ακολουθείς την άλλη πανάρχαια τακτική. SHUT UP AND LISTEN. Οι ακραίες απόψεις καλό είναι να αποφεύγονται, απόλαυσε τους άπειρους τόνους του γκρι, μέχρι να μάθεις τις μαύρες και τις λευκές ζώνες του άλλου. ΜΕΧΡΙ ΝΑ συλλέξεις τα data και να ολοκληρώσεις το marketing research ώστε να έχεις αρκετές πληροφορίες  στη διάθεση σου ΓΙΑ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΣΤΟΧΟ. Μarketing 1-2-3.

51ulz2eetfl__bo2204203200_pisitb-sticker-arrow-clicktopright35-76_aa240_sh20_ou02_1

… It’s these wretched compromises we have to go through, every day of our lives. We never arrive at the truth, because we’ re always too busy making allowances. You end up never speaking your mind, you just say what you know the other person wants to hear. You frame a different truth for every context. You can’t talk about socialism with a group of conservatives, and you can’t talk about conservatism with a a group of socialists. If you want to talk about religion, you’ll find yourself saying completely different things depending on whether it’s a Buddhist, a Christian or an atheist you’ re discussing it with. If  you ask an academic for an opinion, it’ll be an academic one, if you ask a doctor, it’ll be medical, if you ask a solicitor, it will be legal. The minute we become socially active, we sacrifice honesty, integrity and neutrality to the impulse to avoid confrontation. It’s very depressing. (page 36)

 

Advertisements

One response »

  1. εξαιρετικό! θα το πάρω να το διαβάσω! ποιο ήταν καλέ αυτό το κωλόπαιδο που βρέθηκε στο δρόμο σου χριστουγεννιάτικα;;; η μικρή «μπόλα» βγήκε από μέσα μου πάλι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s