blog-ολόγια (του μυαλού μου κομπολόγια)

Standard

Η ασυνέπεια αυτού του blog δεν λέγεται (γράφεται – ηλίθιο χιούμορ),  κοιτάζοντας πίσω βλέπω ότι κάπου μετά το τρίτο οδοιπορικόν …το γαμήλιον ακόμη και εγώ η ίδια βαρέθηκα να σε κρατάω ενήμερο, κοινώς τη γλύτωσες τη μίνι περιοδία (πάνω που είχες αρχίσει να λαχανιάζεις), κοιτάζοντας πιο πίσω βλέπω ότι αυτό το αφιέρωμα στα αγαπημένα μου fashion blogs δεν είδε ποτέ «το φως της δημοσιότητας» αφού αναρτήθηκε μόνο το πρώτο μέρος… μετά πάλι κάπου βαρέθηκα, μια μέρα ίσως που θα βαριέμαι ακόμη περισσότερο θα το δεις κάπου στα ξεκούδουνα,

Αυτό όμως είναι και το τρυκ! Το απόλυτο ό,τι νά’ναι μπορεί να σου φαίνεται, αλλά ο σκοπός είναι να σου λέω αυτό που σκέφτομαι όταν το σκέφτομαι. Τώρα αν την επόμενη εβδομάδα έχω ξενερώσει, αυτό είναι δικό μου πρόβλημα, έτσι; Και όταν δεν λέω τίποτα, ένα είναι σίγουρο, σκέφτομαι πάρα πολλά, έχω πολλά στο κεφάλι μου που λένε (άλλη φράση αποτυχία, αν την σκεφτείς κυριολεκτικά) και είναι τόσο στενόχωρα εκεί μέσα, οι σκέψεις περνάνε τα βράδυα στριμωγμένες σε κουκέτες (σαν την κλινάμαξα αθήνας θεσσαλονίκης, μόνο που αυτή λέγεται train of thought) και περιμένουν το άλλο πρωί να ρίξει το άπλετο φως του πάνω τους, να τις ποτίσει βιταμίνη d ΚΑΙ φρέσκο πρωινό ΚΟΥΡΑΓΙΟ (μέχρι το βράδυ έχει εξατμιστεί).

Για παράδειγμα τώρα έχω την όρεξη να τα πω, να κάνω την αυτοκριτική μου, σε άλλες πάλι φάσεις  κάτι τέτοιο το αποφεύγω σαν το διάολο το λιβάνι (έχεις δει ποτέ διάολο να αποφεύγει λιβάνι θα μου πεις, όχι, οπότε πόσο μπορείς να ισχυριστείς κάτι βάσει αυτής της παρομοίωσης, και θα έχεις και τα δίκια σου) ΚΑΙ ΑΝΤ’ ΑΥΤΟΥ προτιμώ τις εύκολες λύσεις (του τύπου πήγα – είδα – έφυγα) γιατί όλο και κάτι βλέπω/όλο και κάπου πάω/και όλο πίσω γυρίζω ΤΕΛΙΚΑ.

Σήμερα πήγα τη μπέμπα μου στην κτηνίατρο. Αφου ανταλάξαμε τις γνωστές τυπικούρες της είπα πως το κορίτσι μου το βλέπω να μεταμορφώνεται από μπεμπάκι σε κοπελίτσα, (λέμε τώρα, in a dog-type of girl) και ρώτησα με αγωνία πότε προβλέπεται να έρχεται το περιοδικό φαινόμενο καθώς «έχω να πάω να κάνω τη νύφη σε 3 μήνες». Η τύπισσα άρχισε να γελάει (στην αρχή δεν κατάλαβα γιατί, είχα ένα σχετικό delay), μετά μου ζήτησε να επαναλάβω τη φράση μου, να μη σου τα πολυλογώ της λέω, «έ, μάλλον το βλέπω λίγο σαν πάρτυ μασκέ όλο αυτό«, και μου απαντάει «θα κάνεις ένα μασκέ για τους γονείς σου και ένα πάρτυ σωστό για εσένα, τον άντρα σου και τους φίλους σας».

H Bisous

H Bisous

Εχτές είδα το Marley & me. Ε, λοιπόν, ξέρουν αυτοί οι τύποι στο χόλυγουντ να κάνουν τέτοιες ταινίες… – γι’ αυτό δεν τις βλέπω συχνά – , που είναι διαφήμιση του γάμουτης οικογένειας, και όλων των άλλων δημοκρατικών δυνάμεων (σε εποχές οικονομικής κρίσης τα πουριτανικά στερεότυπα επανακάμπτουν αν όχι ΑΝΘΙΖΟΥΝ +τα πρωτότυπα σενάρια σπανίζουν (καθότι κοστίζουν) και η βιομηχανία του κινηματογράφου το ρίχνει στα έτοιμα, κοινώς best seller βιβλία), είναι τζιμάνια στο είδος, κατορθώνουν να δείχνουν τόσο χαριτωμένες τις σκανταλιές του πιο ατίθασου κουταβιού ever, το οποίο μεγαλώνει για να γίνει το πιο αναρχικό σκυλί ever, κι όμως όλα είναι ΡΟΔΙΝΑ, η αγάπη ξεπερνάει τα εμπόδια, τα παιδιά μεγαλώνουν υπέροχα δίπλα στον αγαπησιάρικο Marley, η οικογένεια ολοένα μεγαλώνει, (η μαμά Jennifer Aniston παραμένει φέτες, ταινία είναι, αυτό σου λέω, κωλο-χόλυγουντ, τι τα θες, ο μπαμπάς παραμένει σέξυ) αποκτάει νέο σπίτι, με πισίνα, κήπο, κτλ κτλ.

MARLEY & ME

OXI! ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΚΥΝΙΚΗ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑΙΝΙΑ! Πρόκειται για τη (υπερβολική ίσως, αλλά βασισμένη στην πραγματικότητα) μεταφορά της ζωής του αυτοβιογραφικού έργου του δημοσιογράφου & συγγραφέα John Grogan. Ο Marley είναι μάθημα ζωής, μάθημα αγάπης, μάθημα οικογενειακής θαλπωρής και αγάπης μακράς διαρκείας, όπως την έζησε ο John Grogan (τον οποίο στην ταινία υποδύεται ο Owen Wilson) που την διδάχτηκε από το πιο άτακτο σκυλάκι του κόσμου, και τη μοιράστηκε με τη γυναίκα του και την οικογένεια του.

Καλά, οκ, ότι πεις, εμείς προς το παρόν εδώ με τη μπιζού και τον d μια στα πάνω μας μια στα κάτω μας, και βλέπουμε. Πάντως όπως είπε και η αγαπημένη μου θειούλα (στο μαιευτήριο λίγες ώρες μετά τη γέννηση του ανηψιού μου) τα παιδιά ενώνουν ή χωρίζουν το ζευγάρι, και τα σκυλιά το ίδιο θα προσθέσω εγώ.

homejacket    home_top_right

«Marley & Me is an unvarnished look at the joys and tribulations of sharing your life with a dog. Grogan’s account of his young family’s first alfresco dining experience with Marley in tow had me laughing so hard I was afraid I’d wake the neighbors.»—Asheville Citizen-Times

http://www.johngroganbooks.com/blog/* ΔΕΣ ΤΟ BLOG ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΕΔΩ

http://www.johngroganbooks.com/scrapbook.html *ΔΕΣ ΤΗΝ AΛΗΘΙΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΔΩ

johngroganbook460oct24 home_photo2

 πάρε και λίγο πιο μπλόντ, αλά χόλυγουντ…

MARLEY & ME

MARLEY & ME

header

Advertisements

5 responses »

  1. ρε συ! τι συμπτωσάρα ήταν κι αυτή! χθες βράδυ το είδαμε κι εμείς! απίστευτο! η aniston έχει πειράξει τη μύτη / μούτρα της; δυσκολεύτηκα να καταλάβω ακριβώς τι έχει κάνει αλλά η «παραμόρφωση» είναι δεδομένη. η ταινία καλή…με τρελά γλυκανάλατη κατάληξη….ομολογώ! στο τέλος, κουράστηκα!

  2. Θεε μου τι γλυκεια μουσουδα αυτη η Μπιζου! Γλυκα ειναι.
    Λοιπον η τυπισσα ωραια στα ειπε.
    Και η αυτοκριτικη καλη ειναι.
    Οσο για τα προτυπα, αστε φιαξε τα δικα σου.

  3. @chichipiru
    στην αρχή του έργου (επειδή υποτίθεται περνάνε 15 χρόνια μέχρι που γίνονται 40ρηδες, της έχουν φουσκώσει τα μαγουλάκια, την έχουν τιγκάρει στο μπότοξ, ή κάτι τέτοιο, για να δείξει μετά και καλά μεγαλύτερη…
    @despinarion
    είναι έρωτας η μπιζού! και η γιατρίνα της είναι σωστή!
    όσο για τα καλούπια… υπάρχουν για να τα σπάμε, σωστά;

  4. Οταν είχα διαλέξει το τίτλο του βιβλίου μου (Johnny and Me) μερικά χρόνια πριν εψαξα να δω αν υπήρχε άλλος τίτλος ο ίδιος στο γκούγκλη και είχα τότε πέσει σε αυτό το βιβλίο και το συγκράτησα… Οσο για το πάρτη μασκέ κάπως έτσι μου φαινόταν και εμένα και η προετοιμασία είναι η καλύτερη περίοδος ξεφεύγει κανείς τόο πολύ από τα καθιερωμένα και την ρουτίνα και τελοσπάντων spoil yourself στο έπακρο κάτι που είναι πολύ δύσκολο να σου ξανασυμβεί στο μέλλον ολο κάποιοι άλλοι έχουν προτεραιότητα παιδιά κλπ, enjoy then 😉

  5. Αυτό το βιβλίο μου έπεσε στην αντίληψη μου όταν είχα βάλει το τιτλο το βιβλίου μου ‘johnny and me’ και έψαξα στο γκούκλη να δώ μήπως υπάρχει κανένα άλλο βιβλίο με τον ιδιο τιτλο …!! ευτυχώς είπα από μέσα μου κάτι παρόμοιο έχει να κάνει με σκύλο. Spoil yourself αυτή τη περίοδο γιατί μετά κάποιος άλλος όλο θα έχει προτεραιότητα . Enjoy then 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s