Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2010

travelling, etc

Standard

Έχοντας πάρει μάστερ στην τέχνη του travelling light, και προσπαθώντας να τελειοποιήσω την τέχνη του last minute travelling, αποφάσισα να μοιραστώ ένα δυό συμπεράσματα που έβγαλα μετά από τα τελευταία ταξίδια αστραπή.

1) Γίνε φίλη με μια κοπέλα στο Hondo (το να μάθεις το μικρό όνομα της μπορεί να είναι το πρώτο βήμα προς τα ατελείωτα free samples), ή αγόραζε περιοδικά που χαρίζουν μινιατούρες των αγαπημένων σου προίόντων.

  • Η κρέμα χεριών και η κρέμα προσώπου της L’ occitane ήταν το τέλειο δώρο που μου χάρισε η απίστευτα εξυπηρετική υπάλληλος στο κατάστημα της Γλυφάδας. Η ίδια μου χάρισε και όλα τα φακελάκια που βλέπεις πιο πάνω από μάσκα μαλλιών μέχρι αντιρυτιδική για το πρόσωπο!
  • Η μίνι λοσιόν και ζελ καθαρισμού της clinique με έβγαλαν από τη δύσκολη θέση του τεράστιου νεσεσέρ χωρίς να στερηθώ αγαπημένες καθημερινές συνήθειες.
  • Το άρωμα του marc jacobs, daisy, σε στικ χωράει σε κάθε τσάντα και είναι τόσα λίγα ml που επιτρέπεται παντού ακόμη και στη χειραποσκευή σου, θα διασφαλίσει ότι μυρίζεις φρέσκια και λουλουδάτη εύκολα και χωρίς περιτά βάρη!

2)  Πάρε μαζί σου lip gloss, lip balm,  ότι εν πάσει περιπτώσει αρχίζει από lip και είναι εύχρηστο, μικρό, χωράει παντού, γιατί εκεί στα ξένα που θα πας έχει κρύο, και άμα σκάσει το χειλάκι δεν περνάς καλά. Άσε που μερικά είναι δύο σε ένα, με υπέροχο χρώμα, άρωμα, κτλ οπότε αντικαθιστούν και το κραγιόν σου. Εγώ προτίμησα το ροζουλί της φώτο από το H&M για χρώμα και λάμψη και το λευκό της Neutrogena για την περίπτωση που βρω τα σκούρα με την απότομη αλλαγή καιρού. Νομίζω ήταν το πιο χρήσιμο πράγμα που πήρα μαζί μου, μετά την οδοντόβουρτσα μου.

Τελικά τα ταξίδια δεν θέλουν πολλά βάρη. Άσε που αν δεν αφήσεις ελεύθερο χώρο στην βαλίτσα, πως θα φέρεις πίσω δώρα για τους αγαπημένους σου και άλλα άχρηστα και χρήσιμα αντικείμενα που σου έκλεισαν πονηρά το μάτι;

Λοιπόν, που θα στήσουμε;

Standard

Τι, δεν σου αρέσει το κάμπινγκ;

  • Δεν σου αρέσει να ξυπνάς το πρωί από τις πρώτες αχτίδες του ήλιου;
  • Να σηκώνεσαι άρον άρον να αδειάσεις τα νερά από την ξαφνική μπόρα;
  • Δεν σε διασκεδάζει ο πόλεμος με τα κουνούπια και η μυρωδιά του Autan;
  • Δεν μπορείς να κοιμάσαι στο έδαφος χωρίς στρώμα και κρεβατάκι;
  • Δεν υπάρχει περίπτωση μία στο εκατομμύριο να χρησιμοποιήσεις κοινόχρηστη τουαλέτα;
  • Δεν σου αρέσει να κάνεις ντουζ χωρίς να περπατάς με σαγιονάρα στην άμμο και το σαμπουάν / αφρόλουτρο ανά χείρας;

Αγαπητέ ταξιδιώτη, μην απελπίζεσαι! Το design είναι εδώ, να λύσει τα προβλήματα σου.

To μοντέλο Opera (Opera Mobile Holiday Home) υπό τον σχεδιασμό του Axel Enthoven σχεδιάστηκε για να σε βοηθήσει να αποδράσεις στη φύση …χωρίς να στερηθείς την άνεση σου. Η περιπέτεια και η ελευθερία στη φύση, συνδυάζονται επιτέλους με 100% πολυτέλεια.

Ο Axel Enthoven, ο οποίος έχει κερδίσει περισσότερα από 25 διεθνή βραβεία σε 8 διαφορετικές χώρες, είναι καθηγητής και υπεύθυνος του τμήματος Man & Mobility στην Ακαδημίου Βιομηχανικού Σχεδίου στο Eindhoven από το 1989. Η εταιρία του, Enthoven Associates, έχει υπογράψει το σχεδιασμό περισσότερων από 1700 προίόντων και διατηρεί γραφεία στο Παρίσι, το Αιντχόβεν και την Αντβέρπη.

Η σουίτα Opera αναδιπλώνεται από το πολυτελές όχημα της φωτογραφίας, και περιλαμβάνει 2 κρεβάτια, μπάνιο με τουαλέτα και κρύο/ζεστό νερό, κουζινάκι με μπάρμπεκιου για ψήσιμο μέσα, και φωτισμό LED.

Διαθέτει επίσης ειδική θήκη για μπουκάλια κρασιού, espresso bar, σύστημα θέρμανσης και αναδιπλούμενη βεράντα.

Δεν πρόκειται για μία σκηνή, ένα τροχόσπιτο ούτε ένα αυτοκινούμενο. Η νέα κινητή σουίτα διακοπών που σχεδιάστηκε από τον Axel Enthoven έχει ονομαστεί Opera χάρη στο ξεχωριστό σχήμα της, που εμπνέεται στοιχεία από την Opera House του Σύντνευ.

Η κατασκευή φέρει τον υπότιτλο ‘Your Suite in Nature’ ώστε να δώσει την αίσθηση της πολυτέλειας και της άνεσης που προσφέρουν τα καλύτερα δωμάτια ξενοδοχείων, αλλά στην περίπτωση αυτή, στην καρδιά της φύσης.

Αυτή την περίοδο, μπαίνουν οι τελευταίες πινελιές στην πρώτη παρτίδα Opera, η οποία παρασκευάζεται (100% χειροποίητα) στο εργοστάσιο της Geldrop στην Ολλανδία. Σημασία δίνεται όχι μόνο στο σχεδιασμό αλλά και στην άριστη ποιοτικά υλοποίηση με πρώτης τάξης ατσάλι, ξύλο και δέρμα.

Αυτό που είναι πραγματικά εντυπωσιακό, είναι οι διαστάσεις του Opera. Πρόκειται για μία μοντέρνα κατοικία μήκους 7 μέτρων, φάρδους μεγαλύτερου από 3 μέτρα και ύψους 3,5 περίπου μέτρων.

Μαζί με την σουίτα, οι αγοραστές θα λαμβάνουν και έναν οδηγό με προτάσεις για ιδανικές τοποθεσίες και πληροφορίες σχετικά με εστιατόρια, και γραφικές περιπλανήσεις στις γύρω περιοχές.

Δικό σου στην τιμή των 33.000 ευρώ.

http://www.yoursuiteinnature.com/

Στα ετήσια βραβεία design του περιοδικού wallpaper, που παρουσιάστηκαν στις 14 Ιανουαρίου στο Λονδίνο,  (Wallpaper* Design Awards 2010) το Opera βραβεύτηκε στην κατηγορία ‘Best Camping”.

Η σουίτα στη φύση, φέρει πλέον με περηφάνεια και το διάσημο λογότυπο του διάσημου περιοδικού.

 

Στην 1η παρουσίαση του Design at Work trade fair στο Βέλγιο, τον Δεκέμβριο του 2009.

I amsterdam 2 (the foodie report)

Standard

Όταν άκουγα αυτές τις μουσικές, ήμουν φοιτήτρια και για κάποιο λόγο (που μόνο τώρα αντιλαμβάνομαι) με είχε βγάλει ο δρόμος στο Rotterdam.

Ιδέα δεν είχα τότε ότι αργότερα θα επισκεπτόμουν την ίδια χώρα για δουλειά, υποθέτω είμαι από τις εξαιρέσεις, δεν έχω πάει ποτέ στην Ολλανδία για τουρισμό, είτε με την ιδιότητα του φοιτητή είτε του εργαζόμενου πάντως  την έχω γυρίσει σχεδόν όλη!

Αυτές τις μουσικές πάνω κάτω ακούω και σήμερα. Και η Ολλανδία είναι κομμάτι της ζωής μου ξανά. Παράξενη που είναι η ζωή!

Στον αέρα με την KLM. Ανήμερα Βαλεντίνου. Το σοκολατάκι αυτό το έχω ακόμη.

De Balie. Με τέτοιο κατάλογο…. η σημερινή μέρα προμηνύεται πεντανόστιμη!

Σούπα, σούπα, σούπα! Τι μού’ πες;

O Jose έχει γενέθλια. Κάποιος το σφύριξε. (ευτυχώς) Σκάνε 3 κέικ… μέχρι να πιάσω κάμερα στο χέρι είχαν φύγει τα μισά κομμάτια! Όσο για μένα, σιγά μη διάλεγα άλλο. Μηλόπιττα και πάλι μηλόπιττα. Στην Ολλανδία είμαστε!

Συμμαχία γέλιου από εκπροσώπους Ολλανδίας – Αγγλίας – Ισπανίας – Τουρκίας μετά καταναλώσεως γλυκών θερμίδων. Μμμμ!

Ταπεινό μεν, πεντανόστιμο δε, dinner σε irish pub… Μαγική λεπτομέρεια το μπολάκι με το νερό και τα λεμονάκια για τα χέρια που θα επιτεθούν στα spare ribs 🙂 Στην ίδια πιατέλα και 3 διαφορετικές σάλτσες. Εννοείται από δίπλα τα γνωστά φακελάκια με την υπέροχη ρευστή και απαλή μαγιονέζα calve.

Νext time, patat met mayonnaise στο δρόμο !!!

I amsterdam 2 (παρτ ουάν)

Standard

Τόπος: hotel lobby

Aξεσουάρ: 1 ποτήρι κόκκινο κρασί

Ώρα: τοπική dinner time

Για το ξενοδοχείο, δεν θα σου πω πολλά για 2 λόγους.

  1. Πάτησα το πόδι μου μόνο για ύπνο, πρώτον γιατί είχα πολύ μεγάλη μέρα και
  2. δεύτερον γιατί απλούστατα τα δωμάτια του κατά τα άλλα εντυπωσιακού αυτού καταλύματος … είναι pocket size, και … σε διώχνουν, βέβαια ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ(!) γιατί όλη η πόλη είναι κυριολεκτικά στα πόδια σου!

 LOCATION – LOCATION – LOCATION!

http://www.hotel-museum.com/

The Best Western Apollo Museum Hotel Amsterdam is a three star hotel, next to the Rijksmuseum and close to the Leidseplein. The Concertgebouw, the Vondelpark and the well-known shopping street P.C. Hooftstraat are within walking distance of the hotel. 

The Leidseplein (Casino and theatres), the Van Gogh Museum, the Municipal Museum (modern art) and the historical city centre with the famous canals are all in a few minutes walking distance. Boatrides, the Museum boat, the water taxi and the Canalbikes leave nearly in front of the hotel.

Καταπίνω τις νέες πληροφορίες. Λιγότερες μέρες, περισσότερο food for thought! 2 μέρες στο De Balie, γεμάτο πρόγραμμα, εντυπωσιακό industrial περιβάλλον, ιδιαίτερες φατσούλες, και για μια ακόμη φορά είμαστε ένα πολύ-εθνικό team και αυτό από μόνο του είναι πολλά υποσχόμενο για τις κουβέντες που πρωταγωνιστούν στα lunch και coffee breaks.

 

http://www.debalie.nl/

Kleine-Gartmanplantsoen 10

1017 RR AMSTERDAM

Neighbourhood: Leidseplein

The cultural centre De Balie is located near to the Leidseplein and is almost always extremely busy due to the many performances and debates held here. It is located in the former judicial institute. Each day there is a special ‘rush-menu’ for guests that are on their way to performances.

Ηighlight Νο 1 της ημέρας ο «specialist» . Marketing specialist με ειδικότητα software engineer.  Τον γκούγκλαρα εννοείται και τον ακολούθησα στο twitter. Σιγά μην τον άφηνα. Ο τύπος είναι αυτό που λέμε inspirational + motivational μέχρι … αηδίας. Θέλεις να πάς πίσω να σκιστείς στη δουλειά!

 Νο 2 Ο CEO, γητευτής ως ήθιστε. Δεν μασάμε, αλλά μας τυλίγει σε μια κόλα χαρτί, παρόλα αυτά. Με δύο λόγια σε κάνει να αμφισβητήσεις αυτά για τα οποία είσαι σίγουρος.

Δεν πρόκειται για έναν hIPPO!

Όχι δεν είναιι!

Πρώτα δοκιμάζω κάθε ιδέα και μετά αποφασίζω.

TEST IT, TEST IT, TEST IT. Proof before belief.

HIPPOS: Highest Paid Person’s Opinion / ή Highest Paid Person in Organization ανάλογα ποιον ορισμό επιλέγεις.

Νο 3 ‘λαστ νάιτ Dimitra saved my life, with a couple of beers and an honest cheer.’ Αυτά είναι! Σε ευχαριστώ και από δω κορίτσι! Και εύχομαι εις το επανειδείν!

Για απόψε θα δείξει. Αύριο πρέπει να σηκωθώ νωρίς να φάω πρωινό νωρίς, να πάω στο 9-5 ραντεβού στο De Balie, να γυρίσω στο ξενοδοχείο για check out (πρέπει να πάρει το πολύ 8 λεπτά), να πάρω το λεωφορείο των και 20, να φτάσω στο αεροδρόμιο στην ώρα μου…………λογικά κατά τις 1 θα είμαι στο Βενιζέλο.

(to be continued)

Oι Τζούλιες η Μαρίζ, και ο παλιο-Κλούνης

Standard

Είδα το Julie & Julia. Καιρός μου ήταν. Τι έμπνευση! Η ζωή αυτής της γυναίκας! Η θετική της στάση! Το χαμόγελο στο πρόσωπο της, το πείσμα της, η επιμονή της! Τι μάθημα ζωής, αλήθεια!

Θέλω να μπω στην κουζίνα και να μην βγώ ποτέ!!  Σκέφτομαι ήδη ένα καταπληκτικό κέικ σοκολάτα που έφτιαχνε η μαμά μου (φαντάζομαι το φτιάχνει ακόμη). Θα την ρωτήσω τη συνταγή. Θα το φτιάξω το Σάββατο!

Αυτό όμως θα πρέπει να περιμένει. Είναι λίγο μετά τις 10 το βράδυ και μόλις βρήκα λίγο χρόνο να παλουκωθώ. Προς το παρόν θα μείνω στα λόγια. Η κουζίνα μπορεί να περιμένει.

Η μαγειρική έχει υπάρξει θεραπευτική για εκατοντάδες γυναίκες στο παρελθόν. Τότε που οι ζωές ήταν πιο… απλές. Οι ρόλοι λιγότερο σύνθετοι, και περισσότερο ξεκάθαροι. Μπορεί να μην έγιναν όλες διάσημες και να μην έγραψαν βιβλία, όμως σχεδόν σε κάθε σπίτι, σε κάθε γειτονιά, έβρισκες και μία γυναίκα που σε στιγμές που αδυναμίας, δυσκολίας, πόνου, απελπισίας, απιστίας, οκνηρίας, ή απλά σε στιγμές άδειες, χωρίς χαμόγελο, χωρίς δημιουργία, έρωτα, αγάπη, στοργή, κατέφευγαν στην βεβαιότητα του φρέσκου βούτηρου, στην ασφάλεια της συνταγής, στην τελειότητα της ζαχαροπλαστικής, στην περιπέτεια ενός νέου πιάτου, ή στην θαλπωρή ενός παλιού αγαπημένου και δοκιμασμένου.

Tώρα που το σκέφτομαι, όχι μόνο η μαγειρική, κάθε τι οικιακής φύσεως είχε περίπου την ίδια επίδραση. Που να πιάναν δουλειά τότε οι ψυχολόγοι, οι προσωπικοί γυμναστές, οι εκπαιδευτές γιόγκα και οι μανικιουρούδες. Άλλες εποχές… Νεύρα με τα μικρά διαβολάκια; Τίποτα που δεν μπορεί να λυθεί με μια αχνιστή φρέσκια σούπα. Κρύο με το σύζυγο; Το σεξ… από το στομάχι δεν είπαμε πως περνάει;

 

E ναι λοιπόν! Η κουζίνα μπορεί να είναι η απάντηση σε πολλά προβλήματα. Και μη μου πεις τώρα ότι αρχίζω τα αντιφεμινιστικά, γιατί είμαι η τελευταία που θα το έκανε.

Ο γλυκός ο hubby μετά την ταινία (την είδε για να μου κάνει το χατήρι αν και την θεωρεί ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ταινία) άρχισε τα περί facebook-twiter-blogging, περί διαφάνειας προσωπικών δεδομένων και μπήκαμε σε βαθιά ανάλυση περί των κινήτρων πίσω από όλο αυτό το ΕΝ ΟΙΚΩ ΕΝ ΔΗΜΩ.

Αυτός, ως πιο σκληροπυρηνικός και ως εκτός όλου αυτού του παιχνιδιού ισχυρίζεται ότι όσο πιο ανασφαλής/κομπλεξικός ή χρησιμοποιώντας πιο ήπιους τόνους όσο πιο πολύ ανάγκη από προσοχή, επιβεβαίωση έχει κάποιος τόσο πιο μέσα με τα μπούνια είναι στα τερτίπια της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ. Γιατί τι άλλο είναι ένα STATUS από μια απέλπιδα κραυγή για προσοχή;

Εγώ φυσικά ως πιο αισιόδοξη, mainstream και εντός όλου αυτού του παιχνιδιού ισχυρίζομαι ότι είσαι απλά προϊόν της εποχής σου, το μέσο είναι εκεί, η διαφορά είναι ο τρόπος χρήσης στα χέρια του καθενός μας. Eγώ πάλι πιστεύω ότι όλα αυτά τα ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ είναι τρόποι για να ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ την πραγματική επαφή. Να γλυτώσουμε τα πολλά πολλά. Κυριότερα το confrontation. Την πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνία. Στέλνεις εκεί ένα valentine’s sth και ησύχασες. Δεν χρειάζεται να σηκώσεις και το τηλέφωνο και να χάνεις τον «πολύτιμο» καιρό σου.

Είδα και το UP IN THE AIR. Με δύο λόγια θα πρότεινα απλά να μείνουν στη συνταγή του blockbuster και να αφήσουν τον «ψαγμένο» κινηματογράφο για τους ευρωπαίους, οι τύποι απλά δεν το έχουν.

Mε λίγα περισσότερα λόγια, α) Καταθληπτικό χωρίς λόγο και αιτία, β) Product placement χωρίς περιστροφές, αυτό δε το Hilton πρέπει να έχει βάλει το χέρι στην τσέπη δεν εξηγείται διαφορετικά, γ) ο ‘καλύτερος’ Κλούνις στη λάθος ταινία, δ) για πόσο καιρό ακόμη θα βλέπω τις συνέπειες της 11/9 στην καθημερινότητα του καλού χριστιανού οικογενειάρχη αμερικάνου; ε) έλεος πια με τα πατριωτικά, family values movies!

Τι έλεγα λοιπόν; Ά ναι, ότι όλα αυτά τα ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ είναι τρόποι για να ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ την πραγματική επαφή…

Λοιπόν, η μικρή από το Μπέρκλυ με τα πτυχία και τα όνειρα μαθαίνει ότι χώρισε με sms. To βρίσκει σκληρό και αναξιοπρεπές. Είναι η ίδια όμως που προτείνει να απολύωνται οι ανά την αμερικάνικη ήπειρο μέσω web conference προκειμένου να μειωθούν τα μεταφορικά κόστη που προκύπτουν από την απόλυση πρόσωπο με πρόσωπο. Στο τέλος και η ίδια θα παραιτηθεί… μέσω sms.  

Καλά πλάκα μας κάνεις; Mε αυτό το ημερολόγιο τι σκέψεις περιμένεις να κάνεις δηλαδή; 😀

τα τελευταία νέα από το Περού

Standard

Σάββατο στο Περού, το βάφτισε έτσι ο Π. και από τότε κόλλησε, μια γειτονιά κάπου στην Άνω Γλυφάδα, πολύ άνω όμως, το βουνό πιάτο, στην οποία διαμένουμε εδώ και μερικά χρόνια.  Σημερα δεν θα παίξω κυνηγητό ούτε κρυφτό με το ρολόι. Θα αφήσω τη μέρα να τσουλήσει.

 Εχει πάει 10, ακούω τον άγγλο ασθενή να τσατάρει με τη Μπιζού σχετικά με την πρωινή της βόλτα, δεν ακούω ξυπνητήρια, είναι Σάββατο! Θέλω να κοιμηθώ λίγο ακόμη…

Το πρωινό ντουζ είναι χορταστικό. Το ανοίγω φουλ στο ζεστό, στέκομαι από κάτω και αφήνω το νερό να με ξυπνήσει με το δικό του μοναδικό τρόπο. Τυλίγομαι σε φρεσκοσιδερωμένες αφράτες πετσέτες. Επιτέλους φίλη με το χρόνο!

Οι μάμας και πάπας εκδρομεύουν κάπου με χιόνια και τζάκια, και η σκέψη φεύγει φευγαλέα στο πρωινό τους, στις σπιτικές μαρμελάδες και τα κέικ, στην ομορφιά που περνάει μπροστά από τα μάτια τους, κλείνω τα μάτια, το νερό παίρνει την κούραση από πάνω μου και ενώ με ζεσταίνει φαντάζομαι το ζεστό χρώμα από ένα κούτσουρο που σιγοκαίει σε ένα τζάκι.  

Σιγοπίνω το καφεδάκι μου. Καφεδάκι τρόπος του λέγειν. Τριπλό εσπρέσσο, όπως κάθε σάββατο, και θα με συντροφεύει για πολλή ώρα.  Όμως προς το παρόν είναι ζεστό και πιάνω το φλυτζάνι σφιχτά με τα δυό μου χέρια.

Παιδεύω ακόμη το ίδιο βιβλίο εδώ και εβδομάδες, θέλω να το τελειώσω. ‘Εχω βάλει στο μάτι το επόμενο, το κοιτάω στο ράφι και με κοιτάει κι αυτό, μέρες τώρα, μιλάμε για τρελό φλερτ, αλλά δύσκολο το βλέπω. Το μυαλό μου πετάγεται αριστερά δεξιά, γυρίζω τις σελίδες και μετά πάλι πίσω, τις διαβάζω ξανά και ξανά, προσπαθώντας να απορροφήσω την πληροφορία…   

Στέλνω μηνύματα από το κινητό, που δεν περιμένουν απάντηση.

Θα πάρω λουλούδια για το βάζο!

Παίρνω δρόμο, κατευθύνομαι προς last chance sales spree & Βασιλόπουλος και του πουλιού το γάλα συνδυασμό. Έχει κίνηση, έχει ψιλόβροχο, έχει τόσο ωραία μελαγχολική μέρα…!  Anyway, δεν χαλιέμαι με τους κυριούληδες που πάνε ανάποδα στο μονόδρομο, τι τα θες, δεν βάζει μυαλό ο Αθηναίος, κακός χαμός στο Βασιλόπουλο – ΑΚΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ!!

«Παρακαλείται ο κύριος/κυρία που έχει κατά λάθος πάρει το καρότσι άλλου κύριου/κυρίας να το αφήσει σε ένα από τα ταμεία του καταστήματος.»

Και το πουλί και το γάλα, είναι όλοι εδώ, άκουσα 5 γλώσσες στο κατάστημα (πολύ γουστάρω!), τα πήρα ΟΛΑ, και αυτά της λίστας και τα άλλα, τα άσχετα, ταμείο, τέλος.

Τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα στο sales κομμάτι της βόλτας μου. Παπούτσια αθλητικά στο νούμερο μου γιοκ. 5 ζευγάρια ζήτησα, 5 όχι πήρα. Καλά θα μου πείς, τώρα το θυμήθηκες εσύ; Έ και δίκιο θα έχεις. Οι εκπτώσεις έχουν φτάσει πια το 70–80% και όπως είναι φυσικό επόμενο η ποικιλία δεν έιναι εδώ πιά. Βρήκα όμως κάτι απίστευτα χαριτωμένα puma 25 νουμερο για τον ανιψουλίνι! Με γειά του!! Φανέλες για τον άγγλο ασθενή δεν βρίσκω, ζήτησε ρητά HANES, όπως με διαβεβαίωσε η υπάλληλος όμως, «το εργοστάσιο της HANES έκλεισε. Άν θέλετε όμως, έχουμε Calvin Klein»¨.

Οικονομική κρίση λέγεται. Στη γειτονιά κατέβασε ρολά η κάβα και το φυτώριο. Αναμένεται και συνέχεια.