Monthly Archives: Νοέμβριος 2010

the year end event (ή αλλιώς the year + event)

Standard

Φέτος βαριέμαι τα χριστούγεννα. Βαριέμαι να αλλάξω έτος, να τσουγκρίσω τα ποτήρια και να ευχηθώ κοινοτηπίες. Πειράζει?

Αυτό που θέλω είναι να τελειώνουμε στα γρήγορα και με το 2010 και το 2011, μη σου πω και με το 2012 μπας και δούμε μια άσπρη μέρα.

Όχι δεν θέλω να σου μαυρίσω τη διάθεση πρωί πρωί, απλά είπα να πω μια καλημέρα (κι ας πέσει χάμω) γιατί τελευταία ούτε αυτό δεν προλαβαίνω να κάνω (μπλογκικά μιλώντας)

Κατά τα άλλα τα μεγαλεία δίνουν και παίρνουν, έχουμε και πάρτυ ΑΜ ΠΩ! Ελπίζω να με σώσει το accessorize τελευταία στιγμή, γιατί αν περιμένουν από μένα να ντυθώ venetian style…. σώθηκαν!

…δεν ξέρω τι γιορτές θα είναι αυτές, εκεί που σκέφτεσαι με τι φόρεμα θα ταιριάξεις τις γόβες που είδες στη βιτρίνα, αποφασίζεις (συνοπτικά) να πεις όχι και στις γόβες και στα διλήμματα.

Η πλάκα είναι ότι μας έχουν κάνει τόσο ενοχικούς που ακόμη και ορισμένοι που βγάζουν ή έχουν (για τον χ, ψ λόγο λεφτά) απέχουν από την κατανάλωση (μέρες που είναι) δεν είναι δυνατόν σου λέει ο άλλος να έχουμε κρίση και εγώ να είμαι στην κοσμάρα μου και να πηγαίνω για ψώνια.

Εγώ κρατιέμαι για πολλούς λόγους, κάτι ορισμένα παραπανίσια κιλά, κάτι κάποιες αλλαγές που σκοπεύω να κάνω στο σπίτι, κάτι ο χρόνος που δεν περισσεύει, τα μαγαζιά έχουν ξεχάσει τη φάτσα μου.

Και όσο εσύ κι εγώ κρατιόμαστε, τόσο οι εταιρίες δεν πιάνουν τους στόχους τους, και οι άνεργοι αυξάνονται. Και κάνουν μαύρα μάτια να δουν πελάτη τα καταστήματα, και αυτά μετά κλείνουν, και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα.

Παρόλα αυτά, και για να μην με πεις γκαντέμο-god-damn-it!, πήγα και στο σκανδιναβικό το παζάρι (γιατί όπως είπε η Σ. ‘οι σκανδιναβοί είναι φίλοι μας’, γιατί είναι όντως φίλοι μας, γιατί μας αρέσει που είναι τόσο ΜΠΡΟΣΤΑ (μεταφορικά και κυριολεκτικά) που έχουν ξεπουλήσει τα στολίδια τους από τις 20 νοεμβρίου, και γιατί μες στο κατακαλόκαιρο (πως αλλιώς να το πεις αυτό που κάνει τον τελευταίο καιρό?) έσπαγε η μονοτονία με τα χριστουγεννιάτικα στολίδια, έστω αυτό το preview σε φέρνει προ των ευθυνών σου, αν μη τι άλλο, να στολίσω ή να μη στολίσω, να τα πω, ή μας τα’ παν άλλοι.

 

θα πεις τη σοκολάτα… σοκολατάκι!

Standard

Τα νέα για τους λάτρεις της σοκολάτας δεν είναι καθόλου ευχάριστα. Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρo με τίτλο Chocolate: “Worth its weight in gold?”, η βρετανική Independent κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ενώ περιγράφει ένα μέλλον στο οποίο η σοκολάτα θα κοστίζει μόλις λίγες χιλιάδες λίρες το κιλό!

Αλλά τα νέα δεν διαφέρουν και στον υπόλοιπο βρετανικό τύπο, με την σκυτάλη να παίρνει η daily telegraph με τον πιασάρικο τίτλο: Affordable chocolate ‘could run out in 20 years’.

Σοκολατομανείς ανά τον κόσμο θα ζήσουμε (μεγάλες στιγμές!) δύσκολες ώρες… ή τέλος πάντως θα πρέπει να πληρώσουμε ακριβά για το πάθος μας!

Καθώς οι αγρότες της Δυτικής Αφρικής αφήνουν την παραγωγή κακάου (που τους αποφέρει 2 σεντς για κάθε 1 λίρα που εισπράττει η πολυεθνική) για να στραφούν σε περισσότερο αποδοτικές καλλιέργειες, η έλλειψη προσφοράς (με δεδομένη την υψηλή ζήτηση) θα σπρώξει ολοένα και πιο ψηλά την ήδη εκτοξευμένη τιμή της σοκολάτας (ιστορικό ρεκόρ αύξησης τα τελευταία τρία χρόνια).

Όπως σχολιάζει χαρακτηριστικά ο John Mason, executive director  και ιδρυτής της Nature Conservation Research Council  με έδρα την Γκάνα,

«In 20 years chocolate will be like caviar. It will become so rare and so expensive that the average Joe just won’t be able to afford it.»

Βασική αιτία για αυτήν την αδιανόητη έλλειψη, δεν είναι άλλη από την εκμετάλλευση που υφίστανται οι παραγωγοί κακάου από τις πολυεθνικές που εκμεταλλεύονται τις σοδειές κακάο παγκοσμίως.

«It’s hard to maintain production at high levels in a particular plot of land every time, because of pest problems that eat away at the yields and the farms need to be rejuvenated,» εξηγεί ο  Thomas Dietsch, research director of ecosystem services στο Earthwatch Organization.

«Although research into new varieties and better management methods could solve those problems, the other challenge is that cocoa is competing for agricultural space with other commodities like palm oil – which is increasingly in demand for biofuels.»

Κι κάπου εδώ τελειώνει αυτή η όμορφη σχέση που είχαμε αναπτύξει με την σοκολάτα.

Με φαντάζομαι στα 55, με εθισμό σε προχωρημένο στάδιο, παράνομη αγορά σε νυχτερινά περίπτερα στα 10 ευρώ (ή τι σκατά νόμισμα θα έχουμε μέχρι τότε) και τα παιδιά μου να με ανακρίνουν αν έχω κόψει ή όχι ακόμη το ακριβό σπορ. Μα, τι θα μείνει πια;

δες όλο το άρθρο, εδώ:

http://www.independent.co.uk/life-style/food-and-drink/features/chocolate-worth-its-weight-in-gold-2127874.html

περισσότερα:

http://www.dailytelegraph.com.au/business/affordable-chocolate-could-run-out-in-20-years/story-e6frez7r-1225949483102

what were the skies like when you were young?

Standard

Sky gazing has always been one of my fave passtimes… some of these photos bring back a lot of memories, others are just meaningless passing moments, captured on my camera.

enjoy!

Croatia beach, late afternoon, summer 2010

Corsica, beach, around 5 in the afternoon, summer 2009

Chios, hotel breakfast lounge, early morn, october 2010

glyfada, minutes after leaving the office, november 2010

flying to Chios, early morning, october 2010

"paraliaki" avenue, faliro, returning home from a long day in the office, spring 2007

chios - yet again !- early sunrise view from the hotel balcony, october 2010

je veux

Standard

Donnez-moi une suite au Ritz, je n’en veux pas

Des bijoux de chez Chanel, je n’en veux pas

Donnez-moi une limousine, j’en ferais quoi ?

Offrez-moi du personnel, j’en ferais quoi ?

Un manoir a Neufchatel, ce n’est pas pour moi Offrez-moi la Tour Eiffel, j’en ferais quoi ?

Je veux de l’amour, de la joie, de la bonne humeur

Ce n’est pas votre argent qui fera mon bonheur

Moi je veux crever la main sur le cœur

Allons ensemble, découvrir ma liberté

Oubliez donc tous vos clichés

Bienvenue dans ma réalité

J’en ai marre de vos bonnes manières, c’est trop pour moi

Moi je mange avec les mains et je suis comme ça

Je parle fort et je suis franche, excusez moi

Finie l’hypocrisie, moi je me casse de là

J’en ai marre des langues de bois

Regardez-moi, de toute manière je vous en veux pas et je suis comme ça

Je veux de l’amour, de la joie, de la bonne humeur

Ce n’est pas votre argent qui fera mon bonheur

Moi je veux crever la main sur le cœur

Allons ensemble, découvrir ma liberté

Oubliez donc tous vos clichés

Bienvenue dans ma réalité

I want

Give me a suite at the Ritz hotel, I don’t want that

Chanel’s jewellery, I don’t want that

Give me a limo, what would I do with it?

Offer me staff, what would I do with it?

A mansion in Neufchatel, it’s not for me

Offer me the Eiffel tower, what would I do with it?

I want love, joy, good spirit

It’s not your money that will make me happy

I want to die with a hand on my heart

Let’s go together, let’s discover my freedom,

Forget all your prejudice, welcome to my reality

I’m fed up with your good manners, it’s too much for me

I eat with my hands, I’m like that

I speak loud and I’m direct, sorry

Let’s end the hypocrisy, I’m out of it

I’m tired of double-talks

Look at me, I’m not even mad at you, I’m just like that

I want love, joy, good spirit

From: http://lyricstranslate.com

Chios_the shortlist

Standard

28η Οκτωβρίου, επέτειος, αργεία και ανάσα από την καθημερινότητα… και αφορμή για την τελευταία εξόρμηση του καλοκαιριού (ή την πρώτη του χειμώνα).

Προορισμός η Χίος, ένα ιδιόρυθμο νησί του Ανατολικού Αιγαίου, με φήμη οικογενιακού προορισμού, που συνήθως συγκεντρώνει τα καλοκαίρια Χιώτες, περήφανους για τη μαστίχα τους και τις υπέροχες παραλίες του, αλλά και άλλους «ψαγμένους» τουρίστες, που αναζητούν ένα πιο ήρεμο και ποιοτικό στυλ διακοπών.

Στο σταυροδρόμι των θαλάσσιων δρόμων που συνδέουν την Μαύρη Θάλασσα και την Κωνσταντινούπολη με την Αίγυπτο και τα εμπορικά λιμάνια της Δύσης, η Χίος από τα βάθη της ιστορίας υπήρξε γεννέτηρα ναυτικών.

Μεσαιωνικά χωριά, το αρχαιολογικό και το βυζαντινό μουσείο, αλλά και τα μαστιχοχώρια είναι στάσεις απαραίτητες για τον επισκέπτη. Αν δεν προλαβαίνεις να πας στα μουσεία, επιβάλλεται ένας περίπατος στο χώρο του Κάστρου.

Το πιο απομακρυσμένο από τα μεσαιωνικά χωριά, αλλά ταυτόχρονα και το πιο καλοδιατηρημένο, είναι τα Μεστά. Η μορφή του χωριού και η αρχιτεκτονική του είναι μοναδικά στον Ελλαδικό χώρο. Τα σπίτια είναι κτισμένα δίπλα δίπλα χωρίς κενά, αφήνοντας μόνο δύο πύλες-εισόδους στο εσωτερικό του χωριού. Τα δρομάκια είναι στενά και τα περισσότερα είναι καλυμμένα με καμάρες πάνω στις οποίες είναι κτισμένες κατοικίες. Ολόκληρο το χωριό έχει σχεδιαστεί και κτιστεί σαν ένας λαβύρινθος, με στόχο να εμποδίζει τις επιδράμουσες ομάδες των πειρατών να φτάσουν με ευκολία στο κέντρο του χωριού όπου βρίσκονται τα σημαντικότερα κτίρια. Το παλαιότερο μνημείο των Μεστών (εκτός από το ίδιο το χωριό) είναι η εκκλησία του Παλαιού Ταξιάρχη. Είναι μια μονόκλιτη Βασιλική, κτισμένη κατά τη Βυζαντινή περίοδο.

Μετά αξίζει μια στάση, 4 περίπου χιλιόμετρα πιο πέρα, στο Λιμένα Μεστών, και στην ψαροταβέρνα του Παπαμιχαλάκη. Μην ξεχάσεις να δοκιμάσεις την ολόφρεσκη λακέρδα και τα λαχταριστά μπακαλιαράκια του!

Επόμενη στάση το Πυργί. Το χωριό είναι κτισμένο σαν κάστρο, με στενούς δρόμους, σπίτια κτισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, ενώ στο κέντρο του χωριού υπάρχει ένας μεγάλος ερειπωμένος πύργος. Απροσδόκητη είναι η μορφή της διακόσμησης που έχουν τα περισσότερα κτίρια, τα «ξυστά»: Το εξωτερικό στρώμα του επιχρίσματος χρωματίζεται λευκό και στη συνέχεια ξύνονται από αυτό διάφορα γεωμετρικά σχήματα (τρίγωνα, ρόμβοι, κύκλοι, κ.λπ.). Με αυτόν τον τρόπο είναι διακοσμημένη και η εκκλησία στο κέντρο του χωριού, ενώ σε λίγη απόσταση από την κεντρική πλατεία υπάρχει η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, με τοιχογραφίες από τον 12ο αιώνα.

Στα δυτικά του νησιού υπάρχει το καστροχώρι του Ανάβατου, ο επωνόμαζομενος Μυστράς του Αιγαίου. Χτισμένο σε έναν απότομο λόφο με απόκρημνες πλαγιές, είναι προσβάσιμο από ένα μόνο σημείο. Εξαιτίας της φυσικής προστασίας του, είναι πιθανό το χωριό να κτίστηκε για τον έλεγχο της δυτικής ακτής κατά την περίοδο των πειρατικών επιδρομών. Το χωριό έχει πλέον εγκαταλειφθεί αλλά η συνολική μορφή του είναι αρκετά καλοδιατηρημένη ώστε να δίνει μια μοναδική εικόνα μιας πόλης-φάντασμα περιτριγυρισμένης από ένα άγριο και τραχύ φυσικό περιβάλλον. Εδώ θα σταθείς να θαυμάσεις τη θέα, και μετά θα κινήσεις για τα Αυγώνυμα και την ξακουστή Ταβέρνα το Αστέρι. Ζεστή ατμόσφαιρα, το κούτσουρο στο τζάκι και το πιο νόστιμο μαστέλο στο νησί. Τελικά άξιζε η ανάβαση! Αν επιθυμείς να ξεκουραστείς, διατήθεται δωμάτιο ακριβώς πάνω από το εστιατόριο και στο ψυγείο θα βρεις κερασμένη μανταρινάδα!

 

Πίσω στην πόλη για βόλτες στην Απλωταριά και καφεδάκι στο Ρόδι.


Ο Κάμπος της Χίου είναι ουσιαστικά ένας μοναδικός κήπος εσπεριδοειδών στο κέντρο του νησιού που απλώνεται κατά μήκος της ανατολικής ακτής της.  Η περιοχή αναπτύχθηκε ως περιαστική του Κάστρου περιοχή από τους Γενοβέζους, κατά τον 14ο αιώνα, χρονολογία που αποτέλεσε και το χρόνο άφιξης των εσπεριδοειδών στο νησί.  Σήμερα ο Κάμπος έχει χαρακτηριστεί Ιστορικός Τόπος από το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού και παραμένει μια σημαντική αρχιτεκτονικά και πολιτιστικά περιοχή όπου κυριαρχούν ακόμη οι δραστηριότητες των  εσπεριδοειδών μαζί με άλλες δραστηριότητες.

Ο Βαγγέλης Ξύδας και ο Γιώργος Πλακωτάρης και οι δύο τους μεγαλωμένοι στον Κάμπο, με έντονη την επιθυμία της προσφοράς στον τόπο τους, προχώρησαν το 2008, αξιοποιώντας μία επιδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη δημιουργία της εταιρείας Citrus.

Διαμόρφωσαν ένα μοναδικό αρχοντικό του 1742 ώστε να πληροί το σκοπό της ανάδειξης και της προβολής της ιστορία, της καλλιέργειας, της συλλογής και της διακίνησης των εσπεριδοειδών της Χίου. Κάνοντας μια περιήγηση στον χώρο ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται ότι η καλλιέργεια των πορτοκαλιών και των μοναδικών μανταρινιών του Κάμπου είναι αυτό που έχει δώσει στην περιοχή την μοναδική πολιτιστική της αξία.

Ο Πολυχώρος Citrus Shopστον Κάμπο της Χίου αποτελεί τη σίγουρη one-stop λύση για τα δωράκια σου και τα καλούδια που θα πάρεις για να σου μείνει η γλύκα του νησιού πίσω στην πόλη.

Πίσω στο δωμάτιο, ο ήλιος δύει, ώρα για ξεκούραση. Το βράδυ έχει βόλτα στο κέντρο για μεζέδες στο Τσίκουδο, και ποτάκι σε ένα από τα μπαρ.

 

dany!!!!!!!

Standard

Dany Brillant live! at the Athens Concert Hall

Ο γοητευτικός γάλλος performer Dany Brillant,έκανε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ μία μοναδική εμφάνιση στην Αθήνα. Ο Ντανύ παρουσίασε επιτυχίες από την 20ετή πορεία του στο Μέγαρο Μουσικής (ακόμη απορώ με τους διοργανωτές για την επιλογή του χώρου) την 1η Νοέμβρη.

Το σόου του ξύπνησε το κοινό, αποτελούμενο από κορασίδες του LFH (Lycee Franco-Hellenique), κορασίδες του γαλλικού ινστυτούου, κυρίες γκρούπις του μεγάρου και ολίγες/ολίγους από φανς του Ντανύ… filles, πολλές filles,

…με ατμόσφαιρα jazz του 50, λάτιν,  salsa, mambo και swing ρυθμούς, και μια πολυμελή ορχήστρα με περισσή ενέργεια και κέφι (με πρωταγωνιστή τον περκασιονίστα) παρουσίασε στο αθηναϊκό κοινό τις τελευταίες, αλλά και παλαιότερες επιτυχίες του.