Category Archives: πήγα είδα έφυγα

Amsterdam: the foodie report

Standard

Μπορείς να συνοδεύσεις τον καφέ σου με λεπτές, ολόγλυκες και τραγανές βάφλες σκανδιναβικού τύπου, ή την παραδοσιακή αφράτη βέλγικη βάφλα  με κρέμα ή μαρμελάδα μούρου,(που εγώ τρώω μόνο με σοκολάτα!).

Αν πάλι προτιμάς, ένα ντόνατ μπορείς να επιλέξεις ανάμεσα στα πάμπολα υπαίθρια Ντονατάδικα που θα συναντήσεις στη βόλτα.

Είτε ψάχνεις patat metmayonnaise και μια ζεστή κρεμμυδόσουπα, είτε κάτι πιο παραδοσιακό όπως ένα Hotchpotch (παραδοσιακό πιάτο με πουρέ πατάτας και λουκάνικο, και διάφορα άλλα υλικά συνήθως λουκάνικο, σπανάκι καρότο, κρεμμύδι και άλλα λαχανικά) ή Stamppot (περίπου το ίδιο χωρίς το λουκάνικο), σίγουρα θα το βρεις σε κάποιο από τα πολλά pubs του Άμστερνταμ.

Για τους πιο κλασσικούς, ένα burger είναι πάντα ιδανική αφορμή για λίγες ακόμη (!) υπέροχες τιγανητές πατάτες,

Αυτό που δεν θα πρέπει να παραλείψεις είναι μία τυπική ολλανδική μηλόπιττα ή κατά το εξοτικότερον Appeltaart.

Για όποιο λόγο και να βρίσκεσαι εδώ, επιβάλλεται μια βόλτα από ένα κοντικό σούπερ μάρκετ, για να πάρεις τουλάχιστον μία συσκευασία VLA.

Πρόκειται για ένα addictive dessert που έχει τις ρίζες του στη δεκαετία του 1950, ένα πάντρεμα γιαουρτιού και custard. Θα το βρεις σε πολλές γεύσεις, σοκολάτα, βανίλια, μπανάνα ακόμη και στρατσιατέλα! Το καλύτερο κατά την ταπεινή μου γνώμη; Dubel! Σοκολάτα-βανίλια, όπως το παγωτό μας όταν ήμαστε παιδιά.

Advertisements

Amsterdam: the window effect (windows can’t lie)

Standard

Θα μπορούσα να γράψω πολλά για τα μεγάλα παράθυρα του Άμστερνταμ. Για τα μεγάλα παράθυρα χωρίς κουρτίνες, για τον καλβινισμό και τα κατάλοιπα του στη σημερινή πρωτεύουσα της γοητευτικής αυτής Κάτω Χώρας.

Αντί αυτού, θα σου δείξω πως είναι η ζωή μέσα από αυτά, για κάποιους τυχερούς που ζουν και εργάζονται εκεί.

Και επειδή πάντα επιθυμούμε αυτό που δεν έχουμε, αυτοί σίγουρα θα ζήλευαν τη δική μου θέα θάλασσα (δεσμεύομαι να ποστάρω αντίστοιχα), αλλά προς το παρόν χρησιμοποιώ το παρόν βήμα για να νοσταλγήσω και να ζηλέψω τη δική τους θέα στο κανάλι.

Amsterdam: the exotic effect

Standard

In The Art of Travelling, Alain De Botton describes Amsterdam as exotic.

On disembarking at Amsterdam’s Schiphol Airport, only a few steps inside the terminal, I am struck by a sign hanging from the ceiling that announces the ways to the arrivals hall, the exit and the transfers desks…

The exoticism is located in particular areas; in the double a of Aankomst, in the beighbourliness of a u and an i in Uitgang, in the use of English subtitles, in the word for desks, balies, and in the choice of practical modernist fonts, Grutiger or Univers.

If a sign provokes such pleasure, it is in part because it offers the first conclusive evidence of having arrived elsewhere.

It is a symbol of abroad.

A few papes later he raises the question:

Why be seduced by something as small as a front door in another country? Why fall in love with a place because it has trams and its people seldom have curtains in their homes?

However absurd the intense reactions provoked by such small foreign elements may seem, the pattern is at least familiar from personal life. There too we may find ourselves anchoring emotions of love to the way a person butters bread or turning against them because of their taste in shoes. To condemn ourselves for these minute concerns is to ignore how rich in meaning details may be.

…My enthusiasms in Amsterdam were connected to my dissatisfactions with my own country, with its lack of modernity and aesthetic simplicity, with its resistance to urban life and its net-curtained mentality.

What we find exotic abroad may be what we hunger for in vain at home.

dany!!!!!!!

Standard

Dany Brillant live! at the Athens Concert Hall

Ο γοητευτικός γάλλος performer Dany Brillant,έκανε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ μία μοναδική εμφάνιση στην Αθήνα. Ο Ντανύ παρουσίασε επιτυχίες από την 20ετή πορεία του στο Μέγαρο Μουσικής (ακόμη απορώ με τους διοργανωτές για την επιλογή του χώρου) την 1η Νοέμβρη.

Το σόου του ξύπνησε το κοινό, αποτελούμενο από κορασίδες του LFH (Lycee Franco-Hellenique), κορασίδες του γαλλικού ινστυτούου, κυρίες γκρούπις του μεγάρου και ολίγες/ολίγους από φανς του Ντανύ… filles, πολλές filles,

…με ατμόσφαιρα jazz του 50, λάτιν,  salsa, mambo και swing ρυθμούς, και μια πολυμελή ορχήστρα με περισσή ενέργεια και κέφι (με πρωταγωνιστή τον περκασιονίστα) παρουσίασε στο αθηναϊκό κοινό τις τελευταίες, αλλά και παλαιότερες επιτυχίες του.

celebrating mum, celebrating spring!

Standard

Γενέθλια μαμάς. Έχω να της πάρω δωράκι από το L’ OCCITANE από τότε που το ανακάλυψα στο Παρίσι. Είναι χρόνια πλέον στην Ελλάδα, όμως σήμερα το πρωί, η βιτρίνα του, είχε ανθισμένες αμυγδαλιές και με προσκάλεσε να μπω μέσα χωρίς δεύτερη σκέψη.

Κάτι ο υπέροχος αττικός μπλε ουρανός, κάτι το πρώιμο payday του Φεβρουαρίου, κάτι η άνοιξη που μπαίνει από εβδομάδα, μπήκα μέσα με πλατί χαμόγελο και άφησα τις λουλουδάτες μυρωδιές να με πλημυρίσουν.

Τελικά δεν ήταν μόνο η βιτρίνα welcoming και ρομαντική! Ήταν και το νέο άρωμα, και όλη η σειρά που περιμένει υπομονετικά στο κουτάκι της μέχρι να ανοιχτεί. Ακόμη και μπλοκάκι σημειώσεων περιλαμβάνει (δωράκι με το άρωμα) !

http://www.loccitane.com

Έφυγα τόσο αρωματισμένη και κεφάτη από το L’ occitane που κατέληξα στο Αccessorize, να ανακαλύπτω τη ρομαντική και ούλτρα vintage σειρά βραχιολιών, και στα Zara Home και Laura Ashley να διαλέγω μικρές δόσεις ροζ και φούξια για το σπίτι.

I amsterdam 2 (the foodie report)

Standard

Όταν άκουγα αυτές τις μουσικές, ήμουν φοιτήτρια και για κάποιο λόγο (που μόνο τώρα αντιλαμβάνομαι) με είχε βγάλει ο δρόμος στο Rotterdam.

Ιδέα δεν είχα τότε ότι αργότερα θα επισκεπτόμουν την ίδια χώρα για δουλειά, υποθέτω είμαι από τις εξαιρέσεις, δεν έχω πάει ποτέ στην Ολλανδία για τουρισμό, είτε με την ιδιότητα του φοιτητή είτε του εργαζόμενου πάντως  την έχω γυρίσει σχεδόν όλη!

Αυτές τις μουσικές πάνω κάτω ακούω και σήμερα. Και η Ολλανδία είναι κομμάτι της ζωής μου ξανά. Παράξενη που είναι η ζωή!

Στον αέρα με την KLM. Ανήμερα Βαλεντίνου. Το σοκολατάκι αυτό το έχω ακόμη.

De Balie. Με τέτοιο κατάλογο…. η σημερινή μέρα προμηνύεται πεντανόστιμη!

Σούπα, σούπα, σούπα! Τι μού’ πες;

O Jose έχει γενέθλια. Κάποιος το σφύριξε. (ευτυχώς) Σκάνε 3 κέικ… μέχρι να πιάσω κάμερα στο χέρι είχαν φύγει τα μισά κομμάτια! Όσο για μένα, σιγά μη διάλεγα άλλο. Μηλόπιττα και πάλι μηλόπιττα. Στην Ολλανδία είμαστε!

Συμμαχία γέλιου από εκπροσώπους Ολλανδίας – Αγγλίας – Ισπανίας – Τουρκίας μετά καταναλώσεως γλυκών θερμίδων. Μμμμ!

Ταπεινό μεν, πεντανόστιμο δε, dinner σε irish pub… Μαγική λεπτομέρεια το μπολάκι με το νερό και τα λεμονάκια για τα χέρια που θα επιτεθούν στα spare ribs 🙂 Στην ίδια πιατέλα και 3 διαφορετικές σάλτσες. Εννοείται από δίπλα τα γνωστά φακελάκια με την υπέροχη ρευστή και απαλή μαγιονέζα calve.

Νext time, patat met mayonnaise στο δρόμο !!!

I amsterdam 2 (παρτ ουάν)

Standard

Τόπος: hotel lobby

Aξεσουάρ: 1 ποτήρι κόκκινο κρασί

Ώρα: τοπική dinner time

Για το ξενοδοχείο, δεν θα σου πω πολλά για 2 λόγους.

  1. Πάτησα το πόδι μου μόνο για ύπνο, πρώτον γιατί είχα πολύ μεγάλη μέρα και
  2. δεύτερον γιατί απλούστατα τα δωμάτια του κατά τα άλλα εντυπωσιακού αυτού καταλύματος … είναι pocket size, και … σε διώχνουν, βέβαια ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ(!) γιατί όλη η πόλη είναι κυριολεκτικά στα πόδια σου!

 LOCATION – LOCATION – LOCATION!

http://www.hotel-museum.com/

The Best Western Apollo Museum Hotel Amsterdam is a three star hotel, next to the Rijksmuseum and close to the Leidseplein. The Concertgebouw, the Vondelpark and the well-known shopping street P.C. Hooftstraat are within walking distance of the hotel. 

The Leidseplein (Casino and theatres), the Van Gogh Museum, the Municipal Museum (modern art) and the historical city centre with the famous canals are all in a few minutes walking distance. Boatrides, the Museum boat, the water taxi and the Canalbikes leave nearly in front of the hotel.

Καταπίνω τις νέες πληροφορίες. Λιγότερες μέρες, περισσότερο food for thought! 2 μέρες στο De Balie, γεμάτο πρόγραμμα, εντυπωσιακό industrial περιβάλλον, ιδιαίτερες φατσούλες, και για μια ακόμη φορά είμαστε ένα πολύ-εθνικό team και αυτό από μόνο του είναι πολλά υποσχόμενο για τις κουβέντες που πρωταγωνιστούν στα lunch και coffee breaks.

 

http://www.debalie.nl/

Kleine-Gartmanplantsoen 10

1017 RR AMSTERDAM

Neighbourhood: Leidseplein

The cultural centre De Balie is located near to the Leidseplein and is almost always extremely busy due to the many performances and debates held here. It is located in the former judicial institute. Each day there is a special ‘rush-menu’ for guests that are on their way to performances.

Ηighlight Νο 1 της ημέρας ο «specialist» . Marketing specialist με ειδικότητα software engineer.  Τον γκούγκλαρα εννοείται και τον ακολούθησα στο twitter. Σιγά μην τον άφηνα. Ο τύπος είναι αυτό που λέμε inspirational + motivational μέχρι … αηδίας. Θέλεις να πάς πίσω να σκιστείς στη δουλειά!

 Νο 2 Ο CEO, γητευτής ως ήθιστε. Δεν μασάμε, αλλά μας τυλίγει σε μια κόλα χαρτί, παρόλα αυτά. Με δύο λόγια σε κάνει να αμφισβητήσεις αυτά για τα οποία είσαι σίγουρος.

Δεν πρόκειται για έναν hIPPO!

Όχι δεν είναιι!

Πρώτα δοκιμάζω κάθε ιδέα και μετά αποφασίζω.

TEST IT, TEST IT, TEST IT. Proof before belief.

HIPPOS: Highest Paid Person’s Opinion / ή Highest Paid Person in Organization ανάλογα ποιον ορισμό επιλέγεις.

Νο 3 ‘λαστ νάιτ Dimitra saved my life, with a couple of beers and an honest cheer.’ Αυτά είναι! Σε ευχαριστώ και από δω κορίτσι! Και εύχομαι εις το επανειδείν!

Για απόψε θα δείξει. Αύριο πρέπει να σηκωθώ νωρίς να φάω πρωινό νωρίς, να πάω στο 9-5 ραντεβού στο De Balie, να γυρίσω στο ξενοδοχείο για check out (πρέπει να πάρει το πολύ 8 λεπτά), να πάρω το λεωφορείο των και 20, να φτάσω στο αεροδρόμιο στην ώρα μου…………λογικά κατά τις 1 θα είμαι στο Βενιζέλο.

(to be continued)