facebook εμμονές

Eσύ ακόμη να σερβίρεις κεφτεδάκια στο Cafe World?

Θα μου πεις, ο πλανήτης ενωμένος (ποτέ νικημένος) σουλατσάρει στον κόσμο του internet αναζητώντας την δωρεάν και ελεύθερη διασκέδαση/ξεκούραση/ψυχαγωγία χρόνια τώρα. Από τα χρόνια του τάβλι και της πασιέντζας όμως κύλησαν πολλές ώρες, και πολλά βαρετά λεπτά (αιώνες μη σου πω) σε γραφεία, καταστήματα, ιατρεία,  σουβλατζίδικα, περίπτερα, ψιλικατζίδικα, πολυεθνικές και ελληνικότατες καθώς πρέπει εταιρίες.

Ο Έλληνας είναι και λίγο τεμπελάκος, λίγο το θέλει το διάλλειμμα του, το πίνει το φραπέ του, το παίζει το κομπολόι του. Γνωστό κι αυτό. Αν βέβαια νομίζεις ότι κάθε φορά που παίζεις poker στο facebook είσαι ένας από τους πολλούς τζογαδόρους ελληνάρες, γελιέσαι πλάνην οικτράν. Ο πλανήτης σύσσωμος σκοράρει ώρες ατελείωτες μπροστά στο μαραφέτι και ποστάρει γεμάτος υπερηφάνεια τα κατορθώματα του στο wall του αμέσως μετά.

Στο σημείο αυτό να παρακαλέσω τους φίλους μου να μην μου στέλνουν requests από το FarmVille καθότι δεν είμαι αγρότισσα μόνη ψάχνει, και δεν την ακούω με τις φάρμες. Έχω σκαλώσει ΠΟΛΥ άσχημα με το Cafe World και ευχαριστώ πολύ τους “φίλους” που στέλνουν φαγάκι να σερβίρω όταν ξεμένω και τεμπελιάζω στην κουζίνα μου.

Αν ρίξεις μια ματιά στα στατιστικά, και αντιληφθείς το μέγεθος της τεμπελιάς μας…, θα τρομάξεις!

 Ιδού λοιπόν το TOP 20!!!

---

Sorted by Monthly Active Users

		Name	DAU	MAU	Daily Growth
1.		FarmVille	25,465,518	66,841,884	0.51
2.		Causes	1,658,499	34,956,321	-0.60
3.		Café World	9,951,717	29,456,515	0.85
4.		Happy Aquarium (BETA)	7,839,999	27,711,859	0.02
5.		Mafia Wars	6,723,483	27,021,563	0.12
6.		Pet Society	5,139,946	21,936,668	0.45
7.		Texas HoldEm Poker	4,408,961	19,518,870	0.28
8.		YoVille	3,239,615	19,497,387	0.06
9.		We’re Related	796,265	18,566,748	-0.82
10.		Farm Town	5,312,477	18,285,228	0.17
11.		Facebook for iPhone	8,684,475	18,125,967	0.64
12.		Restaurant City	4,830,395	17,699,656	0.02
13.		FishVille	6,137,718	15,958,135	6.08
14.		Roller Coaster Kingdom	2,596,456	15,523,789	0.48
15.		MindJolt Games	1,989,165	14,348,851	-0.24
16.		Birthday Cards	825,812	14,040,605	-0.85
17.		How many of me?	43,833	12,621,943	0.27
18.		Static FBML	438,593	12,516,268	1.39
19.		Top Friends	491,173	12,007,826	-0.17
20.		Quiz Monster	545,456	11,933,685	-3.02

http://statistics.allfacebook.com/applications/leaderboard/

Αν σκεφτεί κανείς ότι το Cafe World λανσαρήστηκε από την φιλόδοξη Ζynga μόλις στις 3 Οκτωβρίου και σήμερα, μόλις λίγους μήνες αργότερα, 10 εκατομμύρια σχεδόν χρήστες του facebook διαθέτουν λίγο ή περισσότερο από το χρόνο τους σε αυτήν την “εφαρμογή”,

Zynga Strikes Again With Cafe World!

October 3rd, 2009

 

Zynga launched a new Facebook application. Here is the official description of Cafe World:

“In Café World, you’re in charge of your very own restaurant. Choose from dozens of dishes to cook, then slice, chop, saute and bake your way to the top of the culinary world!

It’s up to you to decorate your café any way you want with hundreds of items and styles to choose from. And if you need a break, you can always visit your friends’ restaurants and try their daily specials… you might even find someone you can hire!”

Εν τω μεταξύ η καλλιφορνέζικη Ζynga τρίβει τα χέρια της με περισσότερους από 60 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες καθημερινά, να μπαινο-βγαίνουν στις διάφορες εφαρμογές της, Cafe World,  Dragon Wars, FarmVille, Fashion Wars, Mafia Wars, Pirates, Roller Coaster,  Scramble, Special Forces, Street Racing, Vampires, Word Twist, YoVille! , Zynga Poker.

About Zynga

Zynga is the #1 social gaming company on the web. Zynga was founded specifically to add a social element to casual online games because we love games, and we love them most when we’re playing with friends! Social games provide a more fun, competitive and contagious experience. Zynga delivers on the promise of social networks, making it easy to connect with old friends and make new ones (no download required!). Zynga has something for everyone: casino games, word games, board games, role playing games and party games which can be found on Facebook, MySpace, Bebo, Friendster, and Hi5.

Ναι καλά το κατάλαβες, είναι πολλά τα λεφτά Άρη, και μην ακούσω για κρίση και άλλα τέτοια, στη Ζynga ζητούν περί τα 300 άτομα αυτήν την περίοδο…

Oh yeah…we’re one of BusinessWeek’s “Most Intriguing Startups”

http://blog.zynga.com/zynga-news/

Ο Roy Sehgal (φώτο), ο πιτσιρικάς στη φώτο, δεν είναι ένας ακόμη ευτυχισμένος χρήστης κάποιας fun εφαρμογής, αλλά ο γενικός διευθυντής του Clubhouse Studio, του νέου στούντιο σχεδιασμού παιχνιδιών της  Zynga το οποίο φέρει τα credits για το σχεδιασμό του Cafe World σε διάστειμμα μόλις 5 μηνών.  Ο τυπάκος αυτός με προϋπηρεσία στο MTV, δημιουργός του MTV Networks, μπήκε στο δυναμικό της Zynga τον περασμένο Απρίλιο, όταν η εταιρία απασχολούσε περίπου 200 εργαζομένους.

Σήμερα, με περισσότερα από 500 άτομα στο εργατικό δυναμικό της, και 100 συμβόλαια, συνεχίζει σε ρυθμούς ανάπτυξης, εμμέσω κρίσης, χάρη στις ομάδες της που απαρτιζόμενες από 20-25 ταλαντούχους επαγγελματίες διαφορετικών ειδικοτήτων, υλοποιεί προϊόντα που άλλοτε κόστιζαν 10 εκατομμύρια δολάρια, και απαιτούσαν 2 χρόνια για την ολοκλήρωση τους. 

Περισσότερα για το ταχύτερα αναπτυσσόμενο παιχνίδι στην ιστορία, ΕΔΩ:

http://games.venturebeat.com/2009/10/15/the-making-of-zyngas-cafe-world-the-fastest-growing-social-game-in-history/

BSB – έχεις άποψη για τη μόδα;

Η ΒSB ΣΕ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΣΤΟΝ ΠΙΟ STYLIST ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ

Έλα σε ένα κατάστημα BSB, επέλεξε τα ρούχα που εκφράζουν το δικό σου στυλ, συνδύασέ τα όπως καμία άλλη, φωτογράφισε και στείλε μας το look που δημιούργησες και γίνε το νέο αστέρι στον κόσμο της μόδας!

ΔΩΡΑ Οι τρεις πρώτες θα κερδίσουν δωροεπιταγές αξίας 500 €, 300 € και 200 € αντίστοιχα ενώ η καλύτερη θα έχει επιπλέον τη μοναδική ευκαιρία να συμμετέχει στην επόμενη καμπάνια της BSB. Οι είκοσι πιο ταλαντούχες θα βραβευθούν για τις δημιουργίες τους.

1. Επέλεξε τα ρούχα που εκφράζουν το δικό σου στυλ

2. Δημιούργησε το look που σε αντιπροσωπεύει

3. Φωτογράφισε το με τη φωτογραφική σου μηχανή ή με το κινητό σου

4. Στείλε τη φωτογραφία με:

• mms στο 6979 977850 ή
• e-mail στο contest@bsbfashion.com ή
• ταχυδρομείο στην διεύθυνση: BSB, 10ο χμ Ε.Ο. Αθηνών Λαμίας, 14342, Ν. Φιλαδέλφεια (με την ένδειξη The Stylist Project)
• ή άφησε την σε ένα κατάστημα BSB

5. Συμπλήρωσε απαραίτητα το ονοματεπώνυμο σου, το τηλέφωνο επικοινωνίας και το e-mail σου.

Τί ακόμη να βρείς ένα κατάστημα BSB κοντά σου;

http://www.bsbfash ion.com/The_Stylist_Project/

photo-realistic

τι κάνεις εκεί κάτω Μπιζού;

_ Παίζω, δεν βλέπεις; Πνίγω τη μπάλα – σκούικι!  Eσύ τι κάνεις πιά τόσες ώρες σε αυτό το γραφείο;

_ε, που να σου εξηγώ τώρα…. δουλίτσα, μικρή μου. Τελειώνω σε λίγο…

_ και όλα αυτά τα τζάτζαλα τα χρειάζεσαι; Μόνο εγώ λείπω από εκεί πάνω!  Μα καλά, πόσο χρονών είσαι τελικά;

_χμ, τώρα που το λες, ίσως υπάρχει ένας σχετικός παλιμπεδισμός…., θα τα μαζέψω όμως, θα βάλω τάξη, θα δεις.

_τι είναι πάλι; τι κοιτάζεις Μπιζού;

_ωραία είναι που χαμήλωσες τα φώτα, φαίνεται τακτικό το γραφείο επιτέλους!

_πάτησα το send μικρή μου, γιαυτό! μαγικό κουμπί!!! (είναι υπέροχα τα deadlines, γιατί… η αγωνία έχει τέλος!)

<κάτι θέλει αυτός ο τοίχος, τώρα που τον βλέπω, που δεν τον κρύβει το βουνό με τα χαρτιά, νομίζω… χμ…>

_τι είναι τούτο πάλι; μακρυνοί συγγενείς;

_είναι το άλμπουμ για τις φωτογραφίες του γάμου! Είδες πόσα γραμματόσημα; Δεν είναι τρομερή η τύπισσα στο etsy;

 

_άνοιξε το ντε, να το δούμε! Τι περιμένεις;

_ωωωω!, πολύ μου αρέσει!!!, θα βάλεις και δικές μου φώτος μέσα, ε;

_χμ, δε νομίζω, όχι σε αυτό!

_καλά το φαντάστηκα, εγώ πάω μέσα, νομίζω ο άλλος κάτι φτιάχνει, μου έχει σπάσει τη μύτη! πάω να δω…!

_τι γίνεται εδώ; προχωράμε βλέπω!!  Τέλεια φαίνονται τα ορντέρβρ! Να δοκιμάσω ένα;

_εγώ δεν θα δοκιμάσω;!

_έλα πάμε να στρώσουμε τραπέζι εμείς!

 

_εγώ κουράστηκα, πάω να παίξω λίγο και μετά λέω να την πέσω…. καληνύχτα..

19/11 Παγκόσμια ημέρα ενάντια στην κακοποίηση των παιδιών.

 Προβληματίστηκα αρκετά, και τελικά αποφάσισα ότι δεν θέλω να φιλοξενήσω εικόνες που με σοκάρουν σε αυτό το μπλογκ. Με αφορμή αυτή τη μέρα, προτίμησα να παίξω με τις τελευταίες φώτος τις Μπιζού.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥ ΕΔΩ:

http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=19.11.2008,id=45186180

http://paremvasikomotini.blogspot.com/2009/11/blog-post_673.html

http://petridisradio.blogspot.com/2009/11/19.html

η παλιά φρουρά

Ναι είμαι magazine junkie, ναι, πεθαίνω για editorial μόδας, για glossy σελίδες, για φρύδια ανασηκωμμένα ελαφρώς αλαζονικά, για υπερμεγέθη χείλη, βλεφαρίδες, για φωτογραφίσεις μαυρόασπρες, ατμοσφαιρικές, που με μεταφέρουν σε ένα κόσμο πλαστικό, άυλο, ονειρικό, πολλές φορές εξωπραγματικό, ένα κόσμο με όμορφα, σέξυ, μοδάτα, ατσαλάκωτα, και ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ρούχα.

Όμως είμαι 34, όχι 14, ούτε καν 24. Δεν μπορώ να σου πω ότι πάντα κάνω relate με τα φρέσκα προσωπάκια στο glamour και στο elle, ούτε καν στη madame figaro και το marie claire.

Μερικές φορές όμως, οι φωτογράφοι νοσταλγούν μια άλλη εποχή, όπου τα κασέ ήταν παχυλά και τα κορίτσια εδώ που τα λέμε ήταν – ευτυχώς – πιο ζουμερά. Kαι φωνάζουν τις ΣΟΥΠΕΡ-γυναίκες, την Helena, την Nadia, την Claudia, την Amber, την Cindy, την Τatiana, την Kristen. Με την εμμονή της μόδας στα νέα πρόσωπα, καλό είναι να θυμόμαστε πότε πότε, ότι η ομορφιά δεν είναι ζήτημα ηλικίας.

Στο τεύχος Σεπτεμβρίου του Harper’s Bazaar, 8 από τις πιο γοητευτικές 90ς μούσες της μόδας, δέχονται το μαγικό κλικ του Peter Lindbergh. Πριν βιαστείς να σκεφτείς ότι ok, είναι κουκλάρες, αλλά πατημένα 40, θα έχει πέσει πολύ photoshop, να σου πω ότι φωτογραφήθηκαν ΧΩΡΙΣ make up, XΩΡΙΣ παρεμβάσεις retouching. Kαι το αποτέλεσμα είναι …τόσο μαγικά αληθινό!

 

Harper’s Bazaar, τεύχος Σεπτεμβρίου

CAMPER_re-invent your reality

Πριν επισκεφτώ τη Βαρκελώνη για πρώτη φορά, και κάνοντας το σχετικό ψάξιμο, διάβασα κάπου ότι βασικό must do (τα σιχαίνομαι τα must, και τα πρέπει και τα σχετικά, ειρωνικά τονίζω με πλάγια και έντονα γράμματα) σε αυτό το ταξίδι είναι μια επίσκεψη στο κατάστημα Camper της πόλης. Μα πως είναι δυνατό κάτι τέτοιο!; Στην πόλη του Gaudi, των tapas, του Miro, της ατελείωτης βόλτας στην πολύβουη Rambla και το Bari Gothic, να μου λές να δω ένα κατάστημα με παπούτσια;

Κι όμως, η βόλτα στο Camper άξιζε! Τέτοια είναι η μοναδική άποψη και το στυλ του καταστήματος, που αποτέλεσε μέσα στα τελευταία χρόνια πόλο έλξης για πολλούς τουρίστες, και σύντομα οι έξυπνοι τύποι που βρίσκονται πίσω από όλο αυτό, μας πρόσφεραν το υπέροχο casa camper, ένα boutique hotel, για όσους θέλουν η διαμονή τους στην πόλη να έχει το απαράμυλο στυλ της φίρμας!

http://www.casacamper.com/barcelona/

Υπό το σλόγκαν “reinvent your reality”, το νέο, ανανεωμένο website της Camper είναι ότι πιο cutting edge στο χώρο του design.

(δες και video)

Το event που πραγματοποίησε η εταιρία στις 12.9 στο Παρίσι, είναι μία από τις πολλές ενέργειες που τρέχουν ενισχύοντας το νέο σλόγκαν Reinvent Your Reality.

Όπως λέει και το δελτίο τύπου, στην ιστοσελίδα:

Όχι την πραγματικότητα με Π κεφαλαίο, ….την καθημερινή σου πραγματικότητα που σε διαμορφώνει, σου δίνει σχήμα! Κοίταξε γύρω σου, δες αυτά που αγαπάς και αυτά που δεν σου αρέσουν… 

Τώρα το εύκολο κομμάτι: προσπάθησε να αλλάξεις αυτά που δεν σου αρέσουν. Πως; Mε χιούμορ, δημιουργικότητα, και το δικό σας προσωπικό τρόπο. Αυτή είναι η συνταγή της Camper για να επανεφέυρετε την πραγματικότητα σας! Και πάντα δουλεύει για εμάς!

http://www.facebook.com/Camper

http://twitter.com/CamperNews

Πιστό στο στυλ του αγαπημένου brand, το πόρταλ αντανακλά το πάθος για καινοτομία, και το πνεύμα του πειραματισμού που το χαρακτηρίζει.

Το δυνατό κόκκινο χρώμα, σήμα κατατεθέν της φίρμας, ενδυναμώνεται με γραφικά στοιχεία, ενώ καλούμαστε

• να ρίξουμε μια ματιά στις νέες συλλογές παπουτσιών (δεν φαντάζεσαι τι σου έχουν ετοιμάσει!!!),

• να ενημερωθούμε για ότι νεότερο ετοιμάζει η camper για εμάς (ναι, το βερολίνο δεν μπορούσε να περιμένει, νέο casa camper και στον 2ο πιο τρέντυ ευρωπαϊκό προορισμό),  

• και φυσικά να αγοράσουμε τα νέα αντικείμενα του πόθου μας.

 

ΤΣΕΚΑΡΕ ΤΟ ΕΔΩ: www.camper.com

ΔΕΣ ΤΟ ΝΕΟ ΒLOG ΤΗΣ CAMPER EΔΩ: http://news.camper.com/camper-shoes/

ΜΠΕΣ ΓΙΑ ΨΩΝΙΑ ΕΔΩ: http://shop.camper.com/

Τώρα που το σκέφτομαι, δεν θα τα βάλω για την βόλτα στο πάρκο με τη Μπιζού, τέτοιο πάτο τον λερώνεις, δεν τον λερώνεις! Καλοφόρετα!!

η Tori Amos κάνει χριστούγεννα καταχείμωνο

διαβάζω περιχαρής το δελτίο τύπου….

After nearly two decades writing and recording some of her generation’s most emotionally powerful music, Tori Amos will release her first seasonal album, Midwinter Graces, on November 10 via Universal Republic. A follow up to Tori’s critically acclaimed studio album, Abnormally Attracted to Sin, Midwinter Graces will find Tori reworking and expanding on classic carols as well as developing some of her very own seasonal tracks.

Midwinter Graces is an album that has been in the making for the past 40 years. Raised in the Baltimore area under the watchful eye of her Methodist minister father, Tori grew up playing holiday carols at Sunday services and Christmas Day celebrations in her father’s church. These were the songs that gave a young Tori her first taste of music, and now almost 40 years later Tori gets her own chance to reimagine the classics.

Midwinter Graces Tracklist:
What Child, Nowell
Star of Wonder
A Silent Night with You
Candle: Coventry Carol
Holly, Ivy, and Rose
Harps of Gold
Snow Angel
Jeanette, Isabella
Pink and Glitter
Emmanuel
Winter’s Carol
Our New Year

Δεν κρατιέμαι, μπαίνω να ακούσω δείγμα δουλειάς…

http://toriamos.com/MidwinterGraces/index.html

http://itunes.apple.com/WebObjects/MZStore.woa/wa/viewAlbum?id=337829352&s=1%2043441

Το ότι έχω ένα θεματάκι με την Τοri είτε το ξέρεις, είτε το μαντεύεις ή σου το λέω τώρα. Πάντως όταν της συμβαίνει κάτι, θα σου το λέω κι από εδώ, έτσι γιατί είναι κομμάτι του ποιά είμαι, του τι με απασχολεί, του τι μαθαίνω, ακούω, συζητάω.

http://marizz.wordpress.com/wp-admin/post.php?action=edit&post=2106.

Αυτήν την φορά, από το σκοτάδι με έβγαλε η φίλη μου η Β. και πολύ πολύ την ευχαριστώ!! Χαμπάρι δεν είχα πάρει! Το ψάχνω λίγο ακόμη και πέφτω πάνω στην κριτική, που έχει πιάσει εντελώς το νόημα. Παραθέτω αμέσως πιο κάτω:

If your immediate thought upon seeing the cover of Midwinter Graces is that Tori Amos might finally have Ascended up her own creative rectum, relax, hold your fire. The photo may have been digitally manipulated to within an inch of all-encompassing soullessness but the heart has not been cut out of her chest, and this is nowhere near the animatronic disaster the sleeve would suggest. First things first: Midwinter Graces is not a Christmas album. It doesn’t mention Christmas once, at least not explicitly by name. Instead it’s a veneration of the winter solstice, which, in the Wiccan tradition, celebrates the rebirth of the Sun, not the birth of the Son, and signifies a return to light after the longest day of the year has elapsed. In a neat/unfortunate parallel, whereas Amos’s recent albums have seemed eternally lengthy, Midwinter Graces nips guilelessly in and out, never outstaying its welcome, and consequently leaves a rosy glow.

Amos has spent a lifetime exploring the perceived divisions between the sacred and the profane, the Christian and the Pagan, or to put it in her terms, “marrying the Marys”. On Midwinter Graces, she takes this preoccupation to its logical (and perhaps most literal) conclusion, stripping back carols commonly regarded as Christian to their pre-evangelised forms, and working in some naturalistically rooted observations of her own. She’s always been a master at the ‘stealth verse’ – remember ‘A Sorta Fairytale’? – so it’s great to hear her injecting a truly alternative perspective into a certifiable classic like ‘Emmanuel’. Indeed, none of the traditional numbers go unmarked by Amos’s red pen. She thinks nothing of editing a lyric or verse here and there to suit her thematic needs, and it’s this return to some of the fearlessness of old that impresses most. And, unlike some of her recent material, there’s never the sense that the message is taking precedent over the music. Only ‘Harps Of Gold’ feels forced in that respect, shoehorning in the chorus of ‘Angels We Have Heard On High’ among nondescript original verses and glossing over the gap with a radio-friendly melody she could have composed in her sleep.

Much more successful is her inventive concatenation of well known carols ‘What Child Is This?’ and ‘The First Noel’ into album opener ‘What Child, Nowell’ (the altered spelling supposedly an ancient artefact). Here she uses harpsichord, sleigh bells and a modest John Philip Shenale orchestral score to sweep seamlessly between the verses of one song to the chorus of the other, as if they were always meant to be a whole. It’s a trick she repeats, though taking a slightly more Burroughsian approach, on ‘Holly, Ivy & Rose’, which excises lyrics from various versions of ‘The Holly & The Ivy’ and 15th century carol ‘Lo, How A Rose E’er Blooming’ and mixes them up. ‘Jeanette, Isabella’, an adaptation of a 16th century French carol, and ‘Star Of Wonder’ (aka ‘We Three Kings’) are substantially rewritten too, the latter being a brilliantly effective melodic and lyrical reinvention that owes much to Shenale’s Eastern-influenced string arrangement.

Seasonal albums are traditionally associated with strong family values, and it seems that solstice albums are no different (it’s not for nothing that Northern Europeans often call the solstice modrenacht, or Mother-Night). Not only does Amos duet with her niece Kelsey Dobyns on a slightly modified, medieval-tinged and brass-laden version of ‘Candle: Conventry Carol’, but her 9 year old daughter Natashya makes an unexpected cameo on ‘Holly, Ivy & Rose’. Amazingly, neither feels misjudged or amateurish. Clearly, Amos has taught her brood well. Of the Amos originals, the big band number ‘Pink & Glitter’ appears to dispense some motherly advice (“You’re surrounded by an army of two who adore you”) as an ode to letting little girls be little girls, while the comparatively unassuming but melodically pretty ‘Snow Angel’ lends a welcome touch of mystery and magic to the childhood experience of winter. Older members of the family also get a look in on the lovers’ ballad ‘A Silent Night With You’ and on the closing ‘Our New Year’, a bittersweet reflection on those who are sadly absent from the table come the festivities of December 31st, with more than a passing nod to Amos’s own brother Michael, similarly commemorated in ‘Toast’ from 2005’s The Beekeeper.

As accomplished as these Amos originals are, it’s her ‘Winter’s Carol’ that really gets the senses tingling. Here she mixes different strands of Pagan beliefs, illustrating an entanglement between the Holly King and the “summer queen” that, regardless of terminology, adheres to the usual changing of the seasons construct. But instead of the ceremonial battle often acted out in Pagan communities, Amos’s queen kisses goodbye to her wintry beau, their twice yearly evening of communion over, inevitably, all too soon. It’s an interesting twist, but that’s not all that makes the song remarkable. Over a tense backdrop of strings and tumbling piano, Amos alternates between a serenely collected vocal and an unhinged, witchy tone, making full use of the horizontal space in a way that will no doubt get the deluded Kate Bush copyist crowd braying louder than ever. Let them gnash their teeth; this is borderline genius.

Still, it can’t really be said that Midwinter Graces is a return to form for Amos. Not because it isn’t a great piece of work, but because her talent never really went away. It just got buried in filler. What this album does return to is a sense of cohesion, which, for an artist as idiosyncratic as Amos, is key to maintaining integrity. This being a festive release, it might not be enough to win back some of her eroding fanbase, but if Amos employs a similar approach to her next ‘proper’ studio album, that is, using a broad palette of instruments but not swamping the piano, the winter of their discontent could be over.
 

http://wearsthetrousers.com/2009/10/27/tori-amos-midwinter-graces-2009/

Για κάποια που τραγουδάει “recovering Christians,” (In the Springtime of His Voodoo) η Tori Amos δεν θα ήταν ποτέ η πρώτη τραγουδίστρια που θα σου ερχόταν στο μυαλό για κυκλοφορία χριστουγεννιάτικου άλμπουμ. Αλλά κατορθώνει να κάνει ακριβώς αυτό, με ένα άλμπουμ που τα έχει όλα, και κλασσικές χριστουγεννιάτικες επιτυχίες, ( ”What Child, Nowell”, “Star of Wonder”) κάτω από το πρίσμα της Τοri φυσικά, και νέες συνθέσεις που συμπληρώνουν το track list με lounge-act-at-christmas διάθεση.  Ο πρώτος  της χριστουγεννιάτικος δίσκος, Midwinter Graces, κυκλοφόρησε μόλις αυτήν την εβδομάδα.

Αν έχεις βαρεθεί τα κάλαντα και τα ίδια και τα ίδια κάθε χριστούγεννα, αυτή είναι η χριστουγεννιάτικη σου σωτηρία, ίσως  (αν είσαι και fan, κυρίως), γιατί η φωνή της προσθέτει μια νέα διάσταση στο χριστουγεννιάτικο μουσικό τοπίο.

http://www.myspace.com/ToriAmos

http://www.facebook.com/toriamos

http://twitter.com/therealtoriamos

happy go lucky

Ή αλλιώς γιατί σήμερα είναι η τυχερή μου μέρα,

ή αλλιώς πως να νιώσεις πολύ χαρά, με πολύ απλά βήματα, και χωρίς κόπο.

0) Αναζητώ μια οδό, η opel έχει μεταφερθεί σε μια οδό Κομνηνών στο Ελληνικό, αλλά υπάρχει και Κομνηνών στην Αργυρούπολη… είναι λίγο μπέρδεμα,…, ρωτάώ 2 περαστικούς. Ο πρώτος συμβουλεύτηκε χάρτη για να με εξυπηρετήσει, η δεύτερη ευγενέστατη κυρία, άφησε τον άντρα της να περιμένει στο μπροστινό αυτοκίνητο για να μου εξηγήσει αναλυτικότερα….!

1) Φτάνω στην Κομνηνών και στο συνεργείο να φτιάξω τον καθρέπτη του αυτοκινήτου που κάποιος (με απίστευτη αίσθηση του χιούμορ) αποφάσισε να μου αφαιρέσει εχτές το βράδυ, για να διαπιστώσω ότι κάνει τα μισά χρήματα από όσα είχα φανταστεί.

2) στα starbucks όπου σπεύδω να ευχαριστήσω τον εαυτό μου και να ξοδέψω μερικά από τα έξτρα χρήματα που περίσσεψαν από τον καθρέπτη, διαπιστώνω ότι τα χριστούγεννα ήρθαν στην πόλη.!

3) βγαίνοντας από το κατάστημα με το φρεσκοαλεσμένο christmas blend ανά χείρας πατάω προσεκτικά για να μην πατήσω μια πανέρμορφη πασχαλίτσα, ενώ από δίπλα πετάει μια κίτρινη (απίστευτα έντονο κίτρινο, σαν καρτούν) πεταλουδίτσα! (Υπερπαραγωγή!!)

4) προχωράω ακάθεκτη, και ολίγον χαμογελαστή πλέον, φτάνω στο κατάστημα που σκοπεύω μήνες τώρα να κάνω μια αλλαγή και δεν έχω προκόψει, και λεω από μέσα μου, τώρα εγώ ότι θυμάμαι χαίρομαι, δεν πρόκειται να μου το κάνουν το χατήρι, αλλά ναι, υπάρχει Θεός(!) και η υπεύθυνη στις αλλαγές μου δίνει ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ και μου λέει ότι ΔΕΝ ΛΗΓΕΙ ΠΟΤΕ!!! (Φτάνει να το χρησιμοποποιήσω στο ίδιο κατάστημα της αλυσίδας). Θα το πω, και θα πω και ένα μεγάλο μπράβο, είναι τα ΚΟΣΤΑ ΜΠΟΝΤΑ! Τhank you!

5) έχοντας πια αναθαρήσει ότι ναι, ότι θέλω σήμερα θα γίνει, συνεχίζω με θράσσος σε άλλο κατάστημα του οποίου αυτή τη φορά η τσαντούλα με το δωράκι έχει πια γίνει μέρος αυτού του σπιτιού…, και ναι, η κυρία στο ταμείο αν και διαπιστώνει ότι έχει περάσει διάστημα 2 μηνών και πλέον, με αφήνει να το αλλάξω, όταν δε φτάνω να πληρώσω και ρωτάω αν υπάρχει διαφορά, μου λέει, “ναι, βεβαίως υπάρχει, και μου δίνει πίσω 7 ευρώ!!!!!!!!!!!!! Μπράβο και πάλι και πολλά ευχαριστώ στην κα στα OXFORD που μου έκανε την ζωή πιο εύκολη!

6) πλέον δεν πιστεύω στα μάτια μου, νιώθω σαν τον Jim Carrey στο Truman Show, λέω δεν μπορεί θα έχω φάει κλήση για το παράνομη στάθμευση, ποτέ δεν ξέρεις πια με την δημοτική αστυνομία. Πλησιάζοντας το αυτοκίνητο, βλέπω πράγματι ένα χαρτάκι στο παρμπρίζ,… αλλά είναι ένας ακόμη λόγος να χαμογελάσω(!) …μάρκετινγκ σου λέει ο άλλος! Η κα Σαρρή διαφημίζει το νέο της salon de beaute, και παρακαλώ πολύ ιδού και οι τιμές!

7) Με το ηλίθιο χαμόγελο στα χείλη (για να μην παρεξηγούμαστε, συνήθως είμαι στρίτζω) ανηφορίζω, αυτή τη φορά οδηγώντας, με κατεύθυνση τα lidl και τα marks n spencer. Εννοείται χαμογελάω στον οδηγό που έχει μπλοκάρει όλο το πάρκινγκ στο σούπερ μάρκετ γιατί το βρίσκω ψιλο-αστείο, και γιατί δεν χαλιέμαι πλέον ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ, και εκείνος ανταποδίδει…. σχεδόν όπως στο διαφημιστικό είμαστε, μόνο η μουσικούλα μας λείπει!

Αφού έχω ζήσει την απόλυτη εμπειρία, να μου αρέσω στο δοκιμαστήριο (όχι αυτό δεν παίζει, κάτι μου ρίξανε στον καφέ στα starbucks δεν γίνονται αυτά σου λέω!!!), πηγαίνω στο ταμείο, όπου και ζητάω (ΜΑΘΕ ΝΑ ΖΗΤΑΣ!!! αυτό έπρεπε να έχω βάλει τίτλο, τελικά ΔΟΥΛΕΥΕΙ!!) αν είναι εύκολο να μου δώσουν την κρεμαστούλα, η κοπέλα μου απαντάει αφοπλιστικά, ασφαλώς όσες θέλετε, και βάζει 3-4 κρεμάστρες στην τσάντα με τα ψώνια μου…….

Αν δεις μια χαζοχαρούμενη εκεί έξω, να χαμογελάει, μην την κράξεις, μπορεί απλά να είναι η μέρα της!

blogger 1oς έτους!!!

Δεν ξέρω πως/που/γιατί/ αλλά για κάποιο λόγο, ή και για κανένα, στις 30/10/2008 ξεκίνησα (όχι δειλά δειλά, αλλά μάλλον με φόρα!) το πείραμα του blogging.

http://marizz.wordpress.com/2008/10/30/why-i-blog/

Ένα από τα πρώτα μπλογκ που διάβασα, και ένα από αυτά που ακόμη διαβάζω, ήταν αυτό της Ριτς. http://ritsmas.wordpress.com/

Η αμεσότητα, η σεμνότητα, η αισθητική, και η αντίληψη με γοήτευσαν. Η ανάγνωση, έφερε τον σχολιασμό, και ο σχολιασμός την διαπίστωση της ανάγκης για έκφραση, γραπτή και ανοιχτή προς πάσα κατεύθυνση. Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι πρώτοι “φίλοι” ήρθαν μετά από βόλτα της Ριτς, και ευγενικό σχόλιο για τα καλορίζικα, οι πόρτες άνοιξαν, και ένα νέο μπλογκάκι γεννήθηκε! Από τότε κύλισε ένας χρόνος, με γιορτές και πανηγύρια, αναποδιές και μικρο-χαρές, εθνικές εκλογές και οικονομική κρίση. Ένας χρόνος με νέους φίλους, νέους λόγους να μουρμουρίζω, νέα σχόλια να με κάνουν να χαμογελάω, νέες σκέψεις να με βασανίζουν.

Όταν ξεκίνησα αυτό το ταξίδι, δεν είχα πακετάρει σχεδόν τίποτα μαζί μου. Μόνη αποσκευή, οι κεραίες μου ανοιχτές. Ένα χρόνο μετά, και έχοντας πλεόν ξεπεράσει τη φάση της εμμονής με τα στατιστικά, τα ορθογραφικά λάθη, και τις παρενέργειες των όχι και τόσο θερμών πάντα σχολίων, είμαι ακόμη εδώ (αυτό όχι, δεν το φανταζόμουν!), και κοίτα, πόσα πραγματάκια έχω μαζέψει στις αποσκευές μου!  Εύχομαι να’μαστε καλά και να ταξιδεύουμε, πάντα πρώτα με το μυαλό, κι ύστερα και με το σώμα.

Φιλιά πολλά!

dear creatures – πιο φθινόπωρο, ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!

Αντλώντας έμπνευση από την vintage αισθητική του ‘60, στην Αμερική τoυ ‘οδηγισμού’  και του κάμπινγκ στην εξοχή, το concept της dear creatures για το φετινό φθινόπωρο, μας βγάζει έξω, στη φύση, με μια νοσταλγική διάθεση, που ταιριάζει με τις λιτές, μίνιμαλ, σχεδόν πουριτανές γραμμές των ρούχων της, και γεύση από ψυχεδελικά 60ς κορίτσια, με μίνι, και ανέμελη διάθεση.

Προς το παρόν έχω ερωτευτεί το concept, και όχι μόνο τα ρούχα, αναμένωντας τη λειτουργία του  e-shop.

http://www.dearcreatures.com/index.html

o Marc Jacobs … κρατάει Hermes (και άλλα άσχετα)

Σάββατο, πρωί, ψιλόβροχο, βγάζω βόλτα τη μικρή (τετράποδη αδυναμία μου). Είναι η ώρα τέτοια που είναι πολλά χαριτωμένα τετράποδα στο πάρκο. Ξάφνου το μάτι μου πέφτει πάνω σε  έναν καλογυμνασμένο – ίσως γοητευτικό, ίσως πολύ gay- μαυροντυμμένο κύριο με φούστα. Προσπαθώ να διακρύνω το εσώρουχο του (δεν ξέρω γιατί, ενστικτωδώς, έτσι όπως έχει σκύψει), αλλά μάταια.

Μα, ναί, τώρα τον αναγνωρίζω! Είναι ο Marc o Jacobs! Πως δεν το σκέφτηκα και νωρίτερα;

Όχι δεν βρίσκομαι στη Νέα Υόρκη, αυτός βρέθηκε καταζητούμενος στο bag that style, το blog που ασχολείται αποκλειστικά με την τσάντα που κρατούν οι επώνυμοι, και ούτε λίγο ούτε πολύ  ο κος Jacobs πήρε τους δρόμους με την Birkin του ανά χείρας! Άκουσον – άκουσον!

Για περισσότερους celebs με τσάντες, ΕΔΩ: http://www.bagthatstyle.com/

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΙΚΟΝΙΖΟΜΕΝΟ, ΔΕΣ ΕΔΩ: http://www.bagthatstyle.com/celebrity/marc-jacobs/

Εδώ και μία ολόκληρη δεκαετία, η συνεργασία του Jacobs με τον Γερμανό φωτογράφος Juergen Teller, είχε σαν αποτέλεσμα τη διαμόρφωση και δημιουρηία ενός brand τόσο ισχυρού και ταυτόχρονα μιας απόλυτα μοναδικής οπτικής αισθητικής. Οι δύο τους συνεργάστηκαν τόσο για τις αντρικές όσο και για τις γυναικείες συλλογές  του σχεδιαστή, αλλά και στα αξεσουάρ α και φυσικά τα αρώματα.

Η ιδιότυπη, ιδιοσυγρασιακή οπτική γωνία του Teller και η χρήση ασυνήθιστων μοντέλων και διάσημων ανθρώπων σε όχι και τόσο κολλακευτικές πόζες, αποτέλεσε τη μαγιά πάνω στην οποία βασίστηκε η συνταγή της επιτυχημένης αυτής δεκαετούς πορείας. Αντανακλώντας την μοναδικοτητα της μπράντας, επιστρατεύτηκαν πρωτότυπα και ανατρεπτικά μοντέλα όπως η Sofia Coppola, Charlotte Rampling, Meg White, Kim Gordan και Thursten Moore, Michael Stipe, Rufus Wainwright, Harmony Korine, Cindy Sherman, William Eggleston, Samantha Morton, Winona Ryder, Roni Horn, Victoria Beckham and Juergen Teller himself μεταξύ άλλων!

Marc Jacobs Advertising 1998-2009,Eκδόσεις Steidl.

Ξεφύλισσε το ΕΔΩ: http://www.hintmag.com/shelflife/jun09/cover.htm