Ναι, άρχισα το christmas shopping, έχω γίνει σουηδέζα, προγραμματίζω για να μην τρέχω ασθμαίνοντας με τους υπόλοιπους πανικόβλητους κατοίκους αυτής της πόλης… παραμονές, για ποδοπάτημα στο κέντρο, σε αναζήτηση πρωτότυπων, genial, γουστόζικων, κτλ δώρων. Ούτως ή άλλως οι ονομαστικές γιορτές έχουν ήδη μπει σε full programme, όλο και κάποιο Νίκο, Αντρέα θα έχεις, δεν είναι κακό να είσαι προετοιμασμένος. Άσε που πάντα, όσα και ότι και να έχεις, θέλεις και το κάτι τι σου το καινούριο στο χριστουγεννιάτικο στολισμό του σπιτιού σου.
Μετά από τιπ φιλενάδας, κατέληξα το περασμένο Σάββατο στο νέο κατάστημα BUTLER στον αριθμό 28 της Μητροπόλεως. Ti είναι το BUTLERS; Εκ Γερμανίας ορμόμενη σπιτο-λογική με μικρά και χρήσιμα, όσο και χαριτωμένα αντικείμενα για το σπίτι, το μπάνιο, την κουζίνα, αλλά και διακοσμητικά, που προσδίδουν μια λεπτομέρεια λίγο πιο playful στο χώρο μας, χωρίς να αδειάσουν το πορτοφόλι μας.
Νομίζω πολύ clever το concept, και κατάλληλο για τους δύσκολους αυτούς καιρούς… Πολύ σωστό μάρκετινγκ, πολύ λογικές τιμές, εκπτωτικό κουπόνι για το πρώτο διάστημμα λειτουργίας του καταστήματος, κόσμος πολύς και χαμογελαστός, και πάρα πολύ φιλική εξυπηρέτηση από νέες κεφάτες φατσούλες στο κέντρο της πόλης. Συνδυάζεται τέλεια με τσιμπολόγημα στο Φασόλι, παγωμένες μπύρες στο Booze, ή βόλτα στην Ερμού και καφεδάκι και γλυκό στου Χατζή!
Μικροέπιπλα εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, αντικείμενα για το σπίτι, όπως βάζα, σερβίτσια, κορνίζες, φωτιστικά, κουβέρτες, τραπεζομάντιλα, πολυθρόνες, σκαμπό, ρολόγια, διακοσμητικά αντικείμενα, αποτελούν τα προϊόντα της Butlers. Τα BUTLERS έκαναν την είσοδο τους στη χώρα μας, (που αλλού;) στην test market Θεσσαλονίκη το Σεπτέμβριο, με στόχο την ανάπτυξη περισσότερων από 10 καταστημάτων εντός της τριετίας.
Η μαμά εταιρία τρέχει με γοργούς ρυθμούς ανάπτυξης, αφού από το 1999 που πρωτοεμφανίστηκε στη γερμανική αγορά μέχρι το 2005 επιτεύχθηκε ο στόχος των 50 καταστημάτων και ξεκίνησε η επέκταση της εκτός συνόρων, σε Λονδίνο, Ζυρίχη και Βιέννη. Μάλιστα το 2006 ανοίγει το πρώτο σημείο πώλησης Butlers εκτός Ευρώπης και συγκεκριμένα στο Ντουμπάι με τη μέθοδο του franchising. Στη συνέχεια προβαίνει σε συνεργασίες για την επέκτασή της και σε Σαουδική Αραβία, Ρωσία και Σλοβενία. Σήμερα η αλυσίδα αριθμεί περισσότερα από 80 καταστήματα διεθνώς, διαθέτει περίπου 600 εργαζόμενους, ενώ τα καταστήματά της επισκέπτονται περί τα 23 εκατ. άτομα ετησίως. H Butlers έχει βραβευτεί με το “German Retail Award” το 2004 και το 2005 ήταν finalist στο διεθνή διαγωνισμό “Entrepreneur of the Year”.
Αλήθεια, εσύ θυμάσαι πόσο σπουδαίο μας φαινόταν που θα ερχόταν το 2000; To MΙΛΕΝΙΟΥΜ δεν το λέγανε; Πόσο παλιά φαντάζουν τώρα αυτά… Τα χρόνια περνούν …τελικά και κάνουμε απολογισμό. Ο καθένας για λογαριασμό του, και όλοι για λογαριασμό …των άλλων. Δεν θα σου πω, πως βλέπω εγώ αυτά τα 10 χρόνια, και αν μου έφεραν αυτά που ονειρευόμουν τα χριστούγεννα του… 1999, (άστο, καμία σχέση σου λέω! …F…! ήμουν…. μόλις 24 τότε!!!) Θα σου θυμίσω όμως, άλλες αγαπημένες στιγμές της δεκαετίας, λιγότερο προσωπικές, ή ίσως … και πολύ προσωπικές, επιλέγοντας ανάμεσα σε ορισμένες, από τις άπειρες, που δημοσιεύονται αυτές τις μέρες, λίστες!!! ΛΑΤΡΕΥΩ!
είναι Παρασκευή, και δεν είμαι για πολλά πολλά, ή μάλλον είμαι για πάρα πολλά, και πρέπει να τα προλάβω, έχω όμως happy mail για μια ακόμη φορά, και αυτή τη φορά επειδή the sky is blue and I love you, αποφάσισα να μοιραστώ ένα μυστικό μαζί σου.
Πήρα για τον αντρούλη, βιβλίο με συνταγές για τα Χριστούγεννα!!!
Πήρα για την γράφουσα, κοριτσίστικο ανάγνωσμα για χριστουγεννιάτικη γλύκα χωρίς… θερμίδες!
Πήρα αγαπημένο Martin Amis. (για κάθε ώρα και στιγμή)
Από εδώ το πάω, από εκεί το πάω, όλο για τα χριστούγεννα σου λέω σήμερα!! …Ε, ναι καλά κατάλαβες, για ποιόν άλλο θα ήταν αυτό!!
Πήρα κάτι κλασσικό, και αγαπημένο.
Πήρα κάτι ακόμη για τον αντρούλη, γιατί γιορτές είναι, ας χαλαρώσει λίγο κι αυτός, ας μην τον βάλω μόνο στην κουζίνα…
Πήρα κι άλλα, όλα με το απαραίτητο ραβασάκι, και την εγγύηση ικανοποίησης, και προθυμία επιστροφής σε περίπτωση τυχόν προβλημάτων….
Το μυστικό κρατάει χρόνια, και θα κρατήσει για πολλά πολλά ακόμη. Και οι λόγοι είναι 3 και πολύ απλοί.
1) Είμαι βιβλιο-φάγος, βιβλιο-μανής, βιβλιο-junkie, βιβλιο-άρρωστη, βιβλιο-…συμπλήρωσε το κενό. Αν και εσύ είσαι βιβλιοφάγος, θα έχεις κάποια στιγμή, πανικοβληθεί με τη σκέψη, και “Που θα τα βάλω τώρα όλα αυτά τα βιβλία;”, Ok, και γεμίσαμε τη βιβλιοθήκη, βάλαμε και ραφάκια στο μικρό υπνοδωμάτιο, βάλαμε και ραφιέρα, ok, καλά το πας, να βάλω και στο πάτωμα στίβες που είναι trendy, ναι οk, αλλά για φαντάσου τι έχει να γίνει σε λίγα χρόνια αν συνεχίσεις με αυτούς τους ρυθμούς…. Είναι απλό. Λέγεται second hand market, και ναι, το ξέρω δεν είναι καινούριο, είναι από τις παλιότερες συνήθειες, και σίγουρα έχεις αγοράσει στο Παρίσι και στο Λονδίνο, και σε κάθε γωνιά πολιτισμένης χώρας και πόλης, ένα βιβλίο από δεύτερο χέρι, και είχε αυτήν την ρομαντική ατμόσφαιρα ένος άλλου ή και πολλών άλλων αναγνωστών, και μια μυρωδιά… άστα να πάνε.
well, φαντάσου τώρα αυτό αλλά πολύ πολύ καλύτερο, φαντάσου το με ratings, αστεράκια, reliability, used/unused επιλογές, (πόσες φορές αγόρασες ένα βιβλίο, και ήταν τεράστια… και δεν το διάβασες ποτέ, για να μην σου πω, πόσα βιβλία εξειδικευμένα, που σε ενδιαφέρουν μια δεδομένη στιγμή, και μετά θέλεις να τα διώξεις και δεν ξέρεις που…. ) και άριστη ποιότητα, φαντάσου ένα site στο οποίο παραγγέλνεις όποιο βιβλίο θέλεις, και αυτό έρχεται στο σπιτάκι σου από όποιον το διαθέτει εκείνη τη χρονική στιγμή, από βιβλιοπωλεία, μέχρι ανεξάρτητους πωλητές – αγοραστές σαν κι εσένα. (εγώ επιλέγω πάντα UK για να τα λαμβάνω σε λίγες μόλις ημέρες)
2) Έχω οικολογικές ανυσηχίες, είμαι ευαισθητοποιημένη σε θέματα περιβαλλοντικά, πως να το κάνουμε… Όμως βασική αρχή της ανακύκλωσης είναι η επαναχρησιμοποίηση. Αν και εσύ έχεις οικολογικές ανυσηχίες, νομίζω σε ενδιαφέρει. Όλοι όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν ότι αυτό είναι ένα σπίτι όπου ανακυκλώνουμε ακόμη και το εισητήριο του μετρό. Με τεράστια ικανοποίηση δε! Όμως πριν το recycling, υπάρχει πάντα το reusing, για παράδειγμα κρατάω πάντα συσκευασίες και τις κάνω χρήσιμα άλλα πραγματάκια, τώρα θα μου πεις μιλούσαμε για βιβλία, ε ναι λοιπόν, γιατί να μην δώσω σε κάποιον άλλο ορισμένα από αυτά που με πνίγουν στο σπίτι, που δεν μου ταιριάζουν πια, που έκαναν το δρόμο τους, και μπορούν πια να με αφήσουν να τα αποχαιρετήσω…
3) Είναι σχεδόν ΤΣΑΜΠΑ! 1,47 ευρώ είναι μια πολύ λογική τιμή αγοράς στο alibris. Ναι, 1,47 ευρώ. Γιατί; Πρέπει νομίζεις πάντα να δίνεις 20 ευρώ για να χαλαρώσεις λίγο το βράδυ πριν κλείσεις τα βλεφαράκια σου; Έ όχι δα!
ΔΙΑΔΩΣΕ ΤΟ!
Και τώρα πρέπει να σε αφήσω, το πρώτο ΕΠΙΣΗΜΟ CHRISTMAS WRAPPING ΤΗΣ ΣΕΖΟΝ ΞΕΚΙΝΑΕΙ!!!
Θα μου πεις, ο πλανήτης ενωμένος (ποτέ νικημένος) σουλατσάρει στον κόσμο του internet αναζητώντας την δωρεάν και ελεύθερη διασκέδαση/ξεκούραση/ψυχαγωγία χρόνια τώρα. Από τα χρόνια του τάβλι και της πασιέντζας όμως κύλησαν πολλές ώρες, και πολλά βαρετά λεπτά (αιώνες μη σου πω) σε γραφεία, καταστήματα, ιατρεία, σουβλατζίδικα, περίπτερα, ψιλικατζίδικα, πολυεθνικές και ελληνικότατες καθώς πρέπει εταιρίες.
Ο Έλληνας είναι και λίγο τεμπελάκος, λίγο το θέλει το διάλλειμμα του, το πίνει το φραπέ του, το παίζει το κομπολόι του. Γνωστό κι αυτό. Αν βέβαια νομίζεις ότι κάθε φορά που παίζεις poker στο facebook είσαι ένας από τους πολλούς τζογαδόρους ελληνάρες, γελιέσαι πλάνην οικτράν. Ο πλανήτης σύσσωμος σκοράρει ώρες ατελείωτες μπροστά στο μαραφέτι και ποστάρει γεμάτος υπερηφάνεια τα κατορθώματα του στο wall του αμέσως μετά.
Στο σημείο αυτό να παρακαλέσω τους φίλους μου να μην μου στέλνουν requests από το FarmVille καθότι δεν είμαι αγρότισσα μόνη ψάχνει, και δεν την ακούω με τις φάρμες. Έχω σκαλώσει ΠΟΛΥ άσχημα με το Cafe World και ευχαριστώ πολύ τους “φίλους” που στέλνουν φαγάκι να σερβίρω όταν ξεμένω και τεμπελιάζω στην κουζίνα μου.
Αν ρίξεις μια ματιά στα στατιστικά, και αντιληφθείς το μέγεθος της τεμπελιάς μας…, θα τρομάξεις!
Αν σκεφτεί κανείς ότι το Cafe World λανσαρήστηκε από την φιλόδοξη Ζynga μόλις στις 3 Οκτωβρίου και σήμερα, μόλις λίγους μήνες αργότερα, 10 εκατομμύρια σχεδόν χρήστες του facebook διαθέτουν λίγο ή περισσότερο από το χρόνο τους σε αυτήν την “εφαρμογή”,
Zynga Strikes Again With Cafe World!
October 3rd, 2009
Zynga launched a new Facebook application. Here is the official description of Cafe World:
“In Café World, you’re in charge of your very own restaurant. Choose from dozens of dishes to cook, then slice, chop, saute and bake your way to the top of the culinary world!
It’s up to you to decorate your café any way you want with hundreds of items and styles to choose from. And if you need a break, you can always visit your friends’ restaurants and try their daily specials… you might even find someone you can hire!”
Zynga is the #1 social gaming company on the web. Zynga was founded specifically to add a social element to casual online games because we love games, and we love them most when we’re playing with friends! Social games provide a more fun, competitive and contagious experience. Zynga delivers on the promise of social networks, making it easy to connect with old friends and make new ones (no download required!). Zynga has something for everyone: casino games, word games, board games, role playing games and party games which can be found on Facebook, MySpace, Bebo, Friendster, and Hi5.
Ναι καλά το κατάλαβες, είναι πολλά τα λεφτά Άρη, και μην ακούσω για κρίση και άλλα τέτοια, στη Ζynga ζητούν περί τα 300 άτομα αυτήν την περίοδο…
Ο Roy Sehgal (φώτο), ο πιτσιρικάς στη φώτο, δεν είναι ένας ακόμη ευτυχισμένος χρήστης κάποιας fun εφαρμογής, αλλά ο γενικός διευθυντής του Clubhouse Studio, του νέου στούντιο σχεδιασμού παιχνιδιών της Zynga το οποίο φέρει τα credits για το σχεδιασμό του Cafe World σε διάστειμμα μόλις 5 μηνών. Ο τυπάκος αυτός με προϋπηρεσία στο MTV, δημιουργός του MTV Networks, μπήκε στο δυναμικό της Zynga τον περασμένο Απρίλιο, όταν η εταιρία απασχολούσε περίπου 200 εργαζομένους.
Σήμερα, με περισσότερα από 500 άτομα στο εργατικό δυναμικό της, και 100 συμβόλαια, συνεχίζει σε ρυθμούς ανάπτυξης, εμμέσω κρίσης, χάρη στις ομάδες της που απαρτιζόμενες από 20-25 ταλαντούχους επαγγελματίες διαφορετικών ειδικοτήτων, υλοποιεί προϊόντα που άλλοτε κόστιζαν 10 εκατομμύρια δολάρια, και απαιτούσαν 2 χρόνια για την ολοκλήρωση τους.
Περισσότερα για το ταχύτερα αναπτυσσόμενο παιχνίδι στην ιστορία, ΕΔΩ:
Έλα σε ένα κατάστημα BSB, επέλεξε τα ρούχα που εκφράζουν το δικό σου στυλ, συνδύασέ τα όπως καμία άλλη, φωτογράφισε και στείλε μας το look που δημιούργησες και γίνε το νέο αστέρι στον κόσμο της μόδας!
ΔΩΡΑ Οι τρεις πρώτες θα κερδίσουν δωροεπιταγές αξίας 500 €, 300 € και 200 € αντίστοιχα ενώ η καλύτερη θα έχει επιπλέον τη μοναδική ευκαιρία να συμμετέχει στην επόμενη καμπάνια της BSB. Οι είκοσι πιο ταλαντούχες θα βραβευθούν για τις δημιουργίες τους.
1. Επέλεξε τα ρούχα που εκφράζουν το δικό σου στυλ
2. Δημιούργησε το look που σε αντιπροσωπεύει
3. Φωτογράφισε το με τη φωτογραφική σου μηχανή ή με το κινητό σου
4. Στείλε τη φωτογραφία με:
mms στο 6979 977850 ή
e-mail στο contest@bsbfashion.com ή
ταχυδρομείο στην διεύθυνση: BSB, 10ο χμ Ε.Ο. Αθηνών Λαμίας, 14342, Ν. Φιλαδέλφεια (με την ένδειξη The Stylist Project)
ή άφησε την σε ένα κατάστημα BSB
5. Συμπλήρωσε απαραίτητα το ονοματεπώνυμο σου, το τηλέφωνο επικοινωνίας και το e-mail σου.
_ Παίζω, δεν βλέπεις; Πνίγω τη μπάλα – σκούικι! Eσύ τι κάνεις πιά τόσες ώρες σε αυτό το γραφείο;
_ε, που να σου εξηγώ τώρα…. δουλίτσα, μικρή μου. Τελειώνω σε λίγο…
_ και όλα αυτά τα τζάτζαλα τα χρειάζεσαι; Μόνο εγώ λείπω από εκεί πάνω!Μα καλά, πόσο χρονών είσαι τελικά;
_χμ, τώρα που το λες, ίσως υπάρχει ένας σχετικός παλιμπεδισμός…., θα τα μαζέψω όμως, θα βάλω τάξη, θα δεις.
_τι είναι πάλι; τι κοιτάζεις Μπιζού;
_ωραία είναι που χαμήλωσες τα φώτα, φαίνεται τακτικό το γραφείο επιτέλους!
_πάτησα το send μικρή μου, γιαυτό! μαγικό κουμπί!!! (είναι υπέροχα τα deadlines, γιατί… η αγωνία έχει τέλος!)
<κάτι θέλει αυτός ο τοίχος, τώρα που τον βλέπω, που δεν τον κρύβει το βουνό με τα χαρτιά, νομίζω… χμ…>
_τι είναι τούτο πάλι; μακρυνοί συγγενείς;
_είναι το άλμπουμ για τις φωτογραφίες του γάμου! Είδες πόσα γραμματόσημα; Δεν είναι τρομερή η τύπισσα στο etsy;
_άνοιξε το ντε, να το δούμε! Τι περιμένεις;
_ωωωω!, πολύ μου αρέσει!!!, θα βάλεις και δικές μου φώτος μέσα, ε;
_χμ, δε νομίζω, όχι σε αυτό!
_καλά το φαντάστηκα, εγώ πάω μέσα, νομίζω ο άλλος κάτι φτιάχνει, μου έχει σπάσει τη μύτη! πάω να δω…!
_τι γίνεται εδώ; προχωράμε βλέπω!! Τέλεια φαίνονται τα ορντέρβρ! Να δοκιμάσω ένα;
_εγώ δεν θα δοκιμάσω;!
_έλα πάμε να στρώσουμε τραπέζι εμείς!
_εγώ κουράστηκα, πάω να παίξω λίγο και μετά λέω να την πέσω…. καληνύχτα..
19/11 Παγκόσμια ημέρα ενάντια στην κακοποίηση των παιδιών.
Προβληματίστηκα αρκετά, και τελικά αποφάσισα ότι δεν θέλω να φιλοξενήσω εικόνες που με σοκάρουν σε αυτό το μπλογκ. Με αφορμή αυτή τη μέρα, προτίμησα να παίξω με τις τελευταίες φώτος τις Μπιζού.
Ναι είμαι magazine junkie, ναι, πεθαίνω για editorial μόδας, για glossy σελίδες, για φρύδια ανασηκωμμένα ελαφρώς αλαζονικά, για υπερμεγέθη χείλη, βλεφαρίδες, για φωτογραφίσεις μαυρόασπρες, ατμοσφαιρικές, που με μεταφέρουν σε ένα κόσμο πλαστικό, άυλο, ονειρικό, πολλές φορές εξωπραγματικό, ένα κόσμο με όμορφα, σέξυ, μοδάτα, ατσαλάκωτα, και ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ρούχα.
Όμως είμαι 34, όχι 14, ούτε καν 24. Δεν μπορώ να σου πω ότι πάντα κάνω relate με τα φρέσκα προσωπάκια στο glamour και στο elle, ούτε καν στη madame figaro και το marie claire.
Μερικές φορές όμως, οι φωτογράφοι νοσταλγούν μια άλλη εποχή, όπου τα κασέ ήταν παχυλά και τα κορίτσια εδώ που τα λέμε ήταν – ευτυχώς – πιο ζουμερά. Kαι φωνάζουν τις ΣΟΥΠΕΡ-γυναίκες, την Helena, την Nadia, την Claudia, την Amber, την Cindy, την Τatiana, την Kristen. Με την εμμονή της μόδας στα νέα πρόσωπα, καλό είναι να θυμόμαστε πότε πότε, ότι η ομορφιά δεν είναι ζήτημα ηλικίας.
Στο τεύχος Σεπτεμβρίου του Harper’s Bazaar, 8 από τις πιο γοητευτικές 90ς μούσες της μόδας, δέχονται το μαγικό κλικ του Peter Lindbergh. Πριν βιαστείς να σκεφτείς ότι ok, είναι κουκλάρες, αλλά πατημένα 40, θα έχει πέσει πολύ photoshop, να σου πω ότι φωτογραφήθηκαν ΧΩΡΙΣ make up, XΩΡΙΣ παρεμβάσεις retouching. Kαι το αποτέλεσμα είναι …τόσο μαγικά αληθινό!
Πριν επισκεφτώ τη Βαρκελώνη για πρώτη φορά, και κάνοντας το σχετικό ψάξιμο, διάβασα κάπου ότι βασικό must do (τα σιχαίνομαι τα must, και τα πρέπει και τα σχετικά, ειρωνικά τονίζω με πλάγια και έντονα γράμματα) σε αυτό το ταξίδι είναι μια επίσκεψη στο κατάστημα Camper της πόλης. Μα πως είναι δυνατό κάτι τέτοιο!; Στην πόλη του Gaudi, των tapas, του Miro, της ατελείωτης βόλτας στην πολύβουη Rambla και το Bari Gothic, να μου λές να δω ένα κατάστημα με παπούτσια;
Κι όμως, η βόλτα στο Camper άξιζε! Τέτοια είναι η μοναδική άποψη και το στυλ του καταστήματος, που αποτέλεσε μέσα στα τελευταία χρόνια πόλο έλξης για πολλούς τουρίστες, και σύντομα οι έξυπνοι τύποι που βρίσκονται πίσω από όλο αυτό, μας πρόσφεραν το υπέροχο casa camper, ένα boutique hotel, για όσους θέλουν η διαμονή τους στην πόλη να έχει το απαράμυλο στυλ της φίρμας!
Υπό το σλόγκαν “reinvent your reality”, το νέο, ανανεωμένο website της Camper είναι ότι πιο cutting edge στο χώρο του design.
(δες και video)
Το event που πραγματοποίησε η εταιρία στις 12.9 στο Παρίσι, είναι μία από τις πολλές ενέργειες που τρέχουν ενισχύοντας το νέο σλόγκαν Reinvent Your Reality.
Όπως λέει και το δελτίο τύπου, στην ιστοσελίδα:
Όχι την πραγματικότητα με Π κεφαλαίο, ….την καθημερινή σου πραγματικότητα που σε διαμορφώνει, σου δίνει σχήμα! Κοίταξε γύρω σου, δες αυτά που αγαπάς και αυτά που δεν σου αρέσουν…
Τώρα το εύκολο κομμάτι: προσπάθησε να αλλάξεις αυτά που δεν σου αρέσουν. Πως; Mε χιούμορ, δημιουργικότητα, και το δικό σας προσωπικό τρόπο. Αυτή είναι η συνταγή της Camper για να επανεφέυρετε την πραγματικότητα σας! Και πάντα δουλεύει για εμάς!
Πιστό στο στυλ του αγαπημένου brand, το πόρταλ αντανακλά το πάθος για καινοτομία, και το πνεύμα του πειραματισμού που το χαρακτηρίζει.
Το δυνατό κόκκινο χρώμα, σήμα κατατεθέν της φίρμας, ενδυναμώνεται με γραφικά στοιχεία, ενώ καλούμαστε
να ρίξουμε μια ματιά στις νέες συλλογές παπουτσιών (δεν φαντάζεσαι τι σου έχουν ετοιμάσει!!!),
να ενημερωθούμε για ότι νεότερο ετοιμάζει η camper για εμάς (ναι, το βερολίνο δεν μπορούσε να περιμένει, νέο casa camper και στον 2ο πιο τρέντυ ευρωπαϊκό προορισμό),
και φυσικά να αγοράσουμε τα νέα αντικείμενα του πόθου μας.
After nearly two decades writing and recording some of her generation’s most emotionally powerful music, Tori Amos will release her first seasonal album, Midwinter Graces, on November 10 via Universal Republic. A follow up to Tori’s critically acclaimed studio album, Abnormally Attracted to Sin, Midwinter Graces will find Tori reworking and expanding on classic carols as well as developing some of her very own seasonal tracks.
Midwinter Graces is an album that has been in the making for the past 40 years. Raised in the Baltimore area under the watchful eye of her Methodist minister father, Tori grew up playing holiday carols at Sunday services and Christmas Day celebrations in her father’s church. These were the songs that gave a young Tori her first taste of music, and now almost 40 years later Tori gets her own chance to reimagine the classics.
Midwinter Graces Tracklist:
What Child, Nowell
Star of Wonder
A Silent Night with You
Candle: Coventry Carol
Holly, Ivy, and Rose
Harps of Gold
Snow Angel
Jeanette, Isabella
Pink and Glitter
Emmanuel
Winter’s Carol
Our New Year
Το ότι έχω ένα θεματάκι με την Τοri είτε το ξέρεις, είτε το μαντεύεις ή σου το λέω τώρα. Πάντως όταν της συμβαίνει κάτι, θα σου το λέω κι από εδώ, έτσι γιατί είναι κομμάτι του ποιά είμαι, του τι με απασχολεί, του τι μαθαίνω, ακούω, συζητάω.
Αυτήν την φορά, από το σκοτάδι με έβγαλε η φίλη μου η Β. και πολύ πολύ την ευχαριστώ!! Χαμπάρι δεν είχα πάρει! Το ψάχνω λίγο ακόμη και πέφτω πάνω στην κριτική, που έχει πιάσει εντελώς το νόημα. Παραθέτω αμέσως πιο κάτω:
If your immediate thought upon seeing the cover of Midwinter Graces is that Tori Amos might finally have Ascended up her own creative rectum, relax, hold your fire. The photo may have been digitally manipulated to within an inch of all-encompassing soullessness but the heart has not been cut out of her chest, and this is nowhere near the animatronic disaster the sleeve would suggest. First things first: Midwinter Graces is not a Christmas album. It doesn’t mention Christmas once, at least not explicitly by name. Instead it’s a veneration of the winter solstice, which, in the Wiccan tradition, celebrates the rebirth of the Sun, not the birth of the Son, and signifies a return to light after the longest day of the year has elapsed. In a neat/unfortunate parallel, whereas Amos’s recent albums have seemed eternally lengthy, Midwinter Graces nips guilelessly in and out, never outstaying its welcome, and consequently leaves a rosy glow.
Amos has spent a lifetime exploring the perceived divisions between the sacred and the profane, the Christian and the Pagan, or to put it in her terms, “marrying the Marys”. On Midwinter Graces, she takes this preoccupation to its logical (and perhaps most literal) conclusion, stripping back carols commonly regarded as Christian to their pre-evangelised forms, and working in some naturalistically rooted observations of her own. She’s always been a master at the ‘stealth verse’ – remember ‘A Sorta Fairytale’? – so it’s great to hear her injecting a truly alternative perspective into a certifiable classic like ‘Emmanuel’. Indeed, none of the traditional numbers go unmarked by Amos’s red pen. She thinks nothing of editing a lyric or verse here and there to suit her thematic needs, and it’s this return to some of the fearlessness of old that impresses most. And, unlike some of her recent material, there’s never the sense that the message is taking precedent over the music. Only ‘Harps Of Gold’ feels forced in that respect, shoehorning in the chorus of ‘Angels We Have Heard On High’ among nondescript original verses and glossing over the gap with a radio-friendly melody she could have composed in her sleep.
Much more successful is her inventive concatenation of well known carols ‘What Child Is This?’ and ‘The First Noel’ into album opener ‘What Child, Nowell’ (the altered spelling supposedly an ancient artefact). Here she uses harpsichord, sleigh bells and a modest John Philip Shenale orchestral score to sweep seamlessly between the verses of one song to the chorus of the other, as if they were always meant to be a whole. It’s a trick she repeats, though taking a slightly more Burroughsian approach, on ‘Holly, Ivy & Rose’, which excises lyrics from various versions of ‘The Holly & The Ivy’ and 15th century carol ‘Lo, How A Rose E’er Blooming’ and mixes them up. ‘Jeanette, Isabella’, an adaptation of a 16th century French carol, and ‘Star Of Wonder’ (aka ‘We Three Kings’) are substantially rewritten too, the latter being a brilliantly effective melodic and lyrical reinvention that owes much to Shenale’s Eastern-influenced string arrangement.
Seasonal albums are traditionally associated with strong family values, and it seems that solstice albums are no different (it’s not for nothing that Northern Europeans often call the solstice modrenacht, or Mother-Night). Not only does Amos duet with her niece Kelsey Dobyns on a slightly modified, medieval-tinged and brass-laden version of ‘Candle: Conventry Carol’, but her 9 year old daughter Natashya makes an unexpected cameo on ‘Holly, Ivy & Rose’. Amazingly, neither feels misjudged or amateurish. Clearly, Amos has taught her brood well. Of the Amos originals, the big band number ‘Pink & Glitter’ appears to dispense some motherly advice (“You’re surrounded by an army of two who adore you”) as an ode to letting little girls be little girls, while the comparatively unassuming but melodically pretty ‘Snow Angel’ lends a welcome touch of mystery and magic to the childhood experience of winter. Older members of the family also get a look in on the lovers’ ballad ‘A Silent Night With You’ and on the closing ‘Our New Year’, a bittersweet reflection on those who are sadly absent from the table come the festivities of December 31st, with more than a passing nod to Amos’s own brother Michael, similarly commemorated in ‘Toast’ from 2005’s The Beekeeper.
As accomplished as these Amos originals are, it’s her ‘Winter’s Carol’ that really gets the senses tingling. Here she mixes different strands of Pagan beliefs, illustrating an entanglement between the Holly King and the “summer queen” that, regardless of terminology, adheres to the usual changing of the seasons construct. But instead of the ceremonial battle often acted out in Pagan communities, Amos’s queen kisses goodbye to her wintry beau, their twice yearly evening of communion over, inevitably, all too soon. It’s an interesting twist, but that’s not all that makes the song remarkable. Over a tense backdrop of strings and tumbling piano, Amos alternates between a serenely collected vocal and an unhinged, witchy tone, making full use of the horizontal space in a way that will no doubt get the deluded Kate Bush copyist crowd braying louder than ever. Let them gnash their teeth; this is borderline genius.
Still, it can’t really be said that Midwinter Graces is a return to form for Amos. Not because it isn’t a great piece of work, but because her talent never really went away. It just got buried in filler. What this album does return to is a sense of cohesion, which, for an artist as idiosyncratic as Amos, is key to maintaining integrity. This being a festive release, it might not be enough to win back some of her eroding fanbase, but if Amos employs a similar approach to her next ‘proper’ studio album, that is, using a broad palette of instruments but not swamping the piano, the winter of their discontent could be over.
Για κάποια που τραγουδάει “recovering Christians,” (In the Springtime of His Voodoo) η Tori Amos δεν θα ήταν ποτέ η πρώτη τραγουδίστρια που θα σου ερχόταν στο μυαλό για κυκλοφορία χριστουγεννιάτικου άλμπουμ. Αλλά κατορθώνει να κάνει ακριβώς αυτό, με ένα άλμπουμ που τα έχει όλα, και κλασσικές χριστουγεννιάτικες επιτυχίες, ( ”What Child, Nowell”, “Star of Wonder”) κάτω από το πρίσμα της Τοri φυσικά, και νέες συνθέσεις που συμπληρώνουν το track list με lounge-act-at-christmas διάθεση. Ο πρώτος της χριστουγεννιάτικος δίσκος, Midwinter Graces, κυκλοφόρησε μόλις αυτήν την εβδομάδα.
Αν έχεις βαρεθεί τα κάλαντα και τα ίδια και τα ίδια κάθε χριστούγεννα, αυτή είναι η χριστουγεννιάτικη σου σωτηρία, ίσως (αν είσαι και fan, κυρίως), γιατί η φωνή της προσθέτει μια νέα διάσταση στο χριστουγεννιάτικο μουσικό τοπίο.
ή αλλιώς πως να νιώσεις πολύ χαρά, με πολύ απλά βήματα, και χωρίς κόπο.
0) Αναζητώ μια οδό, η opel έχει μεταφερθεί σε μια οδό Κομνηνών στο Ελληνικό, αλλά υπάρχει και Κομνηνών στην Αργυρούπολη… είναι λίγο μπέρδεμα,…, ρωτάώ 2 περαστικούς. Ο πρώτος συμβουλεύτηκε χάρτη για να με εξυπηρετήσει, η δεύτερη ευγενέστατη κυρία, άφησε τον άντρα της να περιμένει στο μπροστινό αυτοκίνητο για να μου εξηγήσει αναλυτικότερα….!
1) Φτάνω στην Κομνηνών και στο συνεργείο να φτιάξω τον καθρέπτη του αυτοκινήτου που κάποιος (με απίστευτη αίσθηση του χιούμορ) αποφάσισε να μου αφαιρέσει εχτές το βράδυ, για να διαπιστώσω ότι κάνει τα μισά χρήματα από όσα είχα φανταστεί.
2) στα starbucks όπου σπεύδω να ευχαριστήσω τον εαυτό μου και να ξοδέψω μερικά από τα έξτρα χρήματα που περίσσεψαν από τον καθρέπτη, διαπιστώνω ότι τα χριστούγεννα ήρθαν στην πόλη.!
3) βγαίνοντας από το κατάστημα με το φρεσκοαλεσμένο christmas blend ανά χείρας πατάω προσεκτικά για να μην πατήσω μια πανέρμορφη πασχαλίτσα, ενώ από δίπλα πετάει μια κίτρινη (απίστευτα έντονο κίτρινο, σαν καρτούν) πεταλουδίτσα! (Υπερπαραγωγή!!)
4) προχωράω ακάθεκτη, και ολίγον χαμογελαστή πλέον, φτάνω στο κατάστημα που σκοπεύω μήνες τώρα να κάνω μια αλλαγή και δεν έχω προκόψει, και λεω από μέσα μου, τώρα εγώ ότι θυμάμαι χαίρομαι, δεν πρόκειται να μου το κάνουν το χατήρι, αλλά ναι, υπάρχει Θεός(!) και η υπεύθυνη στις αλλαγές μου δίνει ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ και μου λέει ότι ΔΕΝ ΛΗΓΕΙ ΠΟΤΕ!!! (Φτάνει να το χρησιμοποποιήσω στο ίδιο κατάστημα της αλυσίδας). Θα το πω, και θα πω και ένα μεγάλο μπράβο, είναι τα ΚΟΣΤΑ ΜΠΟΝΤΑ! Τhank you!
5) έχοντας πια αναθαρήσει ότι ναι, ότι θέλω σήμερα θα γίνει, συνεχίζω με θράσσος σε άλλο κατάστημα του οποίου αυτή τη φορά η τσαντούλα με το δωράκι έχει πια γίνει μέρος αυτού του σπιτιού…, και ναι, η κυρία στο ταμείο αν και διαπιστώνει ότι έχει περάσει διάστημα 2 μηνών και πλέον, με αφήνει να το αλλάξω, όταν δε φτάνω να πληρώσω και ρωτάω αν υπάρχει διαφορά, μου λέει, “ναι, βεβαίως υπάρχει, και μου δίνει πίσω 7 ευρώ!!!!!!!!!!!!! Μπράβο και πάλι και πολλά ευχαριστώ στην κα στα OXFORD που μου έκανε την ζωή πιο εύκολη!
6) πλέον δεν πιστεύω στα μάτια μου, νιώθω σαν τον Jim Carrey στο Truman Show, λέω δεν μπορεί θα έχω φάει κλήση για το παράνομη στάθμευση, ποτέ δεν ξέρεις πια με την δημοτική αστυνομία. Πλησιάζοντας το αυτοκίνητο, βλέπω πράγματι ένα χαρτάκι στο παρμπρίζ,… αλλά είναι ένας ακόμη λόγος να χαμογελάσω(!) …μάρκετινγκ σου λέει ο άλλος! Η κα Σαρρή διαφημίζει το νέο της salon de beaute, και παρακαλώ πολύ ιδού και οι τιμές!
7) Με το ηλίθιο χαμόγελο στα χείλη (για να μην παρεξηγούμαστε, συνήθως είμαι στρίτζω) ανηφορίζω, αυτή τη φορά οδηγώντας, με κατεύθυνση τα lidl και τα marks n spencer. Εννοείται χαμογελάω στον οδηγό που έχει μπλοκάρει όλο το πάρκινγκ στο σούπερ μάρκετ γιατί το βρίσκω ψιλο-αστείο, και γιατί δεν χαλιέμαι πλέον ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ, και εκείνος ανταποδίδει…. σχεδόν όπως στο διαφημιστικό είμαστε, μόνο η μουσικούλα μας λείπει!
Αφού έχω ζήσει την απόλυτη εμπειρία, να μου αρέσω στο δοκιμαστήριο (όχι αυτό δεν παίζει, κάτι μου ρίξανε στον καφέ στα starbucks δεν γίνονται αυτά σου λέω!!!), πηγαίνω στο ταμείο, όπου και ζητάω (ΜΑΘΕ ΝΑ ΖΗΤΑΣ!!! αυτό έπρεπε να έχω βάλει τίτλο, τελικά ΔΟΥΛΕΥΕΙ!!) αν είναι εύκολο να μου δώσουν την κρεμαστούλα, η κοπέλα μου απαντάει αφοπλιστικά, ασφαλώς όσες θέλετε, και βάζει 3-4 κρεμάστρες στην τσάντα με τα ψώνια μου…….
Αν δεις μια χαζοχαρούμενη εκεί έξω, να χαμογελάει, μην την κράξεις, μπορεί απλά να είναι η μέρα της!
Μετά από μεγάλες αναβολές, καθυστερήσεις, χρονοτριβές, και άλλα λοιπά συνώνυμα που αφορούν χρόνο, φόβο, και συνδυασμό των δύο, ήρθε η ώρα!
Δεν ξέρω ακόμη σε ποιόν απευθύνομαι, δεν έχω αποφασίσει, οπότε και το περιεχόμενο δεν έχει καθοριστεί, αλλά σίγουρα θα περιλαμβάνει πολλά από αυτά που κατά καιρούς με απασχολούν και τα οποία δεν κουράζομαι να αναλύω διεξοδικά στις συναναστροφές, και στα emails, ή στα λιγοστά πλέον τηλεφωνήματα... (εγώ δεν κουράζομαι για να εξηγούμαστε, οι άλλοι μπορεί και να γίνονται κομμάτια, αυτό δεν το ξέρω)
Επειδή ο χρόνος είναι εχθρός, και επειδή σπούδασα και οικονομικά τρομάρα μου, θα τα λέω μια από εδώ, και τέρμα. Δεν συμφέρει αλλιώς. Θέλω τόσα να κάνω στις 24 ώρες και έχω και αυτήν την ανάγκη να εκφράσω την άποψη μου για το ένα και το άλλο... (παλιό κουσούρι αυτό, μεγαλώνοντας απλά μαθαίνεις να ζεις μ' αυτά)
...από την ανακύκλωση μέχρι την καλύτερη δίαιτα, από τις συναυλίες με το λάθος crowd μέχρι τις ειδήσεις του τρόμου από τα κανάλια, από τις εναλλακτικές συνταγές που παλεύω τελευταία στην κουζίνα μου μέχρι τον τελευταίο έρωτα με τον ανηψιό μου...
έχω τόσα να πω και θα τα λέω από εδώ. Είπαμε, οικονομία και τάξη... και γιατί όχι, να μπορώ να ανατρέξω ίσως κάποτε, αφού η μνήμη μου με βοηθάει να θυμάμαι τα τηλέφωνα των συμμαθητών του δημοτικού, αλλά όχι τι έφαγα εχτές, δεν είν' κακό. Θα δείξει!
ΡΟΛΑΝ ΜΠΑΡΤ, “ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΕΡΩΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ”
Η εξορία είναι το φαντασιακό. Το ερωτικό πάθος έιναι ένα παραλήρημα, αλλά το παραλήρημα αυτό δεν ξενίζει κανέναν: όλος ο κόσμος μιλάει γι' αυτό, έχει πια εξημερωθεί.
Εκείνο που είναι αινιγματικό είναι η απώλεια του παραληρήματος: που επιστρέφεις τότε;
Fleet Foxes- Fleet Foxes
